СКАЗАНІЯ О 42 АМОРІЙСКИХЪ МУЧЕНИКАХЪ. Δ 60, 6—13. 
219 
приверженецъ иконоборства (Genes. 11, 3. 16, 11. Georg. Hamart. 
683, 12 Mur. Symeon Metaphr. vit. s. Ioannicii, PG. 116, c. 20 
col. 56 A); Ѳеодотъ стратигъ Анатолійской ѳемы, занимавшій эту долж- 
ность, если точенъ разсказъ Theopli an. contin. 165, 22, въ правленіе 
Ѳеодоры и имѣвшій подъ своимъ начальствомъ того Карвеаса, который, 
впослѣдствіи ставъ врагомъ Византіи, былъ, какъ сообщаетъ сказаніе 
Г 29, 23, причиною того, что Каллисту Мелиссину пришлось сдѣлаться 
сомученикомъ Аморійскихъ плѣнниковъ; къ этому же Ѳеодоту относится, 
вѣроятно, Genes. 88, 17. Безъ сомнѣнія, авторъ сказанія Г правъ былъ 
причисляя 23, 22 сл. къ причинамъ служебныхъ успѣховъ Каллиста συγ- 
γενών εύδοκίμησιν; но, можетъ быть, въ числѣ этихъ причинъ было и осо- 
бенное расположеніе императора Ѳеофила къ тѣмъ изъ родичей Каллиста, 
которые извѣстны были своей склонностью къ иконоборству. — 50 , 8 αυτός 
έαυτου τόν χιτώνα] Вѣроятно, въ первоначальномъ текстѣ редакціи Δ ε 
предъ έαυτου былъ предлогъ δι’, какъ въ изводѣ Е. Притяжательныя έαυτου 
έαυτής εαυτών и въ нашихъ текстахъ ставятся послѣ члена: 10, 5. 12, 
28. 13, 8. 15, 18. 21, 2. 22, 9. 12. 20. 25, 8. 11. 27, 28. 29, 9. 13. 
30, 13. 32, 6. 34, 14. 35, 12. 29. 38, 11. 40, 27. 44, 1. 2. 19. 70, 
14. 71, 8. 74, 22. 30. Плеонастическое сочетаніе αυτός δι’ έαυτου, 
встрѣчающееся уже въ классической прозѣ ([Deinosth.] ог. 48, 15), упо- 
требляется и агіограФами: mart. Andreae (Suppl, cod. apocryphi II) 
c. 36 p. 64, 3: προσελθουσα αυτή δΓ έαυτης έλυσεν τό λείψανον. act. ss. 
Davidis, Symeon., Georg. (An. Boll. XVIII) c. 17 p. 231, 3: εξορίαν - - 
αυτός δι’ έαυτου ποιήσαι. mart. s. protomart. Stephani ed. Papadop.- 
Keram. (Αναλ. Ιεροσ. σταχ. V) c. 7 p. 38, 2: φρουρήσαι τόν τόπον αυτόν 
δι’ έαυτου. — 50 , 8 — 10 διέρρηξεν - - τόν χιτώνα - - γυμνός καί άπε- 
λεύσομαι] Cm. Greg. Nyss. in quadrag. mart. (PG. 46) col. 768 C: 
έτοίμως την τών χιτώνων περιβολήν άπετίθεντο, τό του Ίώβ πάντες 
έπιφθεγγόμενοι, οτι Γυμνοί εισήλθομεν εις τόν κόσμον, γυμνοί πρός 
τόν εΐσαγαγόντα άπελευσόμεθα. — 50 , 12 προτρεπόμενοι] въ p] 58, 22 
испорчено въ προπεμπόμενοι. — 50 , 13 — 15 ] Этимъ строкамъ текста 
Δ въ редакціи Н г соотвѣтствуютъ 15, 8 — 15: ώς δέ καί τούτου τήν 
κεφαλήν άπέτεμον, οί τφ δεσμωτηρίω έναπομείναντες, ένθα οί άγιοι <нужно 
изъ I дополнить: ήσαν?>, φρουρουμενοί τε καί ψάλλοντες τήν τρίτην ώραν, 
καθώς ήν αύτοΐς έθος, άφνω έθεάσαντο δύναμίν τινα έξ ουρανού πεμφθείσαν 
αύτοΤς φαεινήν τρισσώς καταυγάζουσαν καί φωνήν έξ αυτής του άθλοφόρου 
Βασώη· λαμπάς είμι. ίδόντες δέ τούτο άνδρες πολλοί τών Χριστιανών ηύχαρί- 
στησαν τφ θεφ καί έγνωσαν τήν τελευτήν τού άγιου, μετά δέ τό τελειωθήναι 
τόν Χρίστου μάρτυρα παραυτίκα ένα έκαστον αυτών άπέτεμον καί ούτως τάς 
μακαρίας αυτών ψυχάς παρέπεμψαν τφ κυρίω. έτέλειώθησαν и т. д.: слѣдуетъ 
