58 
I. 
f. 169 V.» MAPTYPION 
των άγιων ιερο[Λαρτύρων καί επισκόπων Χερσώνος Βασιλέως, Κα- 
πίτωνος καί των συν αΰτοίς. 
ί. 169 νΥ 1· 'Ηνίκα Διοκλητιανός ό δυσσεβής τά 'Ρωμαίων σκήπτρα διέπων ήν, | ώς 
οΰκ ώφελε, καί ό ελληνισμός σπουδή τούτου κατά πάσαν ηύξάνετο χώραν, καί 
εΐ'δοολα μεν έτιμώντο καί δαίμονες, χριστιανοί δε δεινώς άπηλαύνοντο, τότε καί 
f. 170 r.“ τής 'Ιεροσολύμων έκ|κλησίας τον θρόνον ό σοφός ''Ερμων κατεκόσμει καί πάσαν 
σπουδήν έποιεΐτο, μή τό του Χριστού ποίμνιον τέλεον οι λύκοι κατάβρωμα 
ποιήσαντες τής γής άπαλείψαιεν τοιαύται γάρ αί των φιλόθεων ψυχαί προκιν- 
δυνεύειν βούλονται τής Χριστού ποίμνης, ύπέρ ής ό ποιμήν ό καλός τήν ψυχήν 
εθετο καί τό ίδιον έΗέχεεν αίμα, διό καί χειροτονών επισκόπους κατά πάσαν 
έζέπεμπε χώραν τόν τής πίστεως λόγον κρατύνοντας καί τούς πιστούς στηρίζον- 
τας εν τη πίστει καί παντί σθένει σπεύδοντας μετάγειν άπό τού ψεύδους τούς 
ανθρώπους είς τήν αλήθειαν, 
2. ’Ένθεν τοι καί κατά τόν έκκαιδέκατον χρόνον τής Διοκλητιανού τυραν- 
f. 170 г.ь νίδος Έφραίμ χειροτονεί τόν αοίδιμον καί τοΐς μέρεσι τής Τουρ|κίας εκπέμπει, 
άνδρα θεοφιλή καί τά πάντα χρηστόν αλλά δή κάν τή Χερσώνι τής Ταυροσκυ- 
θών επαρχίας τόν καλόν Βασιλέα, τόν λόγοις καί θαύμασι περίφημον δτι καί 
διαβόητον, ού καί τούς αγώνας διαλαβεΐν ό λόγος βούλεται καί τά θαύματα καί 
ταΐς των φιλοθέων άκοαΐς ύφαπλώσαι. 
3. Τήν πόλιν ταύτην τήν Χέρσωνα φημι καταλαβών ό δίκαιος κατείδωλον 
ούσαν καί δαίμοσι, φεύ, θυσίας προσάγουσαν καί κατά τό μέσον γενόμενος 
«’Άνδρες» έφη «πολϊται, θεούς είναι τούς παρ’ ύμών τιμωμένους μηδαμώς νομί- 
ζετε, δαίμονας δέ μάλλον πρός απώλειαν άγοντας τούς προσκειμένους αύτοΐς. 
Θεός γάρ είς έστιν εν ούρανοϊς, ό λόγω καί σοφία δημιουργήσας τά σύμπαντα 
І'. 170 V.» καί πάσι τήν ζωήν | διά τού πνεύματος αύτού χαρισάμενος’ τούτον ούν χρή 
τιμάν, τούτον σέβειν καί προσκυνεϊν, καί ούκ άλλον τινά». 
Cod. Mosq. saec. XI, 376 Vlad. Edidit S. Seraphi mov act. soc. bist, et ant. Odess. 
V. VU (1868), p. 120 — 131. Nostra causa contuIitP. Nikitin. Serapbimovianae editionis mendas 
enotare supersedeo. 
Titulus totus rubro scriptus est, Codicis scripturae: 2. άγ!ω(ν) — χερσων(ς) — καπίτω^ς 
5. ίπουδή τούτ(ου) 6. δαίμον(ες) 7. έρμων 8. χΰ 9. άι τ(ών) 10. τ(ής) 
χύ 11. έπισκόπ(ους) 12. κρατύνοντ(α;). an κηρύττοντας? 14. άν(θρωπ)ους 15. ΚαΙ 
(κ rubro) ibid. έξκαιδέκατ(ον) 16. άοίδιμ(ον) 17. τη χερσώνι 18. τ(όν) καλόν 
19. διαβόητο(ν) 21. Ταύτην (prius τ rubro) 22. μέσ(ον) 23. πολίται ibid. 
τιμωμ(ένους) — νομίζεται 24. ά'γοντ(ας) 25. λόγω— σοφία 26. ττνς. 
25. Ô λόγω κτλ. Sir. 43, 28; Psal. 103, -4. 26. πάσι τήν ζωήν κτλ. cf. Ιο. 6, 64; 
Rom. 8, 11; 2 Cor. 3,6. 
5 
10 
15 
20 
25 
