R. К. ЕРНШТКДТЪ, 
2 Г, 
ήμών λαμπρώς ой /άρπες αναπτύσσονται, καί πολύς 6 τής ευφροσύνης γλυκα- 
σμός ταϊς των άν(θρώπ)ων έπισταζόμενος ψυ/αΤς , 
έπαριθμεΐ γοργώς τά προγεγενημένα θαύματα τού σωτήοος έν συντομία, 
καί προκρίνει τό έργον τής θεοσώμου ταφής, ώς έν αύτή τό κατά πάντων 
κράτος ό δεσπότης οίκείοις άγωνίσμασι φαίνεται άναδούμενος. αλλά τίς 
λαλήσει τάς δυναστείας του κυρίου, άκουστάς ποιήσει πάσας τάς αίνέσεις 
αυτού ; ό λόγος υπό προθυμίας πηδά, καί φιλεΐ του μυστηρίου νεανιεύσα- 
σθαι τήν άνάπτυξιν, άλλ’ ή διάνοια τοΐς μυχοϊς υποστελλομένη του νοΰ 
καταδύεται, τήν έν τώ λέγειν ορμήν άναστέλλουσα. τίς λαλήσει τάς δυ- 
ναστείας του κυρίου, τάφω δεσπότης καλύπτεται, άλλ’ ή δεσποτική του 
παντός ου συμπερικλείεται πρόνοια, ουδέ των ένυβρισάντων τό πλημμέλημα 
καταστροφήν ποιείται του σύμπαντος, άλλα καί τάφον ό πλάστης οίκεΐ, 
καί τό σύμπαν εύτάκτως ήνι οχεϊ. Τάφφ 1 ) δεσπότης καλύπτεται, καί δού- 
λων άχαρίστων όχλος τον τάφον άσφαλισάμενοι περικάθηνται, τεθή- 
πασι γάρ καί τεθνηκότα 2 ) τόν κτίστην θεώμενοι. άλλά τεθήπασι μέν, 
άμετάβλητοι δε τήν άγνωμοσύνην διαμένουσι. δεινόν γάρ ή των λογι- 
σμών πώρωσις, μήδέ τής προποδών, καί ράστου των χαλεπωτάτων, καί 
άδήλων ποιεΐσθαι τήν αί'ρεσιν. τεθήπασιν, άλλ’ ου δοξάζουσι, καί ώς βασι- 
λέα φρουρούσιν, ώς δέ κακουργον οί δυστυχείς βλασφημούσιν, ώς θησαυ- 
ρόν ήσφαλίσαντο, καί τόν πλούτον τής σωτηρίας άλλοις ένορώντες έκεϊθεν 
άντλούμενον διά πίστεως, αύτοί τή έσχάτϊ) πιεζόμενοι πενία εις άπιστίας 
όλεθρον έλεεινώς καταστρέφουσι τόν βίον. οίδασι τήν άνάστασιν, άλλα 
κρύπτουσι, φιλαργυρία γάρ τήν άλήθειαν προδεδώκασι, καί των όφθαλ- 
μοϊς οίκείοις όραθέντων τό ψευδός ήλλάζαντο . τί σαυτόν παράγεις ταϊς 
σαις άπάταις ώ ίουδαϊε, τί τήν σήν σωτηρίαν κατασοφίζη. où / όρας τήν 
γήν, καί τους λίθους έπί τω σώ τολμήματι τρέμοντας ; ή κτίσις 
τήν σήν πενθούσα σκυθρωπάζει παρανομίαν, συ δέ καί των άψύ/ων 
άναισχυντεΐς ύπάρχειν άναισθητότερος 3 ). πού γάρ 4 ) σοι νύν ό περιώνυμος 
έκεϊνος καί μέγας ναός, οΰκ έκ βάθρων 5 6 ) αύτών άνατέτραπται, μύθος 
υπάρχων του συμπαθεστέρου καί δάκρυα ; ή δέ διαβόητος τού έθνους 
μητρόπολις, où τραγικών νΰν κεϊται διηγημάτων ύπόθεσις ; ούκ εις 
Ίλιάδα κακών άναφερομένου τού πάθους 4 ), άλλά τάς ήλιακάς °) συμφοράς 
f. 469 μέρος ουδέ μέγα | δεικνύσα τής οικείας πανωλεθρίας· πού δέ αί δημοτε- 
λεις σοι θυσίαι, καί ίλαστήριοι, ή δέ προφητική, καί θεία έπίπνοια πώς σοι 
διερρύηκε · κατεφρυάξω τού λόγου , άλλά τό λόγιόν σοι μεταβαλόν ουκ εις 
1) Сперва было: Τάφος. 
2) Не опущено ли слово передъ κα'ι τεθνηκότα? 
3) άναισθητότερος] ς поправка (вм. ν?). 
4) Sic. 
5) βάθρων] α поправка. 
6) Читай: ΐλιακάς. 
