ВЫДЕРЖКИ П. ЛИГАРИДА. 
33 
φευ των κολάσεων, ας εκείνος ύποστήσεται. τούτον δικαίως ύποδέξεται τον 
έν άν(θρώπ)οις διάβολον, τον εν όμοφύλοις αλλόφυλον, την ύβριν του γέ- 
νους, τον της δημιουργίας κατήγορον, σκότος τό εξώτερον, καί σκώληξ ό 
ακοίμητος, καί παν είδος βασανιστηρίων λόγου έκφεΰγόντων, καί διανοίας 
κατάληψιν . φύγωμεν αγαπητοί, την πονηριάν τούτων | ί'να μη μέτοχοι 
γενώμεθα τής τιμωρίας αυτών, φυλάξωμεν εαυτούς από πάσης του πονη- 
ρού εργασίας, ί'να τύχωμεν τής έπουρανίου βασιλείας - , έν χριστώ ιησού τω 
κυρίω ημών : 
Τού αυτού φωτιου αρχιεπισκόπου Κωνσταν(τινουπό)λεως ομιλία, 
13 λεχθεισα έν τω άμβωνι τής μεγάλης εκκλησίας '). ή άρχη ' 
Τής προλαβούσης ομιλίας τό τέλος, ει τι μέμνησθε, τόν άρειον παρεδίδου 
καθαιρούμενον, τής εκκλησίας έξωθούμενον , άναισχυντοΰντα, πλαττό- 
μενον 1 2 ), ύποκρινόμενον την ευσέβειαν, κάτα δέ μετ’ ολίγα επιφέρει" είδες 
ευχής δυναμιν, είδες άρ χιερέως παρρησίαν; κ(ύρι)ε εί άρειος εις την 
εκκλησίαν είσάγεται, έμέ τού βίου έςάγαγε, εί δ’ έτι με τω σκηνώματι 
τούτω παρεΐναι παρέχεις, άρείω τάς τής εκκλησίας πύλας άβατους 
συντήρησον. άλέξανδρος ταύτα ηϋχετο, καί ή κατά τού άρείου λόγχη 
ούρανίω ψήφω έχαλκευετο, ό τού χ(ριστο)ύ θεράπων προς τον βλα- 
σφημούμενον τάς χεΐρας έξήπλου, καί τής ακολάστου γλώσσης ό δυσμε- 
νής τάς δίκας έδίδου, τήν των άθλιων σπλάγχνων, καί εγκάτων κένωσιν 
διά τής γαστρός ύπέχων. άλλ’ εκείνος μεν τόν ιούδα τρόπον μιμησάμενος, 
κατά τό έν ταίς πράςεσιν είρημένον, καί τον όμοιον έκείνω θάνατον ύπέδυ, 
πρινής 3 ) γάρ γενόμενος έλάκισε 4 ) μέσος τά σπλάγχνα αυτού, ή δέ εκκλησια- 
στική κατάστασις έπί χρόνον τινά συνετηρεΐτο άστασίαστος. ίσως δ’ αν τι- 
σιν έπί νούν καί ζήτησιν έλθοι , τί δήποτε ύπό πέτρου μεν τού ίερομάρτυ- 
ρος άρειος καθαιρεϊται, ύπό δέ τού διαδεςαμένου αύτάν άςιαγάστου άχιλλα 
παραδέχεται, καί προς τόν τής διακονίας βαθμόν έπανέρχεται, είτα καί ύπό 
τού θεσπεσίου άλεςάνδρου, ού μόνον τής καθαιρέσεως απολύεται, αλλά καί 
εις πρεσβυτέρου τάξιν προβιβάζεται . τί δήποτε ούν πρότερον μέν καθαιρε- 
θείς παρεδέχθη, ύστερον δέ καί βιβλίον μετάνοιας έπιδιδούς, άπαρά- 
δεκτος έμεινεν, ούδαμώς άνασχομένου, ούτε τού Κωνσταντι(νου)πόλεως, 
ούτε τής 5 ) άλεξανδρείας άλεςάνδρου, άμφοΐν γάρ ώσπερ ζήλος ό ύπέρ τής 
1) Издана въ Έχκλησ. Άλήθ., έτος γ', стр. 786 — 792. 
2) Сперва было: πλαττοίμενον. 
3) Читай: πρηνής. 
4) έλάκισε, а не έλάκησε (Ап. Дѣянія I 18), написано, по видимому, и въ Лоононвер 
спой реи, въ которой далѣе, послѣ μέσος, читается: και έςεχύθη μέσος τά σπλάγχνα αύτοΰ. 
5) Читай: τοϋ. 
Зап. Ист.-Фил. Орд. 
'. 472 
3 
