16 
1$. К. КРНШТЕДТЪ, 
τών πιστευόντων έγκαινίσωσι τήν θεογνωσίαν. όσα γάρ νικά λογισμός *), καί 
μαθεΐν ούχ’ δσα 1 ) χρίσει διανοίας, έπιπνοίας δεΐταιθειοτέρας, ήδέκαθαραΐς 
καί άπλάστοις έπιφοιτώσα καρδίαις, οι’ αυτών τοΤς άλλοις την τής αλή- 
θειας, έμφανίζει γνώσιν. συ δέ ουδέ τον λάζαρον βλέπεις άνιστάμενον του 
τάφου, και τάς μεν κειρίας του νεκρού λύεις, την σήν δ’ απιστίαν ού λύεις, 
καί του τάφου μεν τον λίθον άποκυλίεις, τον φθόνον δέ τής ψυχής χαλε- 
πωτέραν έμποιοΰντα σοι σήψιν ούκ άποκυλίεις . ώ τής των λογισμών άθε- 
ραπεύτου πωρώσεως , εις τοϋτο γάρ άσεβείας κατεστρέψαντο τάς φρένας, 
ώστε εξ ών πιστεύειν έδει, άπιστουσι, δι’ ών ύμνολογεΐν, βλασφημουσιν, 
άφ’ ών εύφημεΐν, θεομαχ ουσι . τοιουτον γάρ ή άπόνοια, τοιουτον ή επιλη- 
ψία τής οίήσεως , τοιουτον το κέντρον του φθόνου, άμα γάρ ένεσπάρη τή 
ψυχή, καί τον όλον άν(θρωπ)ον έτραυμάτισεν . ήμεΐς φύγωμεν άγαπητοί 
τά ψυχοφθόρα πάθη ταΰτα , μή των ίουδαίων μιμησώμεθα την άγνωμο- 
σύνην, άλλα των παίδων ζηλώσωμεν την εύχαριστίαν, μή των πρεσβυτέ- 
ρων την θεομαχίαν, άλλά των νηπίων την θεολογίαν, μή των φθονούντων 
τήν άβλεψίαν, άλλά των ύμνούντων τήν θεογνωσίαν, μή των φαινόντων 2 ) 
τήν πονηριάν, άλλά των νηπιαζόντων τήν ακακίαν, γενώμεθα καί ήμεΐς 
ώς οί παΐδες, παΐδες τή ακακία, μηδέν πονηρόν μήδέ πανουργον έν τή 
ψυχή παραγράφοντες. προσάξωμεν κλάδους έλεημοσύνης τω κυρίω, καί 
φιλανθρωπίας, Γνα είσέλθωμεν είς τήν αιώνιον χαράν των δικαίων, ύπαν- 
τήσωμεν αύτω έρχομένω έπί πώλου, καί των ίουδαίων στηλιτεύοντι τήν 
φρενοβλάβειαν, καί των εθνών οίκειουμένω τήν υιοθεσίαν, ύποστρώσωμεν 
αύτω χιτώνας, ί'να μετά τών παίδων βοαν ήμΐν ύπάρξη παρρησία, ευλογη- 
μένος ό ερχόμενος, ευλογημένος ό ερχόμενος τάς χεΐρας έπί σταυρού έξα- 
πλώσαι, καί τά έθνη πρός έαυτόν έπισυνάξαι, ευλογημένος ό ερχόμενος τά 
του αδου ταμεία κενώσαι, καί τάς ουρανίας μονάς τω πλήθει τών σωζο- 
μένων πληρώσαι, ευλογημένος ό ερχόμενος τον θάνατον καταργήσαι, καί 
τήν άνάστασιν ήμΐν έγκαινίσαι, τής δουλείας άπαλλάξαι, καί τήν υιοθε- 
σίαν κληροδοτήσαι· σόν γάρ του πλάσαντος, καί τό έξ ούκ όντων ήμάς 
ύποστήσαι τε καί πλαστουργήσαι, καί πεσόντας πάλιν, καί συντριβέντας 
άνορθώσαι τε, καί άπαπλάσαι. τής σής υπάρχει φιλανθρωπίας τό πλανώ- 
μενον έπιζητήσαι, καί τής πλάνης έπιστρέψαι, καί τής άρχαίας κληρου- 
χίας καταξιώσαι. σός γάρ λαός ήμεΐς, καί πρόβατα τής νομής σου, καί 
σου πάντες έξηρτήμεθα, καί σοί τήν δόξαν, καί εύχαριστίαν άναπέμπο- 
μεν, άμα τω πατρί, καί τω άγίω πν(εύματ)ι, τή ομοουσίω, καί ζωαρχική, 
καί παντοκρατορική τριάδι, νυν καί άεί, καί είς τούς αιώνας τών αιώ- 
νων , άμήν . 
1) Совершенно такъ-же въ Аѳоноиверскоп реи. 
2) φωνιόντων Аѳонопверская рсь, φίνώντων ноправка Я. Ватопсднна. 
