ДВѢ БЕСѢДЫ ПАТРІАРХА ФОТІЯ, 865 ГОДА. 
57 
13 апрѣля 1670 года изъявилъ готовность взяться за изданіе, какъ скоро 
онъ покончитъ своего Цицерона 12 ). Паисій и Гейнсіусъ получали другъ 
injecta est, ne quam contraheremus alterius necessitudinem etc. Non erat , cujus consuetu· 
dine rerum Ruthenicarum peritior callentiorque evaderem. Didici tarnen Czaaris nomen 
esse Slavonicum, ac Regem designare. Czaares in bibliis Slavonicis Davidem Salomonem, 
alios Israelis reges nuncupari. Unde in Slavonicam linguam irrepserit id vocabulum non 
est meum pro certo asseverare. Germanicis vocibus hic illic Ruthenicam linguam ad- 
spersam esse, eosque a Borussis originem traxisse, qui Mosciae partem antiquitus inse- 
derint, illud quoque narratum est mihi a nostris hominibus. Addebant seniores, Patruum 
Principis hujus qui nunc imperat adscire solitum sibi in familiaritatem atque amicitiam 
interiorem Germanos ac Beigas, sine ullo dignitatis aut natalium splendidorum delectu. 
Cum bis illum commissationes instituisse sat frequentes, totasque noctes perpotasse ac 
genio induisisse, vestitum quoque composuisse ad ritus Germanicos, quod ex Borussia 
gentem suam oriundam esse asseveraret: cum Ruthenis vix ullam illi consuetudinem fuisse; 
quos de superbia ejus identidem <y Коля: igentidem> esse conquestos: peritiam ad haec 
habuisse Germanici sermonis: et haec quidem, dum frater ejus rerum Ruthenicarum poti- 
retur. Oratorem Polonicum, sive is nuncius fuit, compellare ante discessum haud potui, non 
permittentibus id Ruthenis. Miror sparsisse illum, non potuisse me valedicturum admitti 
ad Principis conspectum etc. Caeterum quod hactenus in literis Principis ad proceres Belgii 
nostri tituli solerent adhiberi parum respondentes Reipublicae majestati, ac aliorum 
Principum exemplo, ut usus probrosus hic ac indignus tolleretur, obtinui ac pervici, non 
tarnen sine multo sudore, quod frustra ab oratoribus nostris ante me istam in aulam 
destinatis fuerat tentatum etc. Holmiae Suecorum a. d. VIII (XVIII) Martii 1671 <y Коля: 
CI0I0CLXLI>. 
Письмо это цѣликомъ перепечатано изъ сочиненія Коля (Introductio стр. 29 — 33; см. 
ниже прим. 38), которое у насъ немногимъ доступно. 
12) Отрывки изъ отвѣта Гревіуса помѣщены были Колемъ въ его «Introductio». 
Здѣсь онъ вполнѣ перепечатанъ по изданію Петра Бурманна (Sylloges Epistolarum а viris 
illustribus scriptarum Tomi quinque, collecti et digesti per Petrum Burmannum. Leidae 1727 
in 4°), Томъ IY, стр. 85. 
«Nullas a te litteras accipio, quin summae mihi sint voluptati: sed novissimis tuis, quas 
in ultimis Ruthenorum terris ipsis Decembribus Kalendis exaraveras, peream, si ullas optatiores 
unquam acceperim. Ingenti enim fui sollicitudine de hoc itinere tarn longo, tarn difficili, tot pe- 
riculis taediisque pleno, quod per vastas solitudines, et incultissimas gentes, infirma valetudine, 
alienissimo anni tempore, quo plagâ illä nihil infestius est, tibi fuit emetiendum. Нас hyeme 
tanta fuit hic, ubi coelo longe fruimur clementiore, frigoris acerrimi immanitas, ut vix ejus in- 
juria potuerit in nostris tectis vitari. Hinc facile licet existimare, quo vos loco fueritis in illo 
tractu, qui perpetuo frigore riget. Incredibili hac cura, per quam carebam omni delectatione, 
me ista relaxavit epistola, quae te Moscuam incolumem venisse nuntiat: sed omnem tarnen mo- 
lestiam non exhausit, nec exhaurietur antequam te reducem viderimus salvum et valentem. 
Sane pro reditu tuo quotidie vota facimus omnes, quibus litterarum salus est cordi. In ipso bar- 
bariei pénétrait invenisse te Musarum κειμηλιον vehementer miror, planeque in animum induco 
meum ab ipsis Musis tut caussa eo esse perlatum, ut esset, quo tuam oblectares solitudinem et 
obsidionem. Orationes Photii lucem nondum viderunt. Si a σεβασμιωτάτω καί σοφωτάτω Pais io 
Ligorida illas possis impetrare,faxo ut hic edantur. Ipse hoc onus subibo, simul Ciceronem, in 
quo totus sum, deposuero. Utinam et alia hujus notae Volumina, quorum spem facis, possis eruere. 
Monachus ille expugnatu, spero, non erit difficilis, praesertim si machinas istas, quas dices <sic>, 
adhibueris. Aveo igitur cognoscere, num votis responderit fortuna. Nullus enim dubito quin tandem 
libéré prodeundi copia tibi facta sit... [p. 87:] Haec sunt, quae de re litteraria comperta habeo. 
Tu vero, qui apud hos Sarmatas non minus potes otiari, quam olim tuus Ovidius apud Scythas, 
quid moliris? Lectiones Yirgilianas, notas in Yalerium Flaccum, et Silium Italicum, cu- 
rasque secundas in Ovidium num habebimus, cum redieris?... Thevenotius etiamnunc Am- 
sterodami agit. . . . Narravit mihi ad se perlatum esse rumorem, mercatorem Batavum ab Impe- 
