014 
В. К. ЕРНПІТЕДТЪ, 
209 σιλεύς μέν ύπερορ ίους πόνους καί μά- 
κρους άνατλά. συναπήρε δε καί συν- 
ταλαιπωρεΐ τό στρατιωτικόν, ήμας δέ 
ό κατ’ οφθαλμούς όλεθρος καί φόνος 
δαπανα, τοις μέν έπελθών, τοις δέ ήδη 
έπερχόμενος. τό δέ σκυθικόν τούτο καί 
ώμόν έθνος καί βάρβαρον έξ αυτών των 
5 τής πόλεως έξερπύσαν | προπυλαίων, μο- 
νιού δίκην αγρίου τα πέριξ αυτής κατε- 
νεμήσατο. τίς ούν ήμών προπολεμήσει, 
τίς άντιπαρατάξεται τοΐς έχθροΐς. πάν- 
των ήμεΐς έρημοι, πανταχόθεν έξηπορη- 
μένοι. τίς έξισωθείη θρήνος ταΐς συμφο- 
ραΐς. ποιον έξισχύσει δάκρυον έπαρκέσαι 
πρός τό μέγεθος των περιστοιχησαμένων 
10 ήμας δυσχερών, δεύρο μοι τών | προφη- 
τών συμπαθέστατε συνθρήνησον τήν 
ί(ερουσαλ)ήμ οΰ τήν παλαιάν εκείνην 
έθνους ένός εκ μιας ρίζης δώδεκαστε- 
λέχου 1 ) βλαστήσαντος τήν μ(ητ)ρόπολιν, 
άλλα συμπάσης τής οικουμένης όπόσην 
ό χριστιανών λαμπρύνει θεσμός, τήν 
χρόνω καί κάλλει καί μεγέθει καί λαμ- 
πρότητι πολυπληθεία τε τών ένοικούν- 
210 των καί πο|λυτελεία δεσπόζουσαν, συν- 
θρήνησόν μοι ταυτην τήν ί(ερουσαλ)ήμ, 
ούχ άλοΰσαν ήδη καί χαμαί πεσουσαν, 
άλλ’ εγγύς κειμένην του άλώναι καί τοΐς 
όρωμένοις κατασειομένην. συνθρήνησον 
τήν βασιλίδα τών πόλεων, ούκ αιχμά- 
λωτον άγομένην, αλλά τής σ(ωτη)ρίας 
5 ελπίδας ήχμαλωτι σμένην. ζήτησον ύδωρ 
τή κεφαλή, καί πηγάς δακρύων τοΐς όφ- 
θαλμοΐς καί συμπένθησον. καί πένθησον 
επ’ αύτή , ότι κλαίουσα έκλαυσεν έν 
νυκτί, καί τά δάκρυα αύτής έπί τών σια- 
γόνων αύτής, καί ούχ ύπάρχει ό παρα- 
καλών αύτήν, οτι άμαρτία ήμαρτεν 
1) Подъ слогами χάστε знакъ ύφεν; окон- 
чаніе ου сдѣлано изъ ου;. 
τό γάρ σκυθικόν τούτο, καί 
ώμόν έθνος καί βάρβαρον έξ αύτών τών 
τής πόλεως έξερπύσαν προπυλαίων, μο- 
νιού δίκην άγριου τά. πέριξ αύτής κατε- 
νεμήσατο. 
τίς έξισωθείη θρήνος ταΐς συμφο- 
ραΐς; ποιον έξισχύσει δάκρυον, ή έπαρ- 
κέσει πρός τό μέγεθος τών περιστοιχη- 
σαμένων ήμας δυσχερών; Δεύρο μοι τών 
προφητών συμπαθέστατε συνθρήνησον 
τήν ί(ερουσα)λήμ, ού τήν παλαιάν έκεί- 
νην έθνους ένός, έκ μιας ρίζης δωδεκα- 
στελέχου βλαστήσαντος τήν μητρόπολιν, 
άλλά συμπάσης τής οικουμένης, όπόσην 
ό χριστιανών λαμπρύνει θεσμός, τήν 
χρόνω, καί κάλλει, καί μεγέθει, καί λαμ- 
πρότητι, πολυπληθεία τε τών ένοικούν- 
των, καί πολυτελεία δεσπόζουσαν, συν- 
θρήνησόν μοι ταύτην τήν ί(ερουσα)λήμ, 
ούχ’ άλουσαν ήδη, καί χαμαί πεσουσαν, 
άλλ’ εγγύς κειμένην τού άλώναι, καί 
τοΐς όρωμένοις κατασειομένην. συνθρή- 
νησον τήν 1 ) βασιλίδα τών πόλεων ούκ 
αιχμάλωτον 2 ) άγομένην, άλλά τής σω- 
τηρίας ελπίδας ήχμαλωτισμένην. ζήτη- 
σον ύδωρ τή κεφαλή, καί πηγάς δακρύων 
τοΐς όφθαλμοΐς, καί συμπάθησον, καί 
πένθησον έπ’ αύτή, οτι κλαίουσα έκλαυ- 
σεν έν νυκτί, καί τά δάκρυα αύτής έπί 
τών σιαγόνων αύτής. 
1) Послѣ τήν зачеркнуто слово ί(ερουσα)λήμ· 
2) Безъ ударенія. 
