МАТЕРІАЛЫ ДЛЯ ИСТОРІИ КІЕВСКАГО И ЛЬВОВСКАГО СОБОРОВЪ 1629 Г. 
13 
tylko nie ziechala, ale ieszcze percluserunt viam protestatiq., supersedere 
przydzie. Tandem protestowal siç postawszy Jego Mosc Ociec Archyman- 
dryta, ze chcial synodowac. Takze Ociec Jozepb y P. P. Mieszczanie 
Wilenscy, y prosili, abym im dal attestati%. Wzbranialem siç, potym dalem 
priwatym y oycu Arcbimandrycie y Wilenskim, ze cbcieli synodowac. A 
potym generalem protestatiq. wszyscy uczynili, zniozszy siç z sobq,, tamze w 
kole przez oyca Boreckiego zalosnie przekladaiqjC tak dalekq, drogç ubogicb 
ludzi y kaplanow, a ze infectis rebus roziezdzaiq. si§. 
a sczçsliwszego czasu y szrzodkow yze taki czas 
zdawna porzq,dany, ktory byl sam P. Bog zdarzyl, tak uplunol. A to со 
kolwiek bylo con . . . Kr. Jego Msci, ze to bylo ku dobremu wszytkicb, 
oswiadczaiq,c protestowalem siç y tak rozeszlismy si§. Ale placq,cych wid- 
zialem z kaplanow ubogicb, ktorzy nazad о czym niemieli, a na taki zawod 
uarzekaiq^c . . . ktorzy uporni sq,, cieszyli siç z tego rozerwania, powiadaiq-c, 
ze bez patriarchi wiadomosci nie mogl byc synod . . , Protestatii^ ia swq; ad 
acta podalem, ktorq, posyiam. Ducbowni tez wszyscy swoie y osobno Wi- 
lenscy, osobno P. Podsçdek z P. Czasnikiem, iustificuiqc siç о uniwersaly, 
ze nie oui winni, iesli со byc rozumieiq. przcciwko sobie. P. P. szlachta w 
monasterze Pieczerskim ten mi credens dali do Krola Jego Mosci, y zeg- 
naîem siç z nimi wszytkimi w piq,tek. Posîy swe wyprawic maiq; do K. J. 
M., iustificuiq,c siç y czemu nie synodowali te rationes swoie daiq^c. 
Так siç rozerwaî ten synod. O ducbownych daie testimonium, ze 
cbcieli synodowac. Lecz judicium moie, со by byl za skutek syuodu, ilem 
zrozumial, mowiq-c о tym z Oycem Boreckim y Jego Mosciq. Oycem 
Arcbimandrytem, tudziesz z inszymi, takie daie, a rozumiem wiadomosci 
potrzebue. In articule fidei zgoda, to iest: 
1) Swiçci ze w niebie, przeklçci w piekle, korona ua sqdny sowcrszeu- 
naia, iiiz tak wszyscy wierzq., y Muzyîowskiego xiq,zkç Antidotum, ze Zy- 
zanego bronil, condemuuiq^^®). 
2) Tertium locum agnoscuiit, ignem materialem non admittunt. 
3) O S. Euebaristiey: ganic oprzasnika y sacranientu Komanae Eccle- 
siae za grzecb poczytaiq,, za doskonal'y Sakrament maiq;C, ale swoie sacra- 
menta zacliowac. 
4) O pocliodzeniu Dueba S.: poniewasz tak siç declaruiq. Romani, ze a 
Filio takim rozumieniem wierzq, sicuti causarie a causa, iako Jego Mosc 
ociec Episkop Wlodzimirsky per et a explikowat, disputowae о tym wiçccy 
nie ebeq, y tak stawaiq. Przydatku tego my non admittemus ad Symbolum. 
18) ІОСИФЪ Бобриковичъ, старшій Виленскаго православнаго Св. -Духова монастыря. 
19) Андреи Мужиловскій, Слуцкій протопопъ, авторъ православнаго полемическаго 
сочиненія Antidotum (напечатаннаго въ 1629 г.). 
