20 
В. К. ВРНШТЕДТЪ 
διηγήσασθαι; ποιος δέ λόγος έκφράσει την υπέρ λόγον δύναμιν; πώς δέ νους 
άπας ούκ άποναρκήσει τω μεγέθει των έργων συμπαρατεινόμενος την κα- 
τάληψιν. έπλασε τόν άν(θρωπ)ον καταρχάς 1 ) 6 θ(εό)ς, άφάτω φιλανθρωπίας 
πλούτω κινούμενος, χειρός οικείας πλάσμα, καί εικόνα φέρειν χαριτώσας 
του πλάσματος 2 ), ών τό μέν τής σαρκός, τό οέ του πν(εύματο)ς έδήλου 
την ευγένειαν παράδεισος οέ /ρήμα, τερπνόν καί έπέραστον κατά άνατολάς 
έπεφύτευτο, λειμώνων μέν άμαράντοις καταπνεόμενος άνθεσι, φυτών οέ 
καρποΐς ώραίοις καί παντοδαποΐς ένευθηνούμενος καί ποταμοί μέσοι ρέον- 
τες, καί καθαρω τω ρείθρω τό πρόσωπον του πεδίου καταρδεύοντες , άμή- 
χανόν τινα του χωρίου την ώραιότητα παρ εσκεύαζον. έν τούτω άρα τής 
δεσποτικής παλάμης ό πλάστης έγκατοικίζει τό φιλοτέ/νημα, πάντων μέν 
δεσπότην καταστησάμενος πάσι 3 ) τοΐς άγαθοΐς άφθόνως δείξας περιρρεόμε- 
νον · έπειτα δέ σύνοικον έκ πλευράς άφράστου τόκου μαιευσάμενος ύπεστή- 
σατο, ίν’ έξ ούπερ έλήφθη κεφαλήν έπιγινώσκη τον δανείσαντα, καί προς 
έκεΐνον άφορώσα είη συλλογιζομένη τό υπόχρεων, καί τω συνδέσμω τής 
φύσεως ό τής όμονοίας αύτοΐς έμπολιτεύοιτο σύνδεσμος . τί τα πολλά ; τό 
προςαχθέν ύπερέβαινον, καί πάντων τών χαρισμάτων διεξέπι πτον, οπερ 
ήν τω έπιβουλεύοντι σπούδασμα . εις τούτο γάρ αύτω σύμπαν κατεσκεύα- 
στο τό μηχάνημα , κάντευθεν από τών προγόνων εις τούς άπογόνους κα- 
τασπειρομένου του παραπτώματος, ολον ημών τό γένος έπιβουλεύσας υπό 
χεΤρα είχε δουλωσάμενος . τί ούν ό πλάστης, καί κηδεμών ; άρα παρεΐδεν 
εις τέλος τό πλάσμα ταλαιπωρούμενον, καί τοσαύτϊ] πλάνγ] βυθιζόμενον ; 
καί καθεκάστην τοΐς πάθεσιν ανδραποδιζόμενου ; ούμενουν, πώς γάρ δπερ 
φιλοτιμούμενος έπλασεν, ήνέσχετ’ αν ήδέως όραν συλαγωγούμενον, καί 
πλανώμενον ; διό πρός έαυτήν ή τής τριάδος ένότης, εί θέμις είπεΐν έκκλη- 
σιάσασα, θέμις δέ τούτο λέγειν έπί τής άναπλάσεως , ότι καί τό ποιήσω- 
μεν άν(θρωπ)ον κατ’ εικόνα ήμετέραν, καί όμοίωσιν έπί τής πλάσεως εί- 
ρηται, τω ένιαίω τής γνώμης βουλήματι την άνάπλασιν του συντριβέντος 
διετίθετο πλάσματος, ούκοΰν έδει τινά τών 4 ) τριάδος εις άν(θρώπ)ους τελέ- 
σαι, ίν’ ήςπερ ήν τό πλαστούργημα, ταύτης ύπάρχον όφθείη καί τό άνά- 
πλασμα. έκεΐνον δέ πάντως υιόν έδει κάτω χρηματίσαι, καί μή καθυβρίσαι 
τό άνω αξίωμα, τόν έξ άϊδίου τούτο καί όντα, καί δοξαζόμενον. τελεΐν δέ 
εις άνθρώπων υιούς, οΰκ αν έγχωρουν είή, χωρίς γε σαρκώσεως, σάρκω- 
σις γάρ όδός έπί γέννησιν, γέννησις δέ κυοφορίας υπάρχει συμπέρασμα, 
ή δέ μητέρα συμπεριγράφουσα τήν έτοιμασίαν ταύτης εικότως απαιτεί 
προκαταβάλλεσθαι. μητέρα ούν έδει κάτω διευτρεπισθήναι τού πλάστου 
1) Вмѣсто ρ было сначала ς. 
2) Читай: πλάσαντος, 
3) Читай: πασι Ы. 
4) τών] Читай: τών τής. 
