Επίγραμμα, εις τον πατριάρχην φώτιον, 
του γάζης μητροπολίτου παϊσίου του λιγαρείδους. 
Φώτιος, ό πραπίδεσσι πεπνυμένος έν πατριάρχαις, 
άξιος έστίν όραν ήελίοιο φάος’ 
όφρα κεν άγλάίσΥ] μερόπων φρένας, οΐος απ’ άλλων 
έν διδαχαΐς λάμπων, μαρμαρυγαΐς σοφίης. 
ούκ ένι έν μοδίω κρύπτειν λύχνον, άλλα τεθεΐσθαι 
φώσφορον έν λυχνία, φέγγος άκηρασίης. 
οίχέσθω φθόνος, ό ψυχών φόνος, έρρε ποθ’ άδαν 
τελχΐν μώμε, ί'θι βάσκανε προς τό χάος . 
φώτιον έν σκοτία κεΐσθαι , ουκουν πρέπον , οία 
Εσπερον, άλλα φανόν, καί γάρ έωος εην : 
