20 
MICH. ANDREOPULI 
[Philos. II narr. I. 
πρότερον εί αληθής άρα καί où θολερά ή κατ’ αύτου προτεθεΐσα διαβολή πέ- 
φυκε. σκέψαι τοιγαροΟν, ώ δέσποτα, μήπως αδίκως τόν υιόν σου άνέλ"/)ς καί 
πικρώς έσυστερον μεταμεληθείς σεαυτόν άνωφελώς αίτιάσϊ], καί ζητήσεις πάλιν 
τόν υιόν σου μάλα έμπόνως καί οΰχ εΰρήσεις αυτόν, συμβήσεται γάρ σοι ώσπερ τινί 
έμπόρω συμβεβηκέναι λέγεται, φασί γάρ περί έκείνου ώς έάν τι ρυπώδες έώρα, 
είτε των έσθιομένων είτε δή των πινομένων ειδών, ουδόλως αύτου μετελάμβανε. 
μια γοΰν των ήμερων έπ’ εμπορίαν έστέλλετο, καί τινα πόλιν καταλαβών έν 
αυτή κατέλυσεν. είτα τόν αύτω ύπηρετουντα νεανίσκον έπί τήν άγοράν εκπέμ- 
πει όψα αΰτω ώνησόμενον. ό δε άπελθών έντυγχάνει τινί νεάνιδι δύο καθαρούς 
άρτους έπιφερομέντ] καί τούτους εις ώνησιν τω βουλομένψ προτεινούσγ]. τή γουν 
αύτών καθαρότητι καί τω τής θέας έπαγωγω ήσθείς ό υπηρέτης ευθύς τούς άρ- 
τους ώνήσατο καί τω αύτου κυρίφ άποκεκόμικεν. ό δε έμπορος τούτους φαγών 
ένηδύνθη μάλλον τή αύτών μεταλήψει, καί φησί τω νεανίσκον καθεκάστην άπό 
τούτου έξωνου μοι του άρτου καί άγε μοι του φαγεΐν. ό δε νέος ούτω κατά τό δια- 
ταχθεν αύτω έποίει καί διόλου τούς άρτους άπ’ έκείνης έζωνεΐτο τής νεάνιδος καίτω 
αύτου κυρίω άπεκόμιζεν. έν μια δέ πράς τήν άγοράν άπελθών ευρίσκει τήν νεά- 
νιδα εκείνην μηδέν συνήθως άπεμπολουσ αν, καί πρός τόν έμπορον έπανακάμψας 
RETRACTATIO. 
πανούργος ύπάρχει ή κατ’ αύτου προτεθεΐσα διαβολή. σκέψαι τοιγαρούν, ώ δέσποτα, 
μη πως άδίκως τον υίόν σου φονεύσεις, καί πικρώς ές ύστερον μεταμεληθε'ις σεαυτόν 
άνωφελώς αίτιάση και μέμψη, κα'ι πολλά ζητήσας τον υίόν μετά δακρύων καί πόνου 
ούχ εΰρήσεις, καί συμβησεταί σοι ώσπερ τινί εμπορω συμβεβηκέναι λέγεται τούτο, 
φασί γάρ περί έκείνου ώς έάν τι ρυπώδες έώρα εις τι τών έσθιομένων η εΐς τι 
τών πινομένων ειδών, ουδόλως αυτού μετελάμβανε. έν μιδί γούν τών ήμερών έπί 
πραγματείαν έξεπορεύετο καί εις τινα πόλιν καταλαβών έν αυτή κατέλυσεν. είτα 
τόν αύτω ύπηρετοΰντα νεανίσκον έπί την άγοράν έκπέμπει τα πρός τροφήν αύτού 
έξωνήσασθαι. ό δε έντυγχάνει τινί νεάνιδι έν χερσί φερούση δύο καθαρούς άρτους καί 
τούτους εις άγοράν προκαλουμένη τώ βουλομένω παντί. τη γούν τών άρτων καθαρό- 
27 τητι καί τώ της θεωρίας κάλλει εύφρανθείς ό ύπηρέ|της τούς άρτους ήγόρασε καί τω 
κυρίω προσήνεγκε. ό δέ έ'μπορος τούς άρτους φαγών ηύφράνθη πολλά τη αύτών 
τροφή καί λέγει τώ νεανίσκω’ καθ’ ημέραν άπό τούτων άγόραζέ μοι τών άρτων είς 
ήμετέραν τροφήν, ό δέ ύπηρέτης ούτως έποίει καθώς παρηγγέλθη, άγοράζων άπό της 
γυναικός έκείνης καί κομίζων τώ κυρίω αύτού. μια δέ τών ήμερών άπελθών ό ύπηρέ- 
της είς τήν άγοράν εύρίσκει τήν νεάνιδα μή έχουσαν τούς συνήθεις άρτους, έπανα- 
1 ού от. А 2 μήπως А 3 πάλιν] μαλα В 4 μάλλα A, om. B ib. ώσπερ A 
5 φησι В 7 εμπορίαν] έμπερίαν В 8 κατέλυσε B ib. αύτω] άυ B (sicut ν. seq.), αύ- 
τού A ib. ύπηρετουντα A 10 βουλομενιό προτεΤνουσει A 11 της θείας В 13 μάλλον 
A, μάλα B ib. καθ’ έκάστην В 14 τούτων et τών άρτων B (abnuit Syrus) 15 St’ δλου 
B, διόλου A ib. άπ’ έκείνης add. B 1G αύτω В 10 άδίκως έσύστερον D mcdiis omissis 
ib. έσυστερον F «ut saepe» (Ebb.) 21 ώσπερ F 22 lemma codicum: παράδειγμα τού 
δευτέρου φιλοσόφου ib. γάρ от. F 27 προβαλομένη (voluit fortasse προβαλλομένη)? Ebb. 
33 sq. άναστρέψας EF, καί έπαναστρέψας Ebb. 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
