14 
MICH. ANDREOPULI 
[Philos. 1 narr. I. 
ταύτην προτειναμένη, άνάγνωθι, βασιλεύ, £φη, έν ταυτϊ) τή βίβλω μικρόν καί 
έξ αυτής κατανόησον πώς χρή τούς κατά σε βασιλεύειν καί κρατεΐν ώς δέον 
των ηδονών, ό δέ βασιλεύς άφέμενος τα έν τή βίβλω έκείνη κατανοησαι προσ- 
παίζειν άσχημόνως έπεχείρει τή γυναικί καί άτάκτως αυτής περιάπτεσθαι, 
ούδέν δέ τής οικείας άναιδείας άπώνατο, άλλ’ έσυστερον έκειθεν ΰπανεχώρησε 5 
μηδέν δλως έπ’ αυτή διαπραξάμενος άτοπον. το δέ γε τούτου βασιλικόν δακτύ- 
λιον τής χειρός έξολισθήσαν, οτε άτάκτως τής γυναικός περιήπτετο, ύπό την 
έκεΐσε κλίνην άποπέπτωκεν, μη είδυίας τής γυναικός. οτε δέ 6 αύτής έπανέκαμ- 
ψεν άνήρ καί εις τόν αύτοϋ είσελήλυθεν οίκον, καθεσθείς συνήθως έπί τής κλίνης 
Bf . 64 |όρα τό βασιλικόν δακτύλιον ύπό την κλίνην κείμενον, καί τούτω τούς οφθαλ- 10 
μούς περιεργότερον έπιβαλών βασιλέως όντως τυγχάνειν παραχρήμα έπέγνω. 
καί τοϊς λογισμοις ταραττόμενος εφη ώς· ό βασιλεύς έλθών τής γυναικός μου 
κατεξανέστη καί αύτή πάντως συνεφθάρη. εκτοτε γουν δέος αύτόν τού βασιλέως 
f ^ ri) είσέδυ καί τή γυναικί συγκοιτάζεσθαι | ούκέτι τό παράπαν έτόλμα, άλλ’ ούτε τι 
πρός αύτήν περί τούτου λελαληκέναι. έπί πολύ δέ αύτοϋ ταύτης άφισταμένου 15 
πέμπει πρός τον έαυτής πατέρα ή γυνή καί αύτούς δέ τούς όμοίμονας καί 
δεδήλωκεν αύτοΐς ώς· ό σύνευνός μου παντελώς άπεστράφη με. ό δέ πατήρ 
RETRACTATIO. 
αποφυγής - και ταύτην άνοίξασα, άνάγνωθι, δέομαι, βασιλεύ, εφη, καί έξ αύτής κατα- 
νόησον πώς δει τούς κατά σε βασιλέας κρατεϊν των ηδονών ούτω γάρ δικαίως άν 
ρ. 18 βασιλείς είναι καί όνομάζεσθαι | έχοιεν. ό δέ βασιλεύς άφείς τα έν τή βίβλω, παίζειν 20 
άσχημόνως έπεχείρει τή γυναικί καί ταύτης άπτεσθαι άτάκτως. ούδέν της τοιαύτης 
άναισχυντίας άπέλαυεν, άλλά. πολλά καμών έκεΤσε καί κεκοπιακώς άνεχώρησε, μηδέν 
τή γυναικί διαπραξάμενος άτοπον. τό δέ τούτου βασιλικόν δακτύλιον της χειρός 
όλισθήσαν, οτε τή γυναικί έρωτικώς περιίπτατο, μη είδυίας όλως αύτής ύπό τήν κλί- 
νην έκείνης λαθόν άποπέπτωκεν. οτε δέ ό αύτης άνήρ ήλθε, καί καθεσθείς ώς έ'θος 25 
έπί τής κλίνης όρά τόν βασιλικόν δακτύλιον έπί τή κλίνη κείμενον, καί περιεργότερον 
τούτω τούς οφθαλμούς βαλών έ'γνω γε άμα τούτον όντα βασιλικόν, τοϊς λογισμοΙς 
ούν ταραττόμενος ό άνήρ καθ’ έαυτόν έ'λεγεν ώς· ό βασιλεύς τής γυναικός μου κατεξ- 
ανέστη καί αύτή συνεφθάρη. καί άπό τότε φόβος εις αύτόν τού βασιλέως είσήλθε, 
καί ούκ έ'τι συγκοιμηθήναι τή γυναικί έπεχείρησεν, άλλ’ ούδέ τινα λόγον περί τούτου 30 
ρ. 19 τή γυναικί λελάληκενήέπί πολύ δέ ό άνήρ τής γυναικός μή άψάμενος έ'γνω δεΐν σιγή 
φέρειν τό πράγμα, τής δέ γυναικός πρός τόν ίδιον πατέρα καί τούς άδελφούς έξειπούσης 
τήν τού άνδρός άποστροφήν, ό πατήρ καί οί αύτάδελφοι παρευθύς πρός τόν βασιλέα πα- 
2 ως δέων А, от. В 4 αύτή В 5 αναιεδείας A ib. εσύ'στερον A, έσυστερον В, 
uterque ita saepius 6 έν αύτή В 8 άποπε'πτωκε B ib. είδυίας] ηδυε'ιας A, 1‘δίας В 8 
sq. έπανέκαψεν В 10 ύπό] έπι B ib. τούτω A, τούτο В 14 ούκ έ'τι παραπαν В 15 
λελακέναι B ib. άφεσταμένου В 16 δέ] δί A, δή В 21 ούδέν δέ τής Ebh. 22 απελα- 
βεν F «ea litterae β· forma quae proxime abest al.« Latinorum» (Ebh.) ib. post μηδέν sive 
a metaphrasta omissum est sive intercidit έν 25 και quamvis incommodum sit delendum non 
esse apparet, neque magis 26 βασιλικόν 29 αύτή] αύτή EF 32 πρός] περί D 33 ανα- 
στροφήν EF 
