40 
В. К. ЕРНШТЕДТЪ, 
τεκούσης ώλέναις έφέρετο, τούτο καί ταΤς είκοσιν όρά.ται καί πιστούται 
καί κηρύσσεται, αύτοψίας νόμου διατρανουμένης της μαθήσεως, καί τούς 
θεατάς έφελκομένης εις άπροφάσιστον συγκατάθεσιν. μισεί τις την διά τού- 
τουν διδασκαλίαν ; πώς ού πρότερον ούτος το των ευαγγελίων εις μίσος 
άπώσατο κήρυγμα, ώσπερ γάρ ό λόγος δι’ ακοής, ούτου οι’ δψεως ή 
μορφή τοΐς τής ψυχής εγχαράσσεται πίναςιν , ομόφωνον τής ευσεβείας, οίς 
πονηρών δογμάτων ή προληψις ούκ ένέστικται την μάθησιν διαγράφουσα. 
ή παρθένος τον κτίστην χερσίν ώς βρέφος βαστάζει, τις 1 ) καθορών, ή τοΐς 
ώσί ταυτα βαλλόμενος, ου μάλλον καταπλαγείη του μυστηρίου τό μέγε- 
θος, καί προς ύμνον διανασταίη τής άφάτου καί λόγους πάντας νικουσης 
σϋγκαταβάσεως . εί γάρ καί δι’ άλλήλων έκάτερον συνεισάγεται, αλλά 
πολύ προέχει 2 ) έπί τών έργων αυτών έπιδείκνυται τής κατά τήν ακοήν είς- 
δυομένης μαθήσεως, ή διά τής οψεους έγγινομένη κατάληψις. έκλινέ τι 3 )τό 
ούς εις διήγημα, είλκυσε 4 ) φανταζομένη τό άκουσθέν ή διάνοια, νηφουση 
μελέτη τό κριθέν ταΐς μνήμαις έναπέθετο, ούδέν τούτουν ελαττον, εί μή 
καί πολύ μάλλον κρατεί τά τής όψεως . καί γάρ καί αύτή γε δήπου τή 
προ/ύσει καί απορροή τών οπτικών άκτίνων τό ορατόν οίονεί πως έπαφο- 
μένη 5 ), καί περιέπουσα τό είδος του όραθέντος, του ηγεμονικού παραπέμπε- 
ται, έκεΐθεν διαπορθμευθήναι διδούσα τή μνήμη πράς έπιστήμην 6 } άπλανε- 
στάτην συνάθροισιν. είδεν 6 νους, άντελάβετο, έφαντάσθη, τούς τύπους 
άκόπως έν τή μνήμη παρεπέμψατο. αθετεί τις τούς περί τούτων λόγους 
ιερούς, καί οις άπαν έλαύνεται ψεύδος, ού κρείσσους άγει άμφισβητήσεως, 
ούτος πολύ πρότερον καί τών σεπτών εικονισμάτων έξορχεΐσθαι τό σέ- 
βας πεπλάνηται. αλλά τιμά ταύτα, καί ταίς προσηκούσαις γεραίρει σεβα- 
σμιότητα τήν όμοίαν έξει καί περί τούς λόγους διάθεσιν . όποτέρου γάρ άν 
τις τούτων τά τής τιμής , ή τά τής έξουδενώσεως 7 ) προσάψη, τών ίσων 
ανάγκη, καί του έτέρου μεταδιδόναι, εί μή τις μετά τής άσεβείας, καί τού 
φρονεΐν δλως παρενήνεκται, ού δυσσεβών μόνον, άλλα καί έαυτου πρε- 
σβεύουν μ αχό μένα . άλλά γάρ τί πάθω; λέγειν άμα καί σιγάν συνελαυνό- 
μενος; του θέλγοντι γάρ τής προκειμένης ύποθέσε ους προςλιπαρειν τοΐς 
λόγοις, καί κόρον ούκ έχειν τού λέγειν προήρημαι, ό δέ καιρός ρέουν καί 
άναμονής ούκ είδώς νόμους, σιγήν έπιθέντα 8 ) του λόγω, έφ’ έτέραν ήμας 
1) T. е. τίς. 
2) Такъ-же въ Аооноиверской реп. Вѣроятно, должно быть προεχει, ώς. Аристархи: 
προεχουσα. 
3) εκλινεν τις въ Аооноиверской реи прочелъ арх. ПорФирій, εκλινε'ν τι — Я.Ватопединъ. 
4) Μ. б., сначала было ε’ίλκυσε. 
5) Читай: έπαφωμενη. Въ Аооноиверской реи тоже έπαφομε'νη. 
6) Аристархи по догадкѣ επιστήμης. 
7) Сначала была έςοιώενόσεως, и такч>, по копіи Я. Ватопедина, читается въ Лооно- 
иверской реи. 
8) Или тутъ должно быть έπιθεντας, или раньше — νόμον. 
