IS. 1ί. ЕРНШТЕДТЪ, 
38 
χαράς γάρ ώς αληθώς, καί θυμηδίας πάσης ακένωτους αυτή προχέει τάς 
χάριτας, καί τό λυπουν έλαύνει, κοιμίζουσα πάσαν άπό παντός προσώπου 
κατήφειαν . κάτα επιφέρει ταυτα μετά ολίγα, εί βούλει δέ καί βασιλέων 
ζήλος ένθεος, ών ό παρελθών ούχί χρόνος ύπ 1 άληθεία δικαζούση, εύσεβε- 
στέροις έγκαλλωπίσμασι, καί οι’ ών άνθεΤ καί βλαστάνει τα σοφά τής θεο- 
γνωσίας διδάγματα, ώσπερ άπό τίνος εύγενούς, καί καλλιστελένου ρίζης, 
τής εκείνων φιλοθεάμονος ψυχής εκφυόμενα, έξ ών καί ημείς καρπούς 
ώραίους τής ψυχικής σωτηρίας τον γλυκασμόν άποστάζοντας επί πολλών 
πολλάκις κατά πολλήν ευφροσύνην έτρυγήσαμεν . εί δέ καί σπείραντες 
αυτοί καί συν πόνω νεώματα προαρώσαντες 1 ), άλλ’ ούν ούδέ ταυτα τής 
βασιλικής σπουδής, καί συνεργίας κεχώρισται, καί τών χθες λευχειμο- 
νούντων ό χορός, καί όσον ούπω παρεσόμενος μοίρα 2 3 ) τις ουσα τών καρπο- 
φορουμένων εις αύτόπιστον πάσιν άρκέσει μυστήριον . έστι μεν ούν ό λόγος 
εύφραδής καί περικαλλής καί κα τεσχηματισμένος ύπέρ τό συνηθες, καί 
διά. τούτο ούκ ήδυνήθην τά κρείττω άπανθίσασθαι, όλων όντων άνθέων, 
πλήν γε όμως τά γλαφυρώτερα τούτων συλλέξομεν. εύσέβεια μεν ούν 
λαμπρά κατά χριστομάχου δόξης ίστώσα τά. τρόπαια, καί δυσσέβεια κάτω 
κειμένη, καί αύτάς που τάς ύστάτας έλπίδας εσκυλευμένη 5 ), καί τών ύφερ- 
πησά.ντων :! ) αρχή τή ρωμαίων μιξοβαρβάρων, καί νόθων γενών, οϊ τοΤς βα- 
σιλεύσιν ϋβρις ήσαν καί όνειδος, τούτων ή θεομάχος στηλιτευομένη γνώμη, 
καί μΤσος 4 )πάσι προκειμένη, καί βδέλυγμα. ναι 5 ) δή καί τό ήμέτερον βασι- 
λέων εύσεβών ξυνωρίς αξιέραστος τής πορφυρίδος προλάμπουσα, καί ταΐς 
τιμιωτάταις πατρί καί υίω συναπτομένη τών κλήσεων, καί μηδέν ψευσθή- 
ναι τάς κλήσεις παραχωρούσα τών σχέσεων , άλλα καί τοϊς άλλοις άπασι 
προκεϊσθαι φιλονεικούσα μείζονος ή κατ’ ανθρώπους αγάπης παράδειγμα, 
ής έργον ορθοδοξία 5 ) μάλλον, ή τω βασιλείω σεμνύνεσθαι διαδήματι . τού- 
τοις ήμάς ή κατ’ οφθαλμούς παρισταμένη πράξις φιλοτιμεΐσθαι προτρέπε- 
ται ούκ οίνου κρατήρας, αλλά, καλού θεάματος παρέχουσα άπαρύεσθαι 5 ) 
όρας οί'ου κάλλους τό, τής εκκλησίας έχήρευε πρόσωπον, όσης δέ λαμ- 
πρότητος άπεστέρητο, ήλίκων δέ 5 )χαρίτων σκυθρωπός έκράτει κατήφεια, 
εκείνο παλαμναίας 6 ) χειράς ιουδαϊκής ούδέν έλλεΐπον θρασύτητος τόλμημα, 
τούτο φρενός θεοληπτούμενος 7 ), καί δεσποτικής αγάπης περιφανέστατου 
γνώρισμα, ταύτην τήν ημέραν, εί' τις ορθοδοξίας αρχήν καί ήμέραν, 
ί’να μηδέν υπέρογκου εί'πω, καλέσειεν, ούκ αν άμάρτοι τού δέοντος. 
1) Сперва было προαρόσαντες; см. стр. 9 прим. 4. 
2) Такъ-же въ Аѳоноиверской реи. 
3) Читай: ύφερπυσάντων. 
4) Сперва было: μίσος (=μύσος?). 
5) Sic. 
6) Сперва было παλαμναίαις или παλαμναίο'.ς. 
7) Должно быть θεοληπτουμενης. 
