Philos. Il narr. I ] 
LIBER SYNTIPAE. 
21 
λέγει αΰτώ' γνωστόν έστω σοι, κύριέ μου, ώς ούκέτι έξ εκείνου τού άρτου ήδυ- 
νήθην σοι έφευρε'ίν νεάνις γάρ τις τουτόν μο ι έπίπρασκεν καί νΟν ούδέν ούκέτι 
του διαπωλεΐν κέκτηται. ό δέ έμπορος τώ υπηρέτη) φησί* κάλεσόν μοι λοιπόν 
έκείνην τήν νεάνιδα, όπως ήμίν διασαφήσει πώς τόν άρτον εκείνον μέχρι του 
5 νυν παρεσκεύαζεν καί εις τό έξης ήμείς τούτον καθιστώντες τοιόνδε έσόμεθα καί 
ούκέτι του ώνεϊσθαι προσδεηθώμεν. άγει ούν παρά τόν έμπορον την κόρην ό 
ύπηρέτης, | καί φησίν αύτη έκείνος’ λέγε μοι, ώ νεάνις, πρός αυτής τής αλήθειας, f ^ 63 
πώς τόν άρτον όν έπώλεις τω έμώ υπηρέτη] ούτως ήδύν παρεσκεύαζες ; γλιχό- 
μεθα γάρ καί ήμείς αύτόν παρομοίως σοι καθιστάν, ότιπερ ήδύς μάλα τή γεύ- 
10 σει ήμίν άπεκατεφάνη. ή δέ πρός αύτόν, τραϋμά τι, φησίν, ένεφύη τοίς νώτοις 
τής κυρίας μου, περί ου δη πρός αύτήν ό ίητρός έφησεν άλευρον, ώ γύναι, κα- 
θαρώτατον άγουσα καί τούτο βουτυρω τε|καί μέλιτι φύρουσα έπιτίθει σου τω Bf.63 
τραύματι, μέχρις αν αύτω παντελής ή ρώσις προσγένηται. ή δέ γε κυρία μου 
λοιπόν κατά την τού ίητρού έποίει διάταξιν. οσάκις δέ παρ’ ημών έξήρετο τής 
15 πληγής έκεΐνο τό φύραμα, αύτίκα άπέρριπτο. έγώ δέ τούτο μετά ταύτα τής 
γής εξαιρούσα εις άρτους παρ εσκεύαζον, καί έρχόμενος ό σός ύπηρέτης έξ αύτών 
ώνεϊτό σοι. νυνί δέ τού τής δεσποίνης μου τραύματος τέλεον ύγιάναντος ούκέτι 
μοι χρεία έστίν εκείνον γε τόν άρτον παρασκευάζειν. τούτων ούτω παρά τής 
RETRACTATIO. 
στρέψας προς τον κύριον αυτού λέγει αύτω" γνωστόν έστω σοι, κύριέ μου, ώς έξ έκεί- 
20 νου του άρτου ο ύκ ήδυνήθην εΰρείν - μία γάρ νεάνις έπώλει καί νυν ούκ έχει πωλή- 
σαι. ό δέ έμπορος φησί τω ύπηρέτη" λάλησόν μοι το λοιπόν εκείνην τήν νεάνιδα, όπως 
ήμίν εΐπη πώς τόν τοιοΰτον καλόν άρτον ούτως ήδύτατον κατεσκεύαζεν. ό’θεν καί ό 
ύπηρέτης φέρει τήν κόρην πρός τόν έμπορον, ότε καί λέγει πρός τήν κόρην ό άρχων 
λέγε, ώ νεάνις, μετά αλήθειας πώς τόν άρτον δν έπώλεις τώ έμώ ύπη|ρέτη ούτως ρ. 28 
25 ήδύν κατεσκεύαζες' έπιθυμουμεν γάρ καί ήμείς όμοιον άρτον ποιήσαι καθώς συ έποί- 
εις. ή δε γυνή πρός αύτόν έλεγεν ώς· έν τοίς ώμοις τής κυρίας μου τραύμα τι άνε- 
φάνη, καί περί τού τραύματος έκείνης ό ιατρός είπέ μ.οι* καθαρώτατον άλευρον, ώ γύ- 
ναι, φέρουσα καί τούτο βουτύοω καί μέλιτι φύρουσα καί μιγνύουσα έπιτίθει τώ τραύ- 
ματι, μέχρις άν αύτω τώ τραύματι ή παντελής ύγεία προσγένηται. ή δέ γε κυρία 
ВО μου λοιπόν κατά τήν τού ιατρού έποίει διάταξιν. οσάκις δέ τό ζυμάριον τής πληγής 
άφηρείτο, αύτίκα έρριπτεν αυτό, κάγώ ύστερον τούτο έκ τής γής λαμβάνουσα εις άρ- 
τους μετεσκεύαζον, καί ό σός ύπηρέτης τούτους εύρίσκων ήγόραζε. νΰν δέ τού τραύ- 
ματος τής κυρίας μου παντελώς ύγιάναντος, ούκ έτι χρεία έστίν έκείνον τόν άρτον 
2 γάρ τίς τούτον Α, γάρ τούτο В 5 ήμείς τούτον καθιστόντες Α, τούτον ήμίν καθιστών- 
τες В 6 oùv от. В 8 ήδύν] είσδύν Α, ί'δείν В 10 άπεφάνη B ib. νώτοις confirmatur 
a Syro («auf dem Rücken» Bätbgen) 11 αύτον В 12 τούτον AB ib. φυροΰσα В 14 
Γτροΰ A ib. έξαιρε.α B pr. 15 άπέριπτο В. fort. leg. άπερρίπτετο 17 δεσποίνης A ib. 
τέλειον В 20 γάρ] δέ EF 21 τολοιπύν F saepe 26 τραύματι F 28 τούτω F ib. 
μέλιτι φέρουσα D 29 τω τραύματι seclusit Ebh. ib. γε от. EF 
