6 
В. К. ЕРПШТЕДТЪ, 
φαΐεν οί όμηρίζοντες, αλλά των φθαρτών τά άφθαρτα, καί των έπικήρων 
τα αιώνια προϊέμεθα. διό έπιζητητέον ότι έπιμελώς , άπερ ήμΐν *) των έν 
βαπτίσματι συνθηκών έκπέφευγε, καί παρωράθη, όπως ταυτα προ- 
θύμως καί άναληψώμεθα а ), ί'να μή καί ψεύσται φανώμεν του επαγγέλμα- 
τος· καίπερ έν ούδενί τούτων έπιστρεφόμεθα, ώς σωθώ μεν, άλλα πάντα, 
ώς φασί , λίθον κινούμεν , όπως φανώμεν άλογίσαντες απάντων , καί ήμΐν 
αύτοϊς άγηοχότες τον όλεθρον, τής τιμωρίας καινουργοΰντες την χαλεπό- 
τητα . μή ούν τον καιρόν τής άναρρήσεως , καιρόν ποιήσωμεν κατακρ ίσεως, 
μηδέ την ήμέραν τής άναστάσεως , ημέραν έτοιμάσωμεν καταπτώσεως, 
άλλά φύγωμεν μάλλον πλεονεξίαν , δι’ ής άδικία πολιτεύεται , καί 
δικαιοσύνη έξορίζεται, φιλαδελφία διαπτύεται, καί μισανθρωπία περιπτύσ- 
σεται , τάς έντολάς δε του κυρίου άγαπήσωμεν, καί ταύταις εαυτούς κατα- 
κοσμήσωμεν, παρθενίαν τιμήσωμεν, πραότητα κατορθώσωμεν , φιλαδελ- 
φίαν συντηρήσωμεν, την φιλοξενίαν εΐσοικισώμεθα , τής έγκρατείας άντε- 
χώμεθα, τή προσευχή, καί τή μετανοία καθαιρώμεθα , την ταπεινοφρο- 
σύνην άσπασώμεθα, ένα χριστώ πλησιάσωμεν, τώ σαρκοφόρω δι’ έμέ, καί 
κρεμαμένω έπί σταυρού, καί τήν πλευράν διορυσσομένω , ραπιζομένω τε 
καί μαστιζομένω , ένα τήν ήμετέραν ζωοποιήση ψυχήν, καί ημάς εφάπαξ 
πραθέντας τή αμαρτία έξαγοράσή, καί τής ουρανίου βασιλείας καταξιώσή- 
ται , είή μοι δ’ 1 2 3 ) δπως καί τόν φιλόχριστον καί εύσεβή βασιλέα ημών, 
δν εις φώς επί προνοία του ρωμαίων γένους προήγαγε, καί χρίσματι 
βασιλείας έχρισεν , έπί πλεΐον κοσμήσ Υ) ταΐς άρεταΐς , τήν οδόν τής 
αλήθειας άκλινώς τε καί άνεπιστρόφως όδεύοντα, πάσιν έπιδεικνύς τοΐς 
έχθροΐς άνεπίμαχον, τοΐς ύπηκόοις φιλάνθρωπον , τής έαυτού βασιλείας 
επάξιον , πρεσβείαις τής ύπεραγίας δεσποίνης ημών τής θεομήτορος , καί 
πάντων τών αγίων τών απ’ αίώνος εύαρεστησάντων θεώ ω ή δόξα 4 ) καί 
τό κράτος εις τούς αιώνας , άμήν. 
Του αύτου άγιευτάτου φωτίου 
ομιλία πρευτη, εις τήν έφοδον τών ρώς, άρχεται δε ούτως. 
Τί τούτο; τίς ή χαλεπή αύτη καί βαρεία πληγή, καί οργή ; πόθεν ήμΐν ό 
ύπερβόρειος ούτος, καί φοβερός έπέσκηψε κεραυνός ; 5 ) 
1) Сперва было: ημών, затѣмъ ω передѣлано въ V. 
2) άναληψώμεθα, а не άναληψόμεθα, читается и въ Аооноиверской реи. 
3) δ’ надъ строкой. 
4) ή δ поправка вмѣсто δό. 
5) Выдержки П. Лигарида изъ бесѣдъ о нашествіи Руси напечатаны выше, въ пре- 
дисловіи. 
