024 
Б. К. ЕР НШТЕД'ГЪ, 
λιν, εις μάτην άγρυπνοΰσιν οί φυλάσ- 
σοντες, έθνος αφανές, έθνος άναρίθμη- 
τον, έθνος έν άνδραπόδοις ταττόμενον, 
219 άγνωστον μέν, άλλ’ άπό της καθ’ ήμάς 
στρατείας όνομα λαβόν. καί άσημον μέν, 
άλλ’ επίσημον γεγονός, ταπεινόν καί 
ήπορημένον, άλλ’ εις ύψωμα λαμπρόν 
καί πλούτον άπλετον άναβεβηκός. έθνος 
πόρρω που της ήμών άπωκισμένον, βαρ- 
5 βαρικόν, νομαδικόν, τά θρά[σος έ/ον εις 
όπλα, αφύλακτον, άνεξέλεγκτον, άστρα- 
τήγητον, ούτως άθρόον, ούτως έν ριπή 
οφθαλμού, ώς κύμα θαλάσσης έξεχύθη 
τοΤς όρίοις ήμών, καί ώς μονιός άγριος 
γόρτον,ή καλάμην,ή λήϊον κατενεμήσατο 
τούς ένοικοΰντας έν τη γη. ώ τής συμ- 
πεσούσης ήμΐν θεηλάτου ποινής, μή 
φειδόμενον άπό άν(θρώπ)ου έως κτήνους, 
10 ου θήλεος ασθένειαν εύλαβούμενον, ού 
νηπίων απαλότητα δυσωπούμενον, ού 
πρεσβυτέρων πολιάν καταιδούμενον, ύπ’ 
ούδενός των οσω δυσωπεΐν είώθεν άν- 
(θρώπ)ου, καν εις θηρίων έκδράμοι φύσιν 
μαλ ασσόμενον, άλλά ίδια πάσης ηλικίας 
καί φύσεως τό ξίφος ώθεΤν θρασυνόμε- 
νον. ήν ίδεΤν παρ’ αυτών νήπια μαζών 
15 καί γάλακτος άμα | καί ζωής αύτής άπο- 
σπώμενα, καί τάφον αύτοΤς αυτοσχέδιον] j 
90 οί'μοι τάς πέτρας, αις προσηράσσοντο, 
μ(ητέ)ρας οίκτρώς όλολυζούσας καί έπι- 
σφαττομένας έτι σπαρασσομένοις καί 
ψυχορραγούσι τοΐς βρέφεσ(ϊ). Άκουσμα 
ελεεινόν, καί θέαμα έλεεινότερον, καί πολύ 
κρεΐττον σιγασθαι, ή λέγεσθαι. καί τών 
λιν, εις μάτην οί φυλάσσοντες άγρυ- 
πνοΰσιν. έθνος αφανές, 
έθνος έν άνδραπόδοις ταττόμενον, 
άγνωστον μεν, άλλ’ άπό τής καθ’ ήμάς 
στρατείας όνομα λαβόν, καί άσημον μεν, 
άλλ’ έπίσημον γεγονός J ), ταπεινόν καί 
ήπορημένον, άλλ’ εις ύψωμα λαμπρόν, 
καί πλούτον άναρίθμητον άναβεβηκός, | 
έθνος πόρρω που τής ήμών άπωκισμέ- f 469 
νον, βαρβαρικάν, νομαδικόν, τό θράσος 
έ/ον εις όπλα 2 ) άφύλακτον, άνεξέλεγ- 
κτον,άστρατήγητον, ούτως άθρόον, ούτως 
έν ριπή οφθαλμού, ώς κύμα θαλάσσης 
έξε/ύθη τοΐς όρίοις ήμών, καί ώς μονιός 
άγριος χόρτον, ή καλάμην, ή λήϊον κατε- 
νεμήσατο τούς ένοικούντας έν τή γή. 
ώ τής συμπεσούσης ήμΐν θεηλάτου ποι- 
νής, μή φειδόμενον άπό άν(θρώπ)ου, 
έως κτήνους, ού θήλεος άσθένειαν εύλα- 
βούμενον, ού νηπίων απαλότητα δυσω- 
πούμενον, ού πρεσβυτέρων πολιάν κατ- 
αιδούμενον, 
άλλ’ ιδία πάσης ηλικίας, 
καί φύσεως τό ξίφος ώθεΐν θρασυνόμε- 
νον 3 ). ήν ίδεΐν παρ’ αύτών νήπια, μαζών 
καί γάλακτος άμα, καί ζωής αύτής άπο· 
σπώμενα, καί τάφον αύτοΐς αύτοσχέδιον, 
οί'μοι τάς πέτρας, αίς προσηράσσοντο, 
μητέρας οίκτρώς όλολυζούσας, καί έπις- 
φαττομένας 4 ), έτι σπαρασσομένας, καί 
ψυχορραγούσι τοΐς βρέφεσιν. άκουσμα 
έλεεινόν, καί θέαμα έλεεινότερον, καί πολύ 
κρεΐττον σιγασθαι, ή λέγεσθαι, καί τών 
1) У строки, кончающейся этимъ словомъ, 
на внутреннемъ полѣ N 
2) όπλα въ концѣ строки. 
3) У строки ου πρεσβυτερών — θρασυνόμενον 
- P 
на внутр. полѣ о» 
4) έπις|φαττομενα;. 
