30 
В. ІС. ЕРІІШТЕДТЪ, 
ψαντες άνάστασιν άναπλάσσουσιν, άλλα τά ρήματά σε τοϋ σταυρωθέν- 
τος έστρόβει, καί έτάραττε τήν ψυχήν, καί τήν άνάστασιν ώςπερ έν *) 
όφθαλμοΐς βλέπειν έποίει, καί διά τούτο ταύτης ούκ άφίστατο δραματουρ- 
γών, ού τραγικόν, ουδέ κωμικόν, άλλ’ ώς αληθώς δράμα ιουδαϊκόν, δράμα 
φαρισαϊκόν, καί τής προφητοκτόνου σκηνής άξιον. άλλα περί μέν τούτων 
έπί καιρού μάλλον ή οικεία δηλώσει διάληψις, εμέ δέ του τάφου, καί τής 
ταφής τό παράδοξον πρός εαυτόν μεθέλκει πάλιν καί έπιστρέφεται , πώς 
ένταφίοις τό σώμα περιελίσσεται ό τόν ουράνιον έξαπλώσας πόλον εις θαύ- 
μα πολυύμ,νητον, πώς ή πάντων ζωή καί άνάστασις, θανάτου νόμοις ύπη- 
ρετήσατο, εί καί τό κράτος αυτών έν τή οικεία σαρκί παρελύσατο; άλλ’ ώ 
τών δεσποτικών περί εμέ χαρίτων, ώ τής του νεκρωθέντος δυνάμεως, ώ 
τάφος τάφων κένωσις, καί αδου καθαίρεσις, καί τής έμής άναστάσεως 
πολυύμνητος θάλαμος . παστάς μέν ή τής κοσμογονίας γάμον ώδινε, καί 
παίδων ελπίδας έτρεφε, καί του άν(θρωπ)ίνου γένους τους γεωργούς έθα- 
λάμευεν, άλλα λυπας ειχεν υποφυομένας, καί θάνατον παραπεπηγότα, δι’ 
ών τό τής ζωής άνθος έβασκαίνετο, καί τήν ευδαιμονίαν άμφίβολον ήν πο- 
λιτεύεσθαι, ή δε του τάφου παστάς, αυτόν ήμών τόν τεχνίτην, καί τής 
άναπλάσεως, καί τής πλάσεως θαλα μεύουσα, ού παίδων ρίζας προβάλλε- 
ται ταχύ μαραινομένας τοΐς βλαστήμασιν, ουδέ θανάτω κοπτομένην ζωήν 
καί βίον μνηστεύεται, άλλά παρθενίαν μέν τή άν(θρωπ)ίνη φύσει νυμφεύε- 
ται, πράξιν άγγέλων έπί γής διδούσα παρρησιάζεσθαι, άλυπον δέ καί άτα- 
λαίπωρον πολιτείαν εις κλήρον τοΐς άν(θρώπ)οις άνιερώσασα, τό τής άθα- 
νασίας δώρον παθών καί φθοράς ϋψηλότερον άπειργάσατο. καί κιβωτός μέν 
ή του νώε του κοινού ρυέντος έκ τών ούρανίων πηγών ναυαγίου, σπέρμα 
δευτέρου κόσμου διέσωσε τούς έμπλέοντας, εις άλγεινών μέντοι δευτέραν 
πείραν τών έν τω βίω κακών συντηρήσασα, ή δέ σωσίκοσμος αύτη, καί 
τού δεσποτικού σώμ,ατος κιβωτός 1 2 ) τόν τής ζωής ταμίαν, καί τής εύφροσύ- 
νης χορηγόν θησαυρίσασα, τής τών ψυχών μέν πανολεθρίας άνωτέρω κου- 
φίζουσα διασώζει τό άν(θρώπ)ινον, τούς νεκρούς τών τάφων κενώσασα, 
άκένωτον τήν χάριν προχέει τής άναστάσεως, καί πρός τήν τών ούρανών 
βασιλείαν διαπορθμέυουσα 2 ), δευτέρων κακών άπειράτους διαπαντός συνέχει 
φυλάττουσα. είχε καί ή τω μωσεΐ κατασκευασθεΐσα θεία σκηνή, στάμνον, 
καί μάννα, καί λυχνίαν, καί τράπεζαν, καί πλαξί λιθίναις διαγεγλυμμένα 
τής νομοθεσίας τά λόγια, ή δέ ζωοδόχος αύτη καί θεία σκηνή, ού σκιάς 
καί τύπους τής νομικής λατρείας σεμνολογεΐται τά σύμβολα, άλλ’ αύτω 
τω νομοθέτΥ), καί κοινω δεσπότη πρός ταφήν τριήμερον ύπουργήσασα, τό 
f. 471 τής χάριτος θειον καί μέγα μυστήριον άπεκάλυψεν εις πάντα τής οικου- 
μένης τά πέρατα, αύτη μή κινουμένη τήν εύσέβειαν έξαπλώσασα, αύτη 
1) Вмѣсто ωςπερ έν сначала было άναπλ(άσσουήσιν. 
2) Sic. 
