206 
П. НИКИТИНЪ, 
отсутствуютъ послѣ словъ άθλ. του Хр., а поставлены (въ другой конструк- 
ціи) гораздо выше, 13, 9, предъ собственнымъ именемъ Θεόδωρον, послѣ 
словъ ήγαγον δε, которыя соотвѣтствуютъ словамъ προσκαλείται δε ένα εκ 
των άγ. нашего текста (46,28). — 48, 4 ή - - της πίστεως πέτρα] Cp. vit. 
Barlaam et Ioas. p. 96 Boiss. (PG. 96 col. 960 A): ό κορυφαίος των μα- 
θητών Πέτρος, ή της πίστεως πέτρα. — 48, 5 κύον ανήμερε] Такъ и въ 
другихъ мученіяхъ мученики обращаются къ мучителю, act. s. Marinae 
f. 134 v , 32 p. 23 Useu.: ~Ω χοίρε καί κύων αναιδή (Usen.: κύον αναιδής), 
f. 137 Τ , 24 ρ. 34: κύων άτιμε καί τριςκατάρατε. — 48, 5 сл. μή γένοιτό 
μοι - - άρνήσασθαι τήν παναγίαν τριάδα καί ίουδαίσαι ώς συ] Н г 13, 22: 
μή γένοιτό <μοι> - - άρνήσασθαι τον Χριστόν μου τόν έπουράνιον βασι- 
λέα καί δαίμοσι προσκολληθήναι. Въ отвѣтѣ магометанину послѣднія два 
слова менѣе умѣстны, чѣмъ то, что даетъ изводъ Δ; вѣроятно, онъ точнѣе 
въ этомъ случаѣ держится общаго оригинала. Для ίουδαίσαι ср. прим. 
46, 8 сл. Но первая половина Фразы, можетъ быть, точнѣе сохранена ре- 
дакніей Н г . См. mart. s. Arethae p. 14, 19 Boiss.: Μή γένοιτο ούν ήμΐν 
άρνήσασθαι τον Χριστόν τόν βασιλέα των αιώνων (Act. SS. Oct. t. 10 
p. 729 § 8: τόν Χριστόν αυτόν τόν βασιλεύοντα πάντων των αιώνων). — 
48, 7-9 άπεφήνατο κατά του δικαίου' 'τούτον τόν μή πειθόμενόν μου 
τοΐς λόγοις καί τοΐς προστάγμασίν μου άντιτασσόμενον κελεύω διά του 
ξίφους άποτμηθήναι] Η 1 13, 31 сл.: τή άποτομή του ξίφους τήν τιμίαν αύτοΰ 
κεφαλήν έκκόπτεσθαι έκέλευσεν. ώς δε λοιπόν τήν άπόφασιν άπεφήνατο и т. д. 
Нужно думать, что и здѣсь ближе къ оригиналу изводъ Δ и что уже 
самъ авторъ сказанія примѣнилъ тутъ Формулу άποφάσεως, или άποφάνσεως, 
создавъ ее по одному изъ образцовъ, представляемыхъ актами и сказаніями 
о мученикахъ болѣе древнихъ. Ср., напр., mart. ss. Iustini et soc. ed. Geb- 
hardt (Act. mart. sel.) c. 5 p. 21, 14: 'Ρουστικός έπαρχος άπεφήνατο λέγων" 
Οί μή βουληθέντες θΰσαι τοΐς θεοΐς καί είξαι τψ> του αύτοκράτορος προστάγ- 
ματι μαστιγωθέντες άπαχθήτωσαν, κεφαλικήν άποτιννύντες δίκην κατά τήν 
των νόμων άκολουθίαν. loh. monachus pass. s. Artemii (PG. 96) c. 64 
col. 1312 A: άπεφήνατο κατ’ αύτου ταυτηνί τήν άπόφασιν' Αρτέμιον τόν 
τούς θεούς ένυβρίσαντα καί τούς 'Ρωμαϊκούς τε καί ήμετέρους καταπατήσαντα 
νόμους Χριστιανόν τε αύτόν - - καθομολογήσαντα - - τή τελευταία του θανάτου 
παραδεδώκαμεν ψήφω. pass. s. Menae ed. Theoph. Ioann. (Μνημ. αγιολ.) 
C. 13 p. 296: ο θεομάχος ήγεμών - - τήν κατ’ αύτοΰ θανατηφόρον ψήφον 
έξήνεγκεν, άποφηνάμενος οϋτω' 'Μήναν τόν άκαθοσίωτον στρατιώτην - - μή 
βουληθέντα τοΐς των αύτοκρατόρων προστάγμασίν ύπεΐξαι καί θυσαι τοΐς 
θεοΐς, τούτον κελεύει τό καθαρόν δικαστήριον τή διά ξίφους κεφαλική τιμωρία 
ύπαχθήναι. См. прим. 52, 2 сл. — 48, 10 καί διαρρήξαντες] Предъ этими 
словами Η 13, 34 имѣетъ: λύσαντες τήν ζώνην αύτοΰ, τή κεφαλή αύτοΰ προ- 
