018 
В. К. ЕРПШТЕДТЪ, 
τόν θυμόν χαλινούμενον, και τήν γλώτ- 
ταν πν(ευματ)ικών ασμάτων άλλα μή 
5 αισχρών ρημάτων δεικνυμένην όρ|γανον. 
ότι μέχρις άν των πολεμίων οί αλαλαγ- 
μοί τοΐς ώσίν υμών προσαράσσουσ(ϊ), τάς 
λιτάς, καί τάς παννύχους στάσεις, καί 
τήν νηστείαν, καί τους στεναγμούς, ότι 
μέχρις αν ό διά ξίφους θάνατος, ταυτά 
με ταράττει καί θορυβεί πολύ των όπλων 
πλέον των βαρβαρικών. ταϋτα δέδοικα 
ραδίως νυνί καί παρά πάντων άμα όρώ 
ίο συν]τελούμενα, δτι πρότερον ούδ’ ένίοις 
τισίν, ουδέ /ωρίς καί μόλις έπράττετο. 
φοβεΤ με καί άνια, δτι δταν ίσταται ή 
πληγή, τότε καί ημείς σεμνυνόμεθα τήν 
επιστροφήν, δτι όταν έπιστή τα λυπηρά, 
τότε πρός τάς πράξεις καταφεύγομεν τάς 
χρηστάς . διατουτο νυν οΰκ έστ(ϊ) μωυ- 
σής, ουδέ άβραάμ. ει δέ καί παρελθού- 
15 σης τής νυν | ημάς κατεχούσης συμφοράς, 
85 τήν αυτήν κοσμιότητα καί τά| |ξιν καί κα- 
τάστασιν έφύλαττε, πολλούς αν μωσέας 
καί άβραάμ προπολεμεΐν υμών καί υπέρ 
ημών έξιλεουσθαι προεβάλετε θ(εό)ς, καί 
τί λέγω μωυσέα καί άβραάμ, αυτόν τον 
κοινόν δεσπότην ημών τε κάκείνων πρό- 
μαχον ήμών καί προασπιστήν άπεργά- 
20 ζεσθε. τον έπαγα|γόντα τον έχθρόν διά 
τάς άμαρτίας ήμών θραύοντα τών εχ- 
θρών τήν ίσχΰν, τον παιδεύοντα, ίώμενον, 
τόν όργιζόμενον, φιλαν(θρωπ)ευόμενον. 
μεγάλη γάρ ή έλεημοσύνη κ(υρίο)υ του 
θ(εο)υ ήμών καί εξιλασμός αύτου τοΐς έπι- 
στρέφουσ(ϊ) έπ’ αυτόν όσίως, καί βελ- 
τίους ποιήσατε διά ίερεμίου βοα, τάς 
25 οδούς υμών καί τά έργα υμών, | καί άκου- 
σατε τής φωνής κ(υρίο)υ καί παύσεται 
κ(ύριο)ς τών κακών, ών έλάλησεν έφ’ 
ήμας, άλλ’ ου βουλεσθε' μή βοάτε, μή δέ 
θορυβεΐσθε. κρεΐσσον ήν ήσύχως εύχαρι- 
πλήν φοβεΐ με καί άνια , δτι δταν έπιστή 
τά λυπηρά, τότε πρός 1 ) τάς πράξεις κα- 
ταφεύγομεν τάς χρηστάς, δταν άνίστα- 
ται ή πληγή τότε καί ήμεις σεμνυνόμεθα 
τήν επιστροφήν. 
1) πρ4ς] Βμ. π сначало было το. 
