ВЫДЕРЖКИ II. ЛИГАРИДЛ. 
19 
καν μήδ’ όςτισούν 1 2 3 4 ) τρόπος συγκροτήσειε, ταυτα τιμάν εξεστι, καί 
θαυμάζειν. άλλ’ ουδέ πολλοΰ δεΐ των σεμνών σου αναπλάσεων μνη- 
μονεύειν, άς έγώ σοι άριθμήσομαι, μάλλον δε σόν έστί καταλέγειν 
ταυτα, ί'ν’ ίγγ ]ς πλέον έν τοΤς σοΐς βιωφελεστάτοις άφηγήμασιν ήμών 
κατεπαίρεσθαι . λέγε ούν τάς έξ άν(θρώπ)ων αΐγείρους , ών άπορρεϊ 
των όμμάτων ό του μύθου ήλεκτρος, άφ’ ου σύ πλουτεΐς την εύήθειαν. 
άρίθμει καί τάς δάφνας, καί τούς φοίνικας, τάς άηδόνας, καί τάς χελιδό- 
νας, τούς ωδικούς σου κύκνους, καί τάς αλκυόνας, καί τούς φιλάνθρωπους 
σου δελφΐνας. υμνεί τούς άνδρογύνους σου τειρεσίας, ί’να θεών έριν αξίαν της 
εκείνων άσελγείας διαλύσωσιν, οϊ καί πλέον τήν ηδονήν έπιμετρησάμενοι 
τή θεω, εις κακόν τής παρρησίας άπώναντο * βούλει σοι προσαναμνήσω 2 ) 
τούς ποντοπόρους ταύρους κόρης δυστυχούς οίακιζομένους έρωτι, καί τάς 
μακράς αποδημίας καί τάς πολλάς περιόδους, καί τάς πορρωτάτας τού 
όλύμπου διατριβάς; σιγώ τ’άλλα 3 ), ούδέ γάρ ούδέ προσήκε μύρω πίστεως, 
πλάνης συνανακίρνασθαι βόρβορον, διό τοΤς μακροΐς υθλοις, καί μύθοις 
μακρά χαίρειν είπόντες, καί τούς έπτοη | μένους περί ταυτα τής παρανοίας 
έλεοϋντες, καί μισουντες τής αλαζονείας επί τόν έξ αρχής τού λόγου δρό- 
μον, καί δή ίθυνόμεθα 4 )' πάλαι τοιγαρούν τής άν(θρωπίν)ης φύσεως τών 
προγονικών αμαρτημάτων τώ κράτει δεδουλωμένης, ό τής άπογόνου τόκος 
τον καθαιρέτην 5 6 ) τούτων ύποσαλπίζων άνενεγκείν τής τυραννίδος, καί 
άπαλλαγήναι τής δουλείας λαμπρά παρέχεται τά συνθήματα, διό καί 
άδάμ σύν τή εύα τούς παλαιούς εκείνους τής παραβάσεως άποκαθτ)ράμενοι 
μολυσμούς, καί τό τής κατήφειας άποσκευασάμενοι σκυθρωπόν, έλευθέρα 
φωνή, καί όψει τήν παρθενικήν χοροστατοϋσι πανήγυριν χαίροντες, μάλλον 
δέ καθεστήκασι ταύτης κορυφαίοι, διό®) καί κοινήν προσήκει συστήσασθα». 
τήν πανήγυριν, καί δημοτελεΐς, καί ύπερκοσμίους τάς ευχαριστηρίους ώδάς 
άνακρούσασθαι, ότι καί ύπερκόσμιον άπαιτεΐ 7 )τήν ευχαριστίαν τό τής σω- 
τηρίας παγκόσμιον, άνάπέμψωμεν ούν ευχαριστηρίους ώδάς, ότι άδάμ άνα- 
πλάττεται, καί ή εύα συνανακαινίζεται, καί ή άρά διαλύεται, καί ή φύσις ήμών 
τό νεκρόν τής αμαρτίας, καί δερμάτινον άποδυσαμένη πρόσωπον, έπί το άρ- 
χαίον τής δεσποτικής είκόνος άναμορφούται άξίωμα. ή κλίμαξ ή πρός ούρα- 
νούς άναφέρουσα καταρτίζεται, καί ή γεηρ άφύσις τών οικείων όρων ύπεραλ- 
λομένη πρός τάς ούρανίους σκηνάς ένοικίζεται. τίς ίσχύσει θεού θαυμάσια 
1) ό’ςτισ οΰν]σ сдѣлана изъ 
2) Сперва было: πρός άναμνησιν. 
3) T. e. τά'λλα. 
4) Читай: ιθυνώμεθα. 
5) Сперва было: τήν καθαιρεσιν. 
6) διά надъ строкою. 
7) По ошибкѣ написано дважды. 
. 466 
