18 
MICH. ANDREOPULI 
[Bbilos. I narr. II. 
Bf.6G κέναι τί άρα τή | νυκτί ταύτη γεγόνει. ό δε άνήρ τούτων παρά του όρνέου άκού- 
σας καθ’ εαυτόν ελεγεν· όντως ούδέν των του όρνεου τούτου αγγελιών αλη- 
θές έστιν τό σύνολον, άλλα πάντα δή τα παρ’ αύτου μοι φθεγγόμενα ψευδή καί 
απατηλά πεφύκασιν, ό καί δήλον έξ ών μοι τανυν άποφθέγγεται, ότιπερ ούδέν 
f 261 το ^ των τ ή νυκτί ταύττ] συμβέβηκεν ούτε γάρ ύ|ετός κατηνέχθη ούτε βρονταί 
άπηχήθησαν ούτε άστραπαί άπηύγασαν. οθεν, φησί, καί οσα μοι περί της συζύ- 
γου παρά του ψιττακού ήγγέλη ψεύδος τε και άπάτη τω δντι έτύγγανον. ταύτα 
ούν ή πονηρά εκείνη γυνή πανούργως μηχ ανησαμένη, ήδη, βασιλεύ, ώς ακούεις 
τον άνδοα ήπάτησεν ші την εκείνου φρόνησιν κατά κράτος νενίκηκε τόν τε ψιτ- 
τακόν ψευδή άπέδειξεν, καί ούτως αυτή ό άνήρ διηλλάγη. γνώθι τοιγαρούν, ώ 
βασιλεύ, ώς ούδεΐς δεδύνηται κατά τι των πονηρών γυναικών τά σύνολον περιγί- 
νεσθαι. τούτων ό βασιλεύς Κύρος παρά τού θατέρου συνβούλου τε καί φιλοσόφου 
άκηκοώς ευθύς άναβάλλεται τήν άπόφασιν, μάλλον δέ αυτήν άνατρέπει καί κε- 
λεύει μή άναιρεθήναι τόν υιόν αύτού. 
Ή μέντοι τού βασιλέως πονηρότατη παλλακή τή έπαύριον πάλιν πρός 
αύτόν παραγενα μένη καί παραστάσα τούτω σύν δάκρυσιν ή κατάρατος ελεγεν’ 
ού πρέπον έστίν, ώ βασιλεύ, τόν άπαξ γεγονότα κατάδικον καί τού θανάτου ένο- 
χον μή εύθύς άπολέσθαι’ εί γάρ μή τόν τοιούτον άναιρεΐσθαι προστάττεις, ού- 
RETRACTATIO. 
ό δέ άνήρ τούτους τούς λόγους του όρνεου άκούσας καθ’ εαυτόν έ'λεγεν’ όντως ούδέν 
έστιν άληθές όσα άνήγγειλέ μοι τό όρνεο ν, άλλα πάντα όσα μοι έλάλησε ψευδή πεφύ- 
κασι και άπατηλά, καθώς έστιν φανερόν έξ ών τά νυν μοι άποφθέγγεται' ούδέν γάρ 
τη νυκτί ταύτη συμβέβηκεν ούτε ύετός κατηνέχθη ούτε βρονταί άπηχηθησαν ούτε 
άστραπαΐ άπηύγασαν. ό’θεν, φησί, και όσα μοι περί τής συζύγου ό ψιττακός ειρηκε 
ψεύδος ήσαν αληθώς και άπάτη. ταύτα ή πονηρά έκείνη γυνή πονηρώς τεχνευσαμένη, 
ήδη, βασιλεύ, άκούεις πώς τόν άνδρα ήπάτησε και τήν έκείνου φρόνησιν ένίκησε τελείως 
καί τό όρνεον ψευδές άπέδειξε, καί ούτως αύτή ό άνήρ διηλλάγη καί ώς τό πρότερον 
ρ. 24 έφίλει. γίνωσκε γάρ, ώ βασιλεύ, ώς ούδείς δεδύνηται κατά | τι τών πονηρών γυναικών 
περιγενέσθαι τό σύνολον καί ταύτας νικήσαι. τούτων ό βασιλεύς Κύρος παρά τού ένός 
φιλοσόφου άκούσας εύθύς άνεβάλλετο τήν άπόφασιν, μάλλον δέ αύτήν άνατρέπει καί 
κελεύει μή άναιρέΐν τόν υιόν αύτού. 
Ή μέντοι τού βασιλέως πονηροτάτη παλλακή τή έπαύριον πάλιν πρός αύτόν παρα- 
γενομένη καί παραστάσα τούτω σύν δάκρυσιν ή κατάρατος έλεγεν ού δίκαιον έστίν, ώ 
βασιλεύ, τόν άπας γεγονότα κατάδικον καί τού θανάτου έ'νοχον μή εύθύς άπολέσαι’ 
εί γάρ μή τόν τοιούτον άναιρεΐσθαι προστάττεις, ούδείς έ'σται πεποιθώς καί θαρρών 
1 ταύτη τή [ νυκτί έγεγόνει B Π), τούτον παρα А 2 τών του όρνεου άκούσας αγγε- 
λιών Α, του όρνεου τούτου άγγελον В 3 εστι B ib. μοι от. В. 5 τούτον А, от. В 
ib. ύι|ετόν А 7 ήγγελή А 9 ήπάτησε В ib. κατακράτως В 10 εναπεδειξε В 
ib. ουτος αυτής A ib. διηλλάττετο В 12 τούτον A ib. κύρος A 14 αναιρεΓν В 
Ιδπαλακή А 16 εαυτόν В 17 ό βασιλεύ А 18 προστάτης A, προσταττει В 24 
τεχνασαμένη? Ebh. 27 ώ βασιλεύ add. F ib. δύνηται EF 29 ανεβαλετο? Ebh. ib. 
αυτή] τήν D 31 παλακή F 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
