58 
A. A. КУНИКЪ, 
къ другу все болѣе и болѣе довѣрія, и первый, но своему врожденному ко- 
рыстолюбію, надѣялся нри этомъ получить хорошія деньги отъ генеральныхъ 
штатовъ. Съ этой цѣлью онъ далъ Гейнсіусу, предъ его отъѣздомъ въ 
Стокгольмъ или, можетъ быть, 12 аир. въ видѣ краснаго яйца, прежде всего 
только описаніе списка съ отрывками изъ одной бесѣды и съ полною копіею 
другой, какъ болѣе любопытной 13 ), и кромѣ того письмо къ Гревіусу 14 ). 
ratore liuthenorum missum esse ante unurn alterumve annum, ad explorandos [p. 88] extremos 
Siberiae fines, qui ignotas antehac gentes aperuerit. Quaeso te, ut si quid de liac re explorati 
habes, et de ipsius Siberiae, ejusque incoiarum cultu, moribus et ingenio indagare poteris, ut ea 
ad nos perscribi eures. Plurimum pro hoc labore et officio tibi debebo. Nobilissimus Frisius 
per fratrem meum egit mecum, ut te suo nomine rogarem, ut lexicon linguae Ruthenorum, si 
quod possit haberi, emas, tecumque ejus fratris filiae, virgini doctissimae, Henriettae Catharinae 
Frisiae, feras, quae docta est linguam Hebraicam, Graecam, Latinam, Arabicam, Acthiopicam, 
Gallicam, Italicam, studiosissima omnis antiquitatis, et omnium memoriarum historiae, teque 
facit plurimi... Trajecti ad Rhenum Eid. April. 1670». 
13) . Письмо Геіінсіуса къ Гревіусу, изъ Стокгольма отъ 1 (11) окт. 1670 г. 
«Holmiae Suecorum. Kal. Octob. Julian. 1670». 
«Cum Paï8io Ligaridio Metropolita Gazensi unica tantum vice sum congressus 
interpellantibus odiose plus satis aulicis Ruthenis, mortalium suspicacissimis, qui nobis 
id Heere sine Principis consensu pernegabant. Hominem post tarnen per cuniculos atque 
emissarios sum adortus, si salubri forte pretio Photii Orationes sïbi extorquer i pater etur, 
aut gratis etiam si heneficium id in te collatum cuperet, spe editionis per te procurandae , · 
uti jusseras, facta. Henuntiari illejussit Codicem hunc munus abs sese destinari Bataviae 
nostrae Proceribus, si de redhostimento certus foret , in antecessum sibi offerendo. Agnoscis 
puto genium Graeciae ad solemnem mendicitatem jam pridem redactae, tum hominem, 
nescio an in omnibus, oculatum satis atque perspicacem, manus certe plus quam oculatas 
habentem. Interim quid ipse de re tota ad te perscribat, ex hisce viri cetera non indocti 
litteris aestimato. Nam Proceres nostros qua traham arte aut permoveam ad inusitatam 
prorsus liberalitatem, fateor me non videre. Voluit quidem vir egregium in modum offi· 
ciosus excerpta ex ipso codice complura manus pariter suae ac benevolentiae monumentum 
apud me exstare, sed abrupta et decurtata admodum, ac quae jrroinde editioni moliendae 
minime respondeant. Jam ante significavi non pauca Graecanica Volumina pervetusta in 
eadem civitate inveniri, aut occultari potius, ad quae evolvenda omnis accessus mihi fuit 
interclusus. Reliquit tarnen spem qualemcunque amicus nonnemo, etsi omnino Graecae 
literaturae imperitus, fore, ut quidquid auctorum ad Ecclesiae Christianae ritus non per- 
tinentium illic delitescit, captata temporum opportunitate a Monachis obtineat, quod si 
effectum dat, lautissimam remunerationem illum jussi sperare. Quippe cum habeam 
exploratum, libros ex ea Graeciae parte, quae omnium minime hactenus sit perlustrata, 
hoc est ex Atho monte Moscuam advectos esse, videor mihi non immerito de praestantia 
horum voluminum posse bene augurari». (Изъ рукописей лейденскаго университета). — 
<Мяѣніе, будто Паисіемъ была доставлена полная копія одной изъ бесѣдъ, осно- 
вано на недоразумѣніи. См. объ этомъ замѣчаніе В. К. Ернштедта въ предисловіи 
къ «Выдержкамъ П. Лигарида»>. 
14) Дошло ли это письмо до насъ, не извѣстно. Въ Лейденѣ и Утрехтѣ его нѣтъ; въ 
берлинскую корол. библіотеку недавно поступило (по завѣщанію Савиньи) собраніе писемъ 
Гроновіусовъ и др. къ Гревіусу, но между ними письма Паисія не оказалось. Въ ка- 
талогѣ библіотеки Гревіуса (Catalogus Bibliothecae,... qua usus est, dum viveret... Jo. Geor- 
gius Graevius. Traject. ad Rhenum) упоминается только о переводѣ описанія посольства Бай- 
кова. — Аделунгъ (Uebers. der Reisenden, II, 349), ссылаясь на Шлецера (см. прим. 40), 
безъ всякаго основанія говоритъ, что переписка Гейнсіуса съГревіусомъ хранится въ 
библіотекѣ C. -Пб. Акад. Наукъ. Извѣстно, что Гревіусъ (f 1703) оставилъ послѣ себя 
много бумагъ и что его библіотека была куплена курФіірстомъ пФальцскимъ. Въ гейдель- 
