254 
П. НИКИТИНЪ, 
πάλιν, cm πρώτος προφήτης έστίν ό Άδάμ καί έσχατος ό Μουχάμετ. ’Άφρων 
καί έξω τής αλήθειας. Έν διαφόροις τόποις εύρηκα σε, ώς λέγεις, δτι ό Μουχά- 
μετ πρό καταβολής κόσμου ήν. Και έρωτώμενος παρ’ έμου, που έκατοίκει, καί 
λέγεις' Μεταξύ πηλού καί ύδατος έκρύπτετο. — 70, 9 και ύστερος от οΡ — 
70, 12 το δε] τον δε Ρ — 70, 13 — 15 τόν — συζευχθεΤσαν] Ср. А 4, 15 сл. 
На это установленіе магометанства нападалъ уже loh. Damasc. de liae- 
resibus (PG. 94) col. 769 CD. А еще ближе Еводій къ тому, что гово- 
ритъ Niceta Byzant. refut. Mohamedis (PG. 105) § 39 col. 721 D: Λύ- 
σεως δε μνημονεύσας (Μωάμετ) γυναικός έξ άνδρός τάδε φησί τοΤς βαρβάροις· 
'Έάν τις απόλυση γυναίκα αύτου, ούκέτι έξέσται αύτω μετά τό άπολυθήναι 
<supplendum άναλαβεΐν?> αυτήν, εως αν ζευχθή άνδρί έτέρω 1 καί έάν άπολύσρ 
αυτήν ό δεύτερος, ούκ έστι κατάκριμα έν έαυτοΐς, έάν έπιστρέψωσι πρός άλλή- 
λους. ουτοι γάρ’ φησίν 'νόμοι θεού’. A. Mai указываетъ въ Коранѣ сур. 
2, 231. — 70, 16 είναι от P — 70, 20 — 22 τήν - - έω] Ср. A 4, 18 слл. 
Постъ мѣсяца Рамадана какъ поводъ къ ночному обжорству и распутству 
осмѣивалъ уже и Niceta Byzant. § 38 col. 721 В. — 70, 21 γυναικομανίαν ρ 
γυναικογαμίαν Ο — 70,25 στρατιών Ρ εκ στρατειών praepositione supra versum addita Щ — 
70, 26 άρά γε] e regione horum verborum έρώτησις in marg m — 70, 28 της от OP. 
Хотя рѣдко, но встрѣчаются примѣры безчленнаго употребленія слова 
οικουμένη. Inscr. Gr. (времени императора Юліана) въ Bulletin de cor- 
respondance hellénique 1 (1877) ρ. 288, 65: τόν πάσης οικουμένης δεσπό- 
την. Greg. Naz. contra Iulian. or. 1 (PG. 35) с. 18 col. 545 C: φυγόντων 
οικουμένης έπίκλυσιν. С. 61 col. 584 В: βιάζεσθαι λαόν οικουμένης. Con- 
stant. Porph. de cerim. I 63 ρ. 281, 2 (acta factionum): ασύγκριτοι στρα- 
τιώται, οικουμένης οί πρόμαχοι. — 71,1 сл. όταν τψ νικοποιφ - - προσκρούωσι 
πλημμελουντες] Этимъ объясняетъ побѣды Агарянъ надъ христіанами уже 
Niceta Byzant. refut. Mohamedis § 105 col. 805 AB. — 71, 6 sq. 
τούτον P 71,11 ένισχημένων] См. Thesaur. 1. gr. vol. III col. 1075 A — 
71, 12 έποτνίων τε P МОЖѲТЪ быть, Слѣдовало На ОСНОВанІИ ДВуХЪ ХОТЯ И 
малонадежныхъ списковъ возстановить έποτνιώντό τε. Примѣровъ упо- 
требленія этого глагола въ дѣйствительномъ залогѣ я и у византійскихъ 
писателей не встрѣтилъ. — 71, 14 επτά μεν oùv] e regione horum verborum ad- 
scriptum in margine habent κάθισμα L στάσις πρώτη Ш. Cf. e gr. Ioh. Mercurop. vit. Ioh. 
Damasceni et Cosmae (Αναλ. Ιεροσολ, σταχ. IV) с. 15 ρ. 318, 13, ubi initio capitis adscriptum 
esse Κάθισμα. Στάσις adnotavit Papadop. -Keram. De usus vocabulorum στάσις et κάθισμα 
vicissitudinibus Christ., Anthol. gr. carm. Christ, p. LV. LXII. Euodianum martyrium sic reci- 
tari solitum esse ut in duo pensa, εις δόσεις (V, divideretur constat e Typici Euergetidensis 
ab A. Dmitrievskio editi p. 424. Cf. meam adnotationem ad Z 61, 3 p. 234. De lectionibus et 
cathismatis invicem se excipientibus v. eiusdem Typici p. 309 sq. — 71, 16 Δαυίδ] δα"δ P — 
71, 17 άκατάληκτον] άκατάλειπτον О 71, 22 έαυτου] άυτου Ρ ών] ώ Ρ 
71, 23 άνειχόμεθα] άνείχομεν Ο — 71, 27 — 72, 23 J Ср. А 4, 33 — 5, 7. 
