ВЫДЕРЖКИ И. ЛИГАРИДА. 
39 
καί γάρ εί καί βραχύς ό χρόνος, έξ ού της είκονομαχικής *) αίρέσεως 
άπηθαλώθη 1 2 ) τό φρόνημα, καί τα των ορθών δογμάτων εις πάντα της 
οικουμένης περιηυγάσθη τά πέρατα, βασιλικφ καί θείω προστάγματα 
φρυκτωρούμενα, έμόν καί τοΰτο καλλώπισμα, της γάρ αύτής θεοφιλούς 
βασιλείας αγώνισμα, άλλ’ ούν έπείπερ ό της οικουμένης οφθαλμός, ό περιώ- 
νυμος ουτος, καί θειος ναός, οίονεί τά της όράσεως έκκεκολαμμένος μυστή- 
ρια έσκυθρώπαζε. τής γάρ είκονουργικής άναστηλώσεως, οϋπο^ άπειλήφει 
τό δικαίωμα, άμυδράς τοις προσιοΰσι τάς άκτϊνας ήφίει τής οψεως, καί 
στυγνόν έπί τούτοις τό τής ορθοδοξίας έδείκνυτο πρόσωπον, νυν δε καί 
ταύτην άποτιθεμένη την σκυθρωπότητα, καί τοΐς οίκείοις πασιν ένωρα'ι'ζο- 
μένη καί διαπρέπουσα άγλαίσμασι, καί τον πλούτον αυτής προίκα φέρουσα 
καί χαίρουσα, φαιδρά φαιδρώς υπακούει τής του νυμφίου φωνής διακεκρα- 
γότος, καί λέγοντος, όλη καλή ή πλησίον μου, καί μώμος ούκ έστιν .έν 
αυτή, καλή ή πλησίον μου, τή γάρ των δογμάτων όρθότητι τά των χρω- 
μάτων άνθη κεράσασα, καί κάλλος ιερόν ίεροπρεπώς αύτή δΓ άμφοΐν έμ- 
μορφώσασα, καί οίονεί όλην διόλου καί παντέλειον άγαλματοφορουσα τήν 
ευσέβειαν, ού παρά τούς υιούς των άν(θρώπ)ων ώραία κάλλει γνωρίζεται, 
αλλά καί τήν 3 ) παρ’ ούς τινας ούν έτέρους εις άφραστον εύπρεπείας έξήρτη- 
ται 4 ) ώραιότητα. όλη καλή ή πλησίον μου, ότι τάς πληγάς διαπέφευγε, 
των τραυμάτων ήλευθέρωται, τούς σπίλους άπερρίψατο, τούς ύβριστάς 
έταρτάρωσε, τούς ύμνητάς ύπερύψωσε, καί μώμος ούκ έστιν εν αύτή, 
τών στιγμάτων κρείσσων γέγονεν, οις αλλόφυλος καί μιαρά χειρ, όλον 
αίκιζομένη τά σώμα κατέστιξε, τούτων απάντων τάς κηλίδας 5 ) άπεσμή- 
ξατο τόν νυμφικόν καί άρχαΐον έπανηρημένη 6 ) κόσμον | περιέθετο. ταύτη 
τοι καί ήμεΐς έν εύφροσύνή καί άγαλλιάσει ψυχής χοροστατοΰντες τή 
πανηγύρει, καί τής άναμορφώσεως τά έγκαίνια συνεορτάζοντες σήμερον, 
τάς προφητικάς έκείνας έπεθειάζομεν 2 ) λέγοντες, χαΐρ ε σφόδρα θύγατερ 
σιών, περιεΤλε κύριος τά αδικήματα σου, τέρπου καί εύφραίνου έξ όλης 
καρδίας σου, ιδού γάρ ήκει κ(ύριο)ς καί κατασκηνώσει έν μέσω σου. τί 
τής παρούσης ημέρας τερπνότερου, τί δε τής έορτής εις θυμηδίας λόγον 
καί χαράς έναργέστερον . άλλο τοΰτο κατά του θανάτου σήμερον, δι’ 
αυτών τών σπλάγχνων κέντρον πήγνυται, ούχί τάφω νεκρώσεως εις 
κοινήν του γένους έγερσιν του σωτήρος καλυπτομένου, άλλα τής μητρι- 
κής είκόνος άπ’ αύτών τής λήθης πυθμένων άνισταμένης, καί συνανιστώ- 
σης έαυτή τά τών άγιων μορφώματα. χ(ριστό)ς σαρκί έπεδήμησε, καί τής 
1) Сперва было: είκονομ αχίας. 
2) Sic. 
3) Сперва было τάί. 
4) Архим. Порфирій въ Аооиоиверской реи прочелъ, по видимому, εξηρτυΐαι. 
5) Трудно рѣшить, написано ли κηλίδας или κηλΐδας; вѣроятнѣе первое. 
6) Такъ, но р поправка вм. σ. 
475 
