СКАЗАНІЯ О 42 АМОРІЙСКИХЪ МУЧЕНИКАХЪ. Z 67, 16—30. 
251 
лишня, какъ и act. Thomae (ibid. II 2) с. 63 р. 179, 17 sqq., гдѣ руко- 
писи даютъ: ос δε δούλοι - - ήρχοντο πρός με άναγγέλλοντες τα γενόμενα. 
Εϊδομέν φησιν άνθρωπόν τινα. Очень рано появляется безразличное упо- 
требленіе Формъ φησί и φασί въ видѣ паренѳесъ при цитатахъ. Что его 
часто допускаетъ уже s. Hippolytus въ Refut. haeres. («Philosophumena 
Origenis»), замѣтилъ еще Strauss, Das Leben Jesu (9. Aufl.) I 84 сл. 
Можетъ быть, издатель имѣлъ право измѣнить φησί въ φασί Iulian. imp. 
or. 6 p. 245, 24 Hertl., гдѣ читается: συλλέγουσα γάρ, φησί (предше- 
ствуетъ: ώσπερ τινες οί'ονται), τά κατά μέρος αισθήματα - - γέννα τάς έπιστή- 
μας. Но напрасно не принялъ во вниманіе этой особенности средневѣковаго 
греческаго языка Reitzenstein, Poimandres 333 13 , гдѣ въ словахъ схо- 
лія Михаила Пселла: κλέπτης γάρ, φησίν, ό διάβολος послѣ союза γάρ вста- 
вилъ: <ώς Βασίλειος>. Это тѣмъ болѣе удивительно, что примѣры отмѣчен- 
наго Штраусомъ безразличнаго употребленія Формъ φησί и φασί много 
разъ встрѣчаются въ той части Ипполитовыхъ «Ересей», которую Reitzen- 
stein переиздалъ и комментировалъ на стр. 83 — 97 своей книги. — 
« 7 , 23 сл. τής μεν στενής μεταβεβηκότες όδου, ήν ΰμΐν ό τής Μαρίας 
υιός ίέναι προτρέπεται] Ср. А 2, 37 сл.: τήν στενήν καταλιπόντες οδόν, 
ήν ΰμΐν ό τής Μαρίας υίός όδεύειν έδίδαξε. Еводій заимствовалъ изъ vit. 
Barlaain et Ioas. p. 207 sq. Boiss. (PG. 96 col. 1073 C): του δολίου - - 
γέροντος εί'κειν ταΐς φληνάφοις μωρολογίαις του πικράν σοι άντί τής γλυκείας 
υποθεμένου ζωήν καί άντί τής ποθεινοτάτης τρυφής τήν σκληράν καί τραχεΐαν 
όδεύειν οδόν, ήν ό τής Μαρίας υίός ίέναι προτρέπεται? — 67 , 24 μετα- 
βεβηκότες] μεταβεβληκότες Ρ 67 , 28 — 68 , 16 τί - - σώζοντα] Ср. А 3, 1 — 5. 
Христіанство заставляетъ человѣка ради будущей жизни отказаться отъ 
наслажденій настоящей, а магометанство даетъ возможность насладиться и 
той и другой — этотъ полемическій доводъ подразумѣвается магометани- 
номъ и у Basil. Emis. ѵ. s. Theodori Edess. с. 26 p. 23, 22 Pomial.: 
Παύλος έπλάνησεν υμάς καί των άμφοτέρων κόσμων τε καί ζωών διαμαρτεΐν 
πεποίηκεν. — 67 , 3 « сл. ώ άπό τής άπιστίας] Cp. act. Thomae (Act. apost. 
apocr. II 2) c. 44 p. 161, 16 sqq.: ώ άπό του δολίου καί άπιστου - - ώ άπό 
του διαβόλου - - ώ άπό τής πλάνης - - ώ άπό τής πονηριάς, mart. s. 
Pelagiae p. 28, 2 Usen : ’Ώ άπό των χριστιανών. loh. Damasc. 
de imag. (PG. 94) or. 2 c. 6 col. 1288 В (=or. 3 c. 3 col. 1320 C): 
’Ώ άπό σου, φθονερέ διάβολε. Id. dialog. contra Manich. (ibid.) c. 67 
col. 1561 C: ’Ώ άπό τών (вмѣсто άπό τών Billins напрасно пред- 
лагалъ άτοπων) Μανιχαίων. Niceta Byzantin, refut. Mobamedis 
(PG. 105) § 39 col. 721 D: ’Ώ άπό τής βαρβαρικής άσωτίας. § 43 
col. 728 С: ’Ώ άπό του δαιμονιώδους. ’Ώ άπό του μεμεθυσμένου - - 
Ώ άπό τής άθλιότητος. § 69 col. 757 C: ’Ώ άπό τής άνωτάτιο σοφίας 
