60 
в, ЛАТЫШЕВЪ. 
f. 171 v..'‘ 
f. 171 v.'> 
f. 172 T.^ 
f. 172 r> 
του νεανίσκου, την έτϊί'κλησίν έπειπών | της αγίας τριάδος, καί ζιοντα τοΐς παρε- 
στώσι οεικνύει· άνέστη γάρ ό νεκρός καί τοϊς γεννήτορσίν άπεδόχ^η, τοϊς γόνασιν 
ουν ευθύς έκεϊνοί προσττεσόντες του μάκαρος καί του Χριστώ πίστεύσαντες την 
του θείου δέχονται |3α-τίσμίατος χάριν, καί της συνήθους τελεσθείσης [Μυσταγω- 
γίας [Μεταλαιυ-βάνουσί καί των άχ ράντων αύτών μυστηρίων καί ήσαν άγαλλιώ- 5 
μενοι καί δοξάζοντες τόν Θεόν. 
8. Άλλ’ ούκ ήν έν τούτοις πάντως τον πονηρόν ήρεμεΤν καί τί ποιεί; 
τούς "Ελληνας ύπελθών προς φόνον εξεγείρει του τρισολ[3ίου' γενόμενοι γάρ 
εκείνοι κατά τό σπήλαιον, έν ωπερ ήν διάγων ό μέγας, καί σχ οίνους των εκείνου 
ποδών έκδήσαντες ειλκον, φευ, άπηνώς αυτόν διά τής πλα|τείας επί τοσοΰτον, ίο 
έως ου τήν μακαρίαν αύτου ψυχήν χερσίν άγγέλων παρέθετο. έ[ϋδόμην ήγεν δ 
Μάρτιος, έφ’ωτινι τόπω κίονα τό πλήθος τά νυν των πιστών έστησαν καί σταυ- 
ρόν τίμιον εις προσκύνησιν έπάνω τούτου κατέπηξαν. 
9. Μή άρκεσθέντες ούν οί των ειδώλων θεραπευταί καί τοΐς κυσί τό πάν- 
τιμον εκείνο σώμα βοράν έξίο τής πόλεως έλκύσαντες έρριψαν άλλ’ έδειξε Θεός 15 
τήν πρός τόν οίκεΐον δοΰλον τιμήν* τό γάρ αίμοβόρον τών θηρίων ό λύκος διά 
πάσης νυκτός, άστρου περιλάμποντος, φύλαξ του μαρτυρικού καθίστατο σώμα- 
τος, τό παράδοξον* αετός δε τό σαρκοβόρον τής τοιαύτης λειτουργίας δι’ όλης 
της ημέρας άντελαμβάνετο, τό θαυμάσιον. καί ούτω φύ|λακες ήσαν άκριβεΤς 
άχρις ού τινές τών πιστών έν νυκτί κρυφά τούτο λαβοντες εξω τής πόλεως έντί- 20 
μως κατέθεντο. 
10. Τών συνόντων ούν τω μάρτυρί τις πρός τά του Ελλησπόντου μέρη 
μετά τήν εκείνου ταφήν διαβάς καί τινας εύρών επισκόπους τών συναποστα- 
λέντων τότε τούτω παρά του προέδρου τών 'Ιεροσολύμων έπί τόν τής πίστεως 
σπόρον διηγείται τούτοις άπαντα τά συμβεβηκότα τω άθ)χητή. ήσαν δε ούτοι ό 25 
κλεινός Εύγένιος καί Άγαθόδωρος ό καλός καί ’Ελπίδιος ό θαυμάσιος, οι καλόν 
έν έπισκόποις έκλάμψαντες. οί’τινες άμα τω μαθεΐν περί τής τελευτής τού παμ- 
μάκαρος τήν Χερσώνα καταλαμβάνουσι καί τόν λόγον τής άληθείας | διδάσ- 
κουσιν. 
1 1 . Ένθεν τοι καί τού άριθμού προστιθεμένου τών πιστευόντοον ό τοϊς 30 
καλοΐς είωθώς βασκαίνειν άεί διάβολος οπλίζει καί κατ’ αύτών ομοίως 'Ιουδαίους 
καί 'Έλληνας, οι καί τών ποδών έκείνων τών ώραίων, ώς είπεΐν, καί άγαθά πάν- 
τ(ος εύαγγελΐζομένων σχοίνους έκδήσαντες είλκον καί ξύλοις καί λίθοις αύτούς 
τω έλκεσθαι προσαπέκτειναν καί τής πόλεως, φεύ, άπηνώς είς βοράν κυσί τε καί 
όρνέοις έξέρριψαν. έκτην έτρεχεν 6 Δεκέμβριος μήν. τών πιστών ούν τινες άνε- 35 
λομενοι καί ταύτα καί εικότως τιμήσαντες φιλοτίμο^ς κατέθεντο. 
7. Έν τούτοι; (ε rubro) 12. τά νυν τ(ών) 
συΝόντων (ν rubro) — μαρτυρι τί; 27. έπιοκοπ(οις) 
μ(ενων) 34. χυσι τε 35. τινεσ 
16. Ί'ό γάρ (τ rubro) 22. τών 
28. άληθεί(α;) 33. εύαγγελιζο- 
