G8 
A. A. КУН И КЪ, 
Επιστολαι Φωτίου πατριάρ γου Κωνσταντινουπόλεως 
1) 41 ένθρονιαστική έπιστολή του Φωτίου πρός τόν πάπαν Νικόλαον τόν 
πρώτον, Письмо Фотія къ папѣ Николаю I. 
Начало: Οτε τη; ιεραρχίας κατά veöv το μέγεθος άναλήψομαι . . . , стр. 
1—4. 
2) Ή ένθρονιαστική έπιστολή του Φωτίου πρός τον θρόνον Αντίο/ ειας, 
Письмо Фотія къ синкеллу антіохійскому. 
Начало: Μεγίστων μεν άνωθεν τετυχηκότες αγαθών. . ., стр. 4 — 8. 
3) 'Π απολογητική έπιστολή του Φωτίου προς τον πάπαν Νικόλαον, 
Оправдательное письмо Фотія къ панѣ Николаю. 
Начало: Αγάπης μεν ώς αληθώς ούδέν κτήμα σεμνάτερον..., стр. 8 — 17. 
4) Εγκύκλιος έπιστολή, πρός τούς τής Ανατολής αρχιερατικούς θρόνους, 
Окружное посланіе къ восточнымъ патріархамъ. 
Начало: Ούκ ήν άρα ώς έοικε, κόρος. . ., стр. 17 — 25. 
5) Τω θεοφιλεστάτω .... αρχιεπισκοπή καί Μητροπολίτη Ακυληίας, 
Письмо къ архіепископу и митрополиту аквилейскому. 
Начало: Тс μεν τής παρ’ ύμών μακαριότητος άφιγμένον γράμμα ήμΐν..., 
стр. 25 — 33. 
5 а ) Πρακτικά τής συγκροτηθείσης έν Κωνσταντινουπολει Συνόδου έπί του 
Φωτίου, οτε θανόντος του 'Ιγνατίου έπανήλθεν εις το Πατριαρχείου, Дѣянія 
константинопольскаго собора 879 г. 
Начало: Προκαθεσθέντος Φωτίου. . . Конецъ: . . . πολλά τά έτη τών βα- 
σιλέων, стр. 33 — 102. Содержатъ 7 πράξεις (дѣянія). Въ началѣ послѣдней 
(έβδομη) читается: Μηνί Μαρτιω. Ίνδικτιώνος ιγ'. ημέρα Κυριακή, т. е. 13 
индикта, въ воскресеніе, 13 марта 880 г. Въ концѣ изданія (на стр. 102) 
прибавлено: Αντεγράφησαν τά παρόντα πρακτικά άπό τίνος βιβλίου παλαιού, 
τής μονής ύπάρχοντος του ευεργέτου Χριστού, Βαμβικίνου άρχαιοτάτου. 
На стр. 105 Досиоей разсказываетъ, что эти семь дѣяній находятся 
въ рукописи Иверскаго монастыря на Аоонѣ: . . . ήμεΐς δε μαθόντες ότι εύρί- 
σκονται ταύτα σώα έν τή κατά τον Αθω τών Ίβήρων μονή, έπέμψαμεν καί έφέ- 
ραμεν αύτά. περιέχονται γούν έν πράξεσιν έπτά. . . 
Сборникъ Досиѳея не одинаковъ ли съ тѣмъ, изъ котораго сообщается 
нами здѣсь текстъ двухъ бесѣдъ, пусть опредѣлятъ другіе. Но Паисіевскій 
не былъ тотъ же самый, какъ видно изъ описанія его Французскими уче- 
ными. Къ послѣднимъ, а не къ Гревіусу (ср. выше стр. 58 сл.) попали 
отрывки, посланные Паисіемъ въ Стокгольмъ. Эмери Виго (Bigotius), 
близкій другъ Гейнсіуса, приготовлялъ къ печати открытое имъ Палла- 
діево житіе Іоанна Златоустаго, и тотъ же библіофилъ, но всѣмъ вѣ- 
