СКАЗАНІЯ О 42 ЛМОІ'ІЙСКИХЪ МУЧЕНИКАХЪ. 
291 
23 сл.; вызываетъ гнѣвъ императора 
Ѳеофила неисполненіемъ указа о бо- 
родахъ: Г 24, 31 — 25, 2; поступаетъ 
въ дворцовый разрядъ царскихъ спа- 
оаріевъ: Г 25, 25 сл. (стр. 158 сл. 
стр. 165); вызываетъ гнѣвъ импера- 
тора нежеланіемъ участвовать въ ис- 
полненіи мѣръ, принимаемыхъ противъ 
иноковъ монастыря Πελεκητή Г 25, 22 сл. 
(Г 25, 27 — 29. Г 27, 2); при выборахъ 
Константинопольскаго патріарха намѣ- 
чается благочестивыми приверженцами 
въ кандидаты: Г 26, 31 сл.; дѣлается 
начальникомъ отряда «Эѳіоповъ»: 27,4; 
отправляется замирять страну Гетовъ 
(Пелопоннесскихъ Славянъ?): Г 27, 11; 
назначается въ Колонію исполнять 
должность дуки, т. е., вѣроятно состо- 
ять турмархомъ: Г 27, 33 (Δ 50, 5 сл.); 
навлекаетъ тамъ на себя ненависть 
Павликіанъ: Г 29, 1; выданъ ими Кар- 
веасу: Г 29, 23; вытребованъ хялифомъ 
и присоединяется къ Аморійскимъ узни- 
камъ, вмѣстѣ съ которыми принимаетъ 
мученическую кончину: 29, 29 слл. Его 
отецъ: 23, 15. 
καλλονή: 76, 8. — | 85,56. 90,30. ώραϊ- 
σθείς τάϊς καλλοναΐς των αγώνων Η 82, 
40 сл. — 
κάλλος I τω κάλλει των άρετών 80, 51. 
85, 16. κάλλει. ώραιζόμενος ένθεων πράξεων 
Η 81, 11 сл. — 
κάλω V (а. 1. κάλον): πάντα κ. έκίνησαν 
77, 31.— 
κανδήλων: λαμπάδων κ. Γ 24, 28. — 
κανών: ό. κ. Ιγνατίου 80, 44. — 
καπικλάριον Γ 34, 15 сл. — 
Καππαδοκία завоевана Арабами: 64,7. 
|κάρας: τεμνόμενοι κ. 83, 3. — 
καρατομηθήναι 72, 20. — 
Καρβέας вождь Павликіанъ, дѣйствую- 
щихъ противъ византійцевъ въ окрест- 
ностяхъ Колоніи: Καρβέα Г 29, 23. — 
|κάρηνα 84, 47. — 
Καρτεράς (и Κρατερός) прозвище муче- 
ника Ѳеодора: Δ 46, 28. — О немъ же 
καρτεράς 13, 31. 14, 15. 32, 4. — О немъ 
же καρτεοόφρων: 76, 12. — | 83, 31. 
86 , 6 .— 
κατά: παράσχου - άποτρόπαιον κ. της σής 
επικουρίας В 20, 17 (άπόφασιν κ. του θα- 
νάτου Δ 52, 2 СЛ. τήν κ. των - εικόνων αί- 
ρεσιν Γ 34, 4). των - κ. Χριστόν θλίψεων Γ 
33, 14. Κάλλιστον - κ. τους Μελισσηνούς 
λεγόμενον Δ 50, 6. 
καταγνύναι: ύπό τους πόδας του βα- 
σιλέως-κατεάξατε (а. 1. υποτάξατε) 60, 18 
(Δ 54, 20 сл.).— 
καταδικάζειν: βυθω κατεδικάσθη 52,14. 
(καταθλάττειν : κατέθλαττοντο 16, 29.) 
καταλειφειν: των - αίμ-άτων - τω σώματι 
κατηλείφοντο В 21, 1. — 
καταμαλακισθείς: θωπείαις κ. Δ 50, 
16 сл. — 
κατάντικρυ 21, 20. — 
κατάπληξις: καταπληξεως πλήρες 15, 
28. — I ξίφους κ. 88, 19. — 
καταργου μένων 20, 15. καταργήσαι σε 
κύριος 72, 13 (Α 5, 10).— 
καταρρευσάντω V 20, 35. — 
|καταρρυπουται: μολυσμοΐς-κ. Η 83, 
29 сл. — 
κατατολμάν: τοΐς άθλοις κατετόλμησαν 
40, 7.— 
κατατρυφάν: 68,10. τοΐς ήθικοϊς - κατε- 
τρύφα (κατεντούφα ?) δόγμασι Γ 26, 16. — 
καταυγάζο ντα: άστέρα-φωτί τό υπο- 
κείμενον κ. 35, 28. — I κατηύγασαν τήν 
οικουμένην άκτϊσι τής - άθλήσεως Η 81, 
29. — 
καταφιμουντα ρήματα 62, 15. — 
|καταφλέγειν: άκάνθας δυσφημίας κα- 
τέφλεξεν Η 85, 31 СЛ. — 
καταχρίειν: τω σώματι προσ(ώς?) αγιά- 
σματος κατεχρίοντο И 16, 14. — 
κατεντρυφώσιν: τής-δόξης κ. В 9, 26. 
(См. κατατρυφαν.) 
κατενώπιον 33, 9. — 
κατοικεΐν: 42, 29. κατοικούν Δ 40, 27. 
περί αυτόν - ή πόλις - κατοικέϊται 75, 19. — 
κατοικητήρια (а. 1. οίκητηρια) του άγιου 
πνεύματος Δ 54,5. — | του πνεύματος-τοΰ 
άγιου κατοικητήριον 89, 9. — 
I καύχημα: των πιστών κ. Η 83, 7. — 
