СКАЗАНІЯ О 42 АМОРІЙСКИХЪ МУЧЕНИКАХЪ. Δ 48, 2G— 29. 
211 
соотвѣтствующее кругу обычныхъ для агіограФа представленій. Ср., напр., 
eu. Matth. 9, 15 (Marc. 2, 19. Luc. 5, 34): οί υιοί του νυμφώνος. 22, 11: 
έπλήσθη ό νυμφών άνακειμένων. Greg. Naz. or. apolog. (PG. 35) c. 77 
col. 484 B: ’Έμοιγε μήν δέος, μή καί του νυμφώνος έξω ριφώ - - , ώς ούκ 
ένδεδυμένος ένδυμα γάμου, vit. Barlaam et Ioas. p. 73 Boiss. (PG. 96 
col. 936 A): ο δέ μή έχων το του γάμου ένδυμά έστιν ό πιστεύσας μέν πράξεσι 
δε ρυπαραϊς το νοητόν ένδυμα κηλιδώσας, δς καί δικαίως έξεβλήθη τής χαρας 
του νυμφώνος. Basilius Emis. ν. s. Theodori Edess. с. 83 p. 87, 27 
Pomial.: άξίωσόν με βασιλεύ, ίνα διά τής σής στολής είσέλθω--είς νυμφώνα 
δόξης σου. act. ss. Cyrici et Iulittae (An. Boll. I) c. 4 p. 199, 9 (cf. ibid. 
p. 206,18): δέξαι oOv κάμε, δέσποτα, τήν άναξίαν σου δούλην, καί ταΐς 
φρονίμοις παρθένοις συγκαταρίθμησον εις τόν αιώνιόν σου καί άφθαρτον 
νυμφώνα. Syraeon Metaphr. ν. s. Abramii (PG. 115) c. 3 col. 48 A: 
ό νοητός τών ψυχών νυμφαγωγός τε καί νυμφίος Χριστός, δσαι δηλονότι 
καί τών έκείνων νυμφώνων άξιαι. Можетъ быть, и на выборъ нашимъ 
агіографомъ глагола συναντήσωμεν имѣло вліяніе eu. Matth. 25, 1: 
όμοιωθήσεται ή βασιλεία τών ουρανών δέκα παρθένοις, αϊτινες λαβουσαι 
τάς λαμπάδας αυτών έξήλθον εις ύπάντησιν του νυμφίου. — Ε послѣ νυμφώνα 
имѣетъ еще (58, 5 сл.) рядъ восклицаній: ώ ουρανίου όρθοτόμου πίστεως· 
ώ κλΐμαξ εις ουρανόν φθάνουσα 1 ώ μεγαλόψυχος γνώμη. Въ Н г такъ же за 
рѣчью Вассоя слѣдуютъ (14, 32) три восклицанія, второе и третье тѣ же, 
а первое такое: ώ νους όρθοτόμου πίστεως γέμων. Должно быть, таково 
было чтеніе первоначальнаго текста. — 48 , 29 όπως προσδεχθείημεν] Безъ 
сомнѣнія, первоначальный текстъ полнѣе сохраненъ изводомъ Е, гдѣ вмѣ- 
сто этого 58,7 читается: έτι τούτου λαλουντος όμοΰ δε πάντων άνανευσάν- 
των εις τον ουρανόν είπον' προσδεχθείημεν. — 48 , 29 сл. προσδεχθείημεν 
ένώπιόν σου, κύριε, ώς θυσία] Basil. Magn. hom. in quadrag. mart. 
(PG. 31) c. 6 col. 517C: Γενέσθω ή θυσία ημών ένώπιόν σου, κύριε, καί 
προσδεχθείημεν ώς θυσία ζώσα ευάρεστός σοι. raart. s. Arethae p. 30,4 
Boiss. (=Act. SS. Oct. t. 10 p. 736 F § 19): ’Έκραζον* 'Προσδεχθείησαν 
α ί ψυχαί ήμών ώς μύρον τό έκχυνόμενον έπί κεφαλής ιερέων θεού, και τό αίμα 
ημών ώς θυσία αίνέσεως έπί κεράτων θυσιαστηρίου’. Cp. mart. S. Poly- 
carpi ed. Gebhardt (Act. mart. sel.) c. 14 p. 7, 27: προσδεχθείην ένώ- 
πιόν σου σήμερον έν θυσία πίονι καί προσδεκτή. mart. ss. Theoduli ed. Pa- 
padop. -Keram. (Αναλ. Ιεροσ. σταχ. 1У) C. 9 ρ. 234, 6: προσδεχθείημεν 
έν. σ. σ. έν θ. π. κ. πρ. — 48 , 29 сл. ώς θυσία δεκτή εύαπόδεκτος έπί 
τό άγιόν σου θυσιαστήριον] Ε: ώς θυμίαμα έυαπόδεκτον έ. τ. ά. σ. θ. 
Cp. epist. ad Philipp. 4, 18: θυσίαν δεκτήν εύάρεστον τφ θεω. Liturgia 
loh. Chrysost. (Ευχολογιον ed. Goar. а. 1647) p. 62 sect. 48: θυμίαμά 
σοι προσφέρομεν - - οσμήν ευωδίας πνευματικής, ήν πράσδεξαι, δέσποτα, εις τό 
