6 
NICEPHOEI 
ΤΓΟιήσασθαί τάς παρατάΠε^ς έν τί] του πολέ(χου ήρ.έρα, ίνα μη πως εις άσκοπους 
καί άνύδρους τόπους τάς παρατάξεις ποιησάμ.ενος διαφθείρτ) το στράτευμα. 
Ούτως ούν χρή την άνάμικτον παράταξιν των πεζών καί καβαλαρίων 
άπαρτίσαι, καθώς ήδη προλαβών ό λόγος ΰπέγραψεν. Καί εί μεν ύπέρχονται 
κατά των ήμετέρων παρατάξεων, ^^ρή προαποσταλήναι καβαλαρίους παρά του 
αρχηγού του στρατού πεντακοσίους ή τριακοσίους ελαφρούς, τούς λεγομένους 
παρά τοις παλαιοΤς προκουρσάτωρας, φορουντας τά κλιβάνια αύτών, — μη μέντοι 
γε είναι αύτούς καταφράκτους καί βαρείς, άλλα κούφους καί εύσταλεΐς — προς το 
άπαντήσαι τοΐς ύπεναντίοις καί, ει γε ένδεχόμενόν έστι, καί ένέδρας ποιήσαι, 
ί’να, εάν άτάκτως καί άσκόπως οι εχθροί επέρχονται, προαπαντήσο^σιν αύτούς 
καί τούς προκουρσάτωρας αυτών τραυματίσωσιν, του εξ αυτών δειλίαν τό φο- 
σάτον αύτών καταλαβεΐν* καί εκ τών συλληφθέντων δέσμιων δυνηθής άναμαθεϊν 
τά διαβούλια αύτών καί τον παρεπόμενον τω στρατευματι αύτών άριθμ,όν. 
f. 121 г. Καί τών τοιούτων καβαλαριων || προύπαντώντων τούς έναντίους καί συμ- 
βαλλόντων κραυγής γενομένης, εάν καταδιώξαι βουληθή καί ό λοιπός λαός τών 
εναντίων τούς ήμετέρους καί έπίκεινται αύτούς καί συνέχωσι, όφείλει ό άρχηγός 
του στρατού, πρός τό μη κινδυνευσαι, δευτέραν καί τρίτην καβαλαρίων άπο- 
λύσαι, συνέπεσθαι δε καί αύτόν όπιθεν τών παρατάξεων εύτάκτως μεθ·’ ών έ/ει 
τεσσάρων παραταγών, καθώς κατωτέρω δηλcoθήσεται τά περί τής καβαλαρικής 
τάξεως· και παρέξει βοήθειαν τοΐς διωκομένοις καί τραυματίσει τούς εχθρούς. 
Εί δέ καί οί εχθροί συνέχουσιν αύτούς,. όφείλει έάσαι αύτούς, έως ου πλη- 
σιάσουσιν ταϊς πεζικαΐς παρατάξεσι. καί τότε αίφνιδίως έξερχέσθωσαν έκ τών 
χωρίων τών πεζών καβαλαρικαί παρατάξεις τρεις καί όρμάτωσαν κατά τών 
έναντίων εύτάκτως, καί άπ’ αύτών, έάν ώσιν καί άλλαι παρατάξεις, έξερχέ- 
σθωσαν. εΐθ’ ούτως όπιθεν έξέλθγ]ς καί σύ, ό στρατηγός τού λαού, μετά τών 
τεσσάρων παρατάξεων τών καβαλαρικών έπακολουθούντιον εύτάκτως. καί εί 
μεν θεού συνεργία τραπώσιν οί έχθροί, διαφυλάττειν τάς τέσσαρεις παρατάξεις 
άπαρασαλεύτους, μέχρις αν ϊδγ]ς τήν τελείαν αύτών άποστροφήν. καί οτε θεού 
f, 121 V. επινεύσει ίδγ]ς αύτούς τελείιος άνατραπέντας || καί μάθγ]ς καί παρά δεσμίων 
καί παρά προσφύγων, ότι ούκ έστιν έτέρα δύναμις τών εχθρών ούτε καβαλα- 
ρικού ούτε πεζικού, άλλ’ οι τραπέντες καί μόνοι, τότε όφείλεις τάς δύο παρα- 
τάξεις άποστεϊλαι πρός καταδάοξιν αύτών, τάς δέ έτέρας δύο άπαρασαλεύτους 
έχειν μετά σέ εις σωτηρίαν παντός τού διώκοντος λαού τούς εχθρούς, δει δέ 
καί τό πεζικόν καί τόν λοιπόν λαόν άκολουθεΐν όπιθεν παρατεταγμένον εύτάκτως 
πρός τό μη φυρθήναι τάς παρατάξεις αύτών. 
3 άνάμακτον 4 άπαρτησαι ο\ μεν ante ύπερχονται (<3ΐπερχονται cod.) sup- 
pleudum οί εχθροί? 7 παλαίοισ 9 ενεδροσ 12 δυνηθεΓς 13 άρΐ'θμόσ 14 sq. συμβα- 
λδντ(ων) 16 ύμετέρουσ αυτούς (αβτουσ cod.)J αύτοΤς? 17 post τρίτχν supplendum 
παράταξιν? 18 εχειν 21 οί δε και όι εωσ οοΰ 24 απ’]άμ’? 26 έπακολ5|θουντωσ 
27 τεσσαρισ 29 τελείουσ 33 σε] σεαυτοΟ? cf. ρ. 7, 10. 34 παρατεταγμενοσ 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
