28 
В. It. ЕРНШТЕДТЪ 
της -προδοσίας, αθώος όφθείς παντός αδικήματος, δός έμοί, σοί χάριν 
ομολογεΐν, δΓ ής ετέρους ούδέν ζημιοΐς. ουδέ την καίσαρος φιλίαν έπισεί- 
σουσιν, ούκ εΐ φίλος, λέγοντες του καίσαρος, εί νεκρόν δίοους τή γή κατο- 
ρύττεσθαι. απροφάσιστος εί βούλει μόνον ή πλήρωσις τής αίτήσεως. τού- 
τοις ό σοφός καί καλός ίωσήφ την του πιλάτου ψυχήν κατεπάδων τοΐς 
ρήμασι, τυγχάνει του σκοπού, καί λαμβάνει καθαιρεθέν τό σώμα του 
ιησού, τις άν ζωγράφος λόγος είκονίζει την τότε τούτου διάθεσιν; έχαιρεν 
έχων τό ποθούμενον, έθρήνει νεκρόν καθορώμενον, ήλέει κείμενον άταφον. 
των σταυρωσάντων έμυσάττετο την ώμότητα, του σταυρωθέντος έθαύ- 
μαζε τό μακρόθυμον, έδεδίει ψαύων σώματος, έθάρρει πόθω ρωννύμενος. 
έσκυθρώπαζε τ<μ παθήματι, χαροποιός ήν εύτυχήματι, διηπορέϊτο τω 
πράγματι, καί τους λογισμούς ποικίλως άνέστρεφεν. άρα γάρ οφθαλμούς 
χερσί ταΐς έμαϊς καλύψω του πηλω καί λόγω τυφλοΤς φυτρώσαντος δμ- 
ματα; χείλη δέ συμπήξαι παρασκευάσω, ου τω ρήματι μογγιλάλων χείλη 
γλώσσης τρανουμένης λαμπρώς άνεπτύσσετο. κεφαλήν δέ ταύτην περι- 
στελώ σουδαρίω, δι’ ήν ό ναός, ώς επί πανδήμω πένθει τό καταπέτασμα 
περιρρηξάμενος, τά των άδύτων, καί άβάτων έγύμνωσέ τε, καί ά.πε- 
κάλυψεν αθέατα; συνάξω δέ χειρας, αϊ τάς ξηράς χεΐρας χρόνω καί 
νόμω πεπεδημένας, καί συνεσφιγμένας έξήπλωσαν *); ποδας 2 ) δέ τούτου 3 ) 
συνάψω, ύφ’ ών έπεπορήθη 4 ) θαλάσσης υγρά κύματα, καί ου προστάγματι 
χωλοί τάς βάσεις όρθωθέντες καί τρέχοντες ώφθησαν 5 ); πώς δέ ένταφιάσω 
τον νεκρόν έξ αδου καλέσαντα, καί τών ένταφίοον ά.πολύσαντα, καί τεταρ- 
ταΐον του μνήματος άναστήσαντα. ταυτα τοΐς λογισμοΐς άνελίσσων καί 
έπί πολύ διαπορούμενος, όμως έπεί τής οικονομίας καιρός ήν, καί αύτός 
τής οικονομίας γίνεται, καί σμύρνης καί αλόης έπιπλάσσων τό σώμα τό 
δεσποτικόν, ό τοΐς τελευτώσι παρά γε τοΐς ίουδαίοις τιμή τελευταία, καί 
τοΐς νεκροστόλοις περιελίσσων όθονίοις πρός τω καινώ κατατίθησι μιημείω - 
καινόν δέ παρεσκεύαστο τό μνημεΐον, αύτω τε τω δεσπότη τον δυνατόν 
τρόπον του ίωσήφ τιμήν έξευρίσκοντος' τάφος γάρ καινός καί ίδιος, αλλά 
μή κοινός, καί πολλοΐς έκλελεγμένος σώμασι τήν έν νεκρώ τω θαπτομένω 
προςνέμει σεμνότητα, μιας μέν, ίνα μή του τής άναστάσεως έπιτελουμέ- 
νου θαύματος τοΐς πάντα τολμώσι καί άναισχυντουσιν ίουδαίοις, άλλος τις 
τών συντεθαμμένων νομισθή, άλλ’ όχ 6 ) ό παράυτών 7 ) τώ σταυρώ καταδε- 
δικασμένος τών νεκρών άνιστάμενος 1 έτέρας δέ τού μή δόξαι τισίν έκεΐνα 
1) έξήπλωσαν] εξ поправка. 
2) Sic. 
3) τούτου] τού поправка. 
4) έπεπορεύθη ? 
5) ώφθησαν]ω поправка. 
6) Читай: ούχ (или ούχ ό χ(ριστό)ς?). 
7) Читай: παρ’ αυτών. 
