ВЫДЕРЖКИ П. ЛИГАРИДА. 
О 
ένάρχεται δέ ούτως . 
Άλλα ταυτα μεν προηγουμένω λόγω τοΐς ήδη παρεσκευασμένοις πρός τό 
βάπτισμα, οϋπω δε κατηρτισμένοις τήν τελειότητα, άλλ’ έτι και τής καθάρσεως 
έπιδεομένοις, καί τής μυστικής τραπέζης άπε ιργομένοις. 
ρητορικώτατα ελέγχει τους ρυπώσαντας ταΤς άμαρτίαις τό θειον βάπτισμα, 
διορθοΐ δέ τα είρημένα, τω τής έπανορθώσεως σχήματι χρώμενος, και 
φησίν, ότι ούκ έστιν άλλη θεραπείας οδός, εί μή γε ή διά μετάνοιας ειλι- 
κρινούς έξαγόρευσις, όπερ θέμα γραφικαΐς μαρτυρία ις πιστώσαι δΐίσχυριζε- 
ται* ειτα έπί την συνείδησιν τρέπει τον λόγον, εικόνα τής μελλούσης 
χαράς προσα J γορεύων, όπερ καί παραδείγμασιν έπιβεβαιοΐ θεολογικώτατα. 
τελευτών επισφραγίζει τόν λόγον έξαίρων την νηστείαν τοΐς έφυμνίοις , ώς 
τής σαρκός ούσαν νέκρωσιν, ής καί άντιλαμβάνεσθαι πάντή τε πάντως καί 
παραινεί δια την των μελλόντων βραβείων άντίδοσιν , ώνπερ τούς πάντας 
έπιτυχεΐν καί έπεύχεται: 
Ό μιλιά, δεύτερα *), πλήν ανεπίγραφος , 
ής ή αρχή έχει ούτως* 
2 Μετά τήν των κατηχητικών λογίων άνάγνωσιν, ών ήμεΤς 1 2 ) εν προσοχή, 
καί τήν τής ψυχής έπιδεικνϋντες κατάνυζιν έποιεΐσθε τήν άκρόασιν, καί ημάς 
τον παρόντα καιρόν προσομιλεΐν ΟμΤν έγνωμεν άπαιτεΐν . 
Καταμέμφεται τό ευτελές τής ζωής ήμών, ώς ταχέως μαραινομένης 3 ), 
σκιά καί όνείροις άπεικαζομένης 4 ), καί αναβιβάζει έπαλείφων τόν νοϋν πρός 
τόν θάνατον, μιμνήσκου γάρ φησίν ο προφήτης τά έσχατά σου, καί εις 
τόν αιώνα ούχ’ άμαρτήσεις. καί παρίστησι τοΐς λόγοις του ψυχορρα γουντος 
τήν αγωνίαν, καί τό κέρδος τό από δακρύων προβάλλεται, καί του λόγου 
σοι φησί, γινέσθω μαρτύριον, έζεκίας, καί πόρνη, καί πέτρος ό τών μαθη- 
τών πρώτος καί τών ουρανίων πυλών κλει δουχος μετά τό δάκρυον, συγκα- 
λεσώμεθα τάς του λαζάρου πιστάς όντως καί γνήσιας άδελφάς, έδάκρυον 
γάρ μαρία, καί μάρθα παρά τούς πόοας του ιησού, αί'τινες άλληγορούμεναι, 
έπιγνωσιν 5 6 ) πταισμάτων έμφαίνουσι, καί έξομολόγησιν . ού μήν δέ άλλα 
καί τό αγαθόν 5 ) τής ελεημοσύνης έζαπλοΐ, καί τών λοιπών χορόν 
τών άρετών έπιζωγραφεΐ, λεπτομερώς διαγράφων τούτων τό λήμμα 8 ), 
καί τήν ωφέλειαν, έπί τούτοις ονειδίζει, ότι ού χρύσεα χαλκείων, ώς άν 
1) Издана въ Έκκλησ. Αλήθεια, έτος γ' (1882— 1883), ρ. 18 — 28. 
2) Читай: ύμεΤς. 
3) Сперва было: μαραινούσης. 
4) Сперва: άπεικαζομένοις. 
5) Sic. 
6) Сперва: κέρδος. 
. 456 
