12 
MICH. ANDKEOPULI 
δέ την καρδίαν νυττόμενος καί πικρώς τη άθυμία βαλλόμενος ποικίλους τε καί 
άλλοκότους λογισμούς άνακινών έν έαυτφ κατά του υιού, τέλος τη ανία κατα- 
ποθείς θάνατον καταψηφίζεται τοϋ παιδός. 
Ύπήρχον ούν τότε τφ βασιλεΐ σύμβουλοι φιλοσοφώτατοι επτά, ούς καί είώθει 
έπί πάσι τοΤς παρ’ αυτού πραττομένοις συνίστορας παραλαμβάνειν. ούτοι τοίνυν δ 
ένωτισθέντες την έξενεχθεΐσαν παρ’ αυτού κατά τού υιού άπόφασιν καί ότι δί/α 
της αυτών συμβουλής θάνατον έκείνου κατεψηφίσατο, συλλογισάμενοι καθ’ εαυ- 
τούς έγνιυσαν ώς τω σφοδρφ καί ύπερβάλλοντι της οργής καί της λύπης ό βα- 
Β f. 63 σιλεύς ήττηθείς, έφ’ ω την της γυναικός κατηγορίαν άληθη έλογίσατο, τε|θνάναι 
τόν υιόν άνεξερευνητως κατεδίκασε καί ώς ού δίκαιόν έστιν ούτως άνεξετάστως ίο 
τόν βασιλέα διαχειρίσασθαι τόν υιόν αύτού, καί ότι έσύστερον πικρώς μεταμελη- 
θείς ήμάς, έλεγον, αίτιάσεται καί ώς εχθρούς μάλλον άποστραφήσεται, ότι 
μη τού έγχειρήματος αυτόν διεκωλύσαμεν. φέρε δη λοιπόν μέθοδόν τινα πρός 
τόν βασιλέα ώς δέον έπινοησώμεθα, πώς άρα τόν αυτού υιόν της τού θανάτου 
τομής έξαρπάσωμεν. είτα έβουλεύσαντο έκαστον αύτών έφ’ έκάστη ημέρα 15 
περί τού υιού προσομιλήσαι τω βασιλεΐ. καί δη θάτερος τών έπτά φιλοσόφων 
ό καί πρώτος [φησίν ώς* την σήμερον ημέραν έγωγε τω βασιλεΐ παραστάς 
RETRACTATIO. 
νος κα'ι πικρώς τη λύπη βαλλόμενος πολυτρόπους καί ξένους λογισμούς καθ’ εαυτόν 
άνεπόλει κατά τοϋ υίοϋ. τέλος τη πολλή λύπη καταποθε'ις θάνατον κατά τοϋ παιδός 
άπεφήνατο. 20 
ρ. 15 |Ύπήρχον ούν τότε τω βασιλεΐ σύμβουλοι φιλόσοφοι επτά, ούς καί συνήθειαν 
είχεν επί πασι τοΐς ύπ’ αύτοϋ γενομένοις συμβούλους καί συμπράκτορας έ'χειν. τοιγαρ- 
οϋν καί ούτοι άκούσαντες την έξενεχθεΐσαν άπόφασιν βασιλικήν κατά τοϋ υίοϋ αύ- 
τοϋ χωρίς τής αύτών συμβουλής, συνελογίσαντο καθ’ έαυτούς, καταλαβόντες ώς τό 
πολύ τής οργής καί ύπερβάλλον τής πράξεως ήττηθείς ό βασιλεύς, τήν τής γυναικός 25 
κατηγορίαν πιστεύσας είναι άληθή, τόν υιόν άνεξετάστως άποθανεΐν έκέλευσε' διό ού 
δεΐ γε ήμάς σιωπήσαι τό τοιοϋτον δράμα ούδέ τον βασιλέα έασαι σφάξαι τόν υιόν 
αύτοϋ άνεξετάστως καί άπλώς. διά τοϋτο, έάν μή σπουδάσωμεν έμποδίσαι αύτόν, 
ύστερον μεταμεληθείς ήμάς αίτιάσεται καί εικότως καί ώς έχθροϋ άποστραφήσεται, 
ότι ούκ έκωλύσαμεν αύτόν άπό τοϋ τοιούτου φόνου, άγε δη τινα πραξιν άρμόζουσαν 30 
πρός τόν βασιλέα έπινοήσωμεν, ΐνα τόν υιόν αύτοϋ τής τοϋ άδικου θανάτου καταδί- 
ρ. 16 κης έλευθερώ|σωμεν. είτα έβουλεύσαντο είς έκαστος αύτών έφ’ έκάστης ημέρας μέχρι 
καί τών επτά περί τοϋ υίοϋ προσομιλεΐν τω βασιλεΐ. καί δήτα είς τών έπτά ό καί 
πρώτος τών άλλων φησίν εγώ σήμερον τω βασιλεΐ παραστάς τοϋ θανάτου έλευθε- 
2 προς έαύτώ B pr., corr. προς εαυτόν 2 sq. άνοία κατάποθεΤς Α, άνία συγκαταπο- 
θεΤς В 5 πασιν B ib. παραλαβάνειν А 7 τής αύτώ А 8 τω] τό В 10 εστι В 
12 εχθρός А 14 έπινοησόμεθα В 14 sq. θανάομής έξαρπάσομεν В 16 θάτερον В 17 
έγώγε А 19 άνεπήλει Ε ib. καταπωθείς F 22 γινομένοις Ebb. 24 ώς διά τό? Ebh. 
29 εχθρόν EF, εχθρούς Boissonade 
