242 
П. НИКИТИНЪ 
64 , 12 ■παραφασίας] παραβάσεας Ρ - 64 , 15 ίερεων] scholium ταράσισς in rnarg. К — 
64 , 18 sq. τώ τηνιχαυτά Γ. τό τηνικαυτα даютъ, наир. — повидимому, на осно- 
ваніи рукописей— печатные тексты: act. s. Timothei ρ. 8, 16. 11, 3 Use», 
act. mart. Anastasii Pers. f. 12 b , 34 Usen. Marc. diac. v. s. Porphyrii 
Gaz. p. 12, 13 Bodii. Theophyl. Simoc. hist. p. 53, 20 de Boor. loi). 
Mosch, et Sophron. v. s. Ioh. Eleeraosyn. p. 112, 4 Gelzer. τό τηνι- 
κάδε: Euseb. hist. eccl. I 13,5 p. 84, 20 Schwartz. Theodor, protoasecr. 
encom. iu s. Theophau. p. 612, 16 Krumbacher. Cp. Eusebius Werke, 
1-er Band herausgeg. von Heikel стр. 346 подъ сл. τηνικαυτα. Но что для 
грамматическаго сознанія Византійцевъ мыслимъ былъ въ такихъ случаяхъ 
и дательный падежъ, показываетъ, напр., Symeon Metaphr. mart. XL 
martyrum Sebasten. (cod. Paris. 1604 fol. 41 r.): ταύτην ούν καί τω 
παρόντι τήν συμφωνίαν ύμας φυλάξαντας κοινή βούλομ αι πάντας τοΐς του βα- 
σιλέως πεισθήναι νόμοις. — 64 , 19 σπονδάς] О перемиріи, заключенномъ 
Ириной съ арабами, Theophan. chronogr. 456, 25. — 64 , 21 γνησίως omP.— 
64,23 Іешта Λέων ό παραβάτης КЫШ. cf. Georg. Hamart. p. 679, 13 Mur.=p. 777, 2 de Boor. 
— ibid. ομώνυμος - - καί ομότροπος] Cp. Theosterictus v. s. Nicetae 
conf. (Act. SS. Apr. 1) c. 31 ρ. XXIV: Μιμείται καί ούτος τον ομώνυμον 
καί όμότροπον. Georg. Hamart. ρ. 681,14 sq. = p. 778,8: έκμιμούμε- 
νος - τόν της μυσαρας ταύτης αίρέσεως αρχηγόν ομώνυμον αύτοΰ καί όμό- 
τροπον. — 64 , 24 εις τόν εκείνου εμετόν έπιστρέψας] Cp. Prov. 26, 11: 
ώσπερ κύων όταν έπέλθη έπί τον έαυτου εμετόν καί μισητός γένηται, ούτως 
άφρων τη έαυτου κακία άναστρέψας έπί την έαυτου αμαρτίαν. — ibid. βορ- 
βόρου] Cp. 2 epist. Petr. 2, 22: κύων έπιστρέψας έπί τό ίδιον έξέραμα, καί 
ύς λουσαμένη εις κυλίσμόν βορβόρου, ibid. κονισάμενος et Ρ — 64 , 26 — 28 όμως 
- - συνδιαφ&είρουσα] И тутъ перемѣшаны событія разныхъ царствованій. 
Бунтъ Ѳомы случился при Михаилѣ ІІ-мъ, а то, что предшествуетъ 
упоминанію о бунтѣ, и то, что слѣдуетъ за нимъ, относится, очевидно, къ 
Льву Армянину. — 64 , 28 сл. την ψυχήν άπορρήξας] Когда рѣчь идетъ 
о смерти великихъ грѣшниковъ и еретиковъ, особенно иконоборцевъ, 
обыкновенно является глаголъ άπορρήγνυμι въ этомъ или въ подобныхъ 
этому сочетаніяхъ. Euseb. hist. eccl. I 8, 15 p. 70, 10 Schwartz, (объ 
Иродѣ): την ζωήν - - άπορρήξαι. Ioh. Damasc. or. de imag. (PG. 95) c. 20 
col. 337 A (о Львѣ Исавр.): Τούτου δε του ζην κακώς άπορρήζαντος (напе- 
чатано: άπορρήσαντος). epist. ad Theophil. imp. (ibid.) c. 12 col. 360 C 
(о немъ же): Τούτου δέ του ζην άπορρήζαντος. Nicephor. Antirrhet. 3 
(PG. 100) c. 71 col. 508 A (о Константинѣ Копрон.): ί'να - - τήν αίσχίστην 
άπορρήξη ζωήν. Concil. Nicaen. II (Mansi XIII) col. 400 B: χριστιανοκα- 
τηγορικής αίρέσεως όντα τινά ή έν αυτή τόν βίον άπορρήζαντα. Stephan, diac. 
v. s. Stephani iun. (PG. 100) col. 1109 D (о Львѣ Исавр.): καί αύτου τό 
