Philos. II narr. II.] 
LIBER SYNTÎPAE. 
23 
ραγέγονεν. γνοΟσα δέ ή γυνή ώζ ό ταύτης έ|ραστής τά έκεΐσε κατέλαβεν, λέγει { ^64 
τω αυτού οίκέτη* είσελθε συ λοιπόν πρός τόν ενδότερον οίκίσκον. καί τούτου 
γενομένου εισέρχεται πρός αυτήν ό εκείνου κύριος καί αύτίκα έπ’ αύτή άκολα- 
σται'νειν άπήρξατο. εκείνων γοϋν άλλήλοις ούτως συμφθειρομένων καί του δού- 
б λου ενδότερον προσκαρτερουντος άθρόον ό τής γυναικός άνήρ παραγίνεται, ή δέ 
ρ,οι/αλίς έδεδίει τω έραστή έξειπεΐν ένδότερον αύτόν είσιέναι, μήπως εκείνος 
τόν εαυτού οίκέτην έκεΐσε θεάσαιτο* όθεν άλλως τά καθ’ έαυτήν διαθέσθαι έπι- 
νοησαμένη λέγει πρός τόν μοιχόν* άπογύμνωσόν σου τήν σπάθην καί των ώδε 
φάνηθι μετά θυμού έξερχόμενος καί προσποιητώς καθυβρίζων με, μή μέν- 
10 τοι γε | τω άνδρί μου προσφθέγξϊ]. ό δέ πεποίηκε καθάπερ αύτώ ή γυνή έπετεί- В 69 
λατο καί ξιφηφόρος τής οικίας έξερχόμενος τήν γυναίκα θρασέως καθύβριζεν. ό 
τοίνυν τής γυναικός άνήρ είσελθών ένθα ή γυνή έτύγχανεν, έπηρώτα αύτήν 
λέγων τίς ό τρόπος τής ένταύθα τού ξένου τούτου παρουσίας, ώ γύναι, καί τής 
μετά ξίφους πρός σέ αύτοΰ ύβρεως; ή δέ τφ άνδρί έφη* τούτου τού ξένου ό 
15 δούλος, άνερ, άποδιδράσκων αύτόν σύντρομος ένταύθα κατέφυγεν, καί παρ’ εμού 
ένδον κατακρυβέντος εκείνου ούτος ό αύτού κύριος βιαία χειρί πειράται αύτόν έν- 
τευθεν έκβαλείν τε καί άπολέσαι* έμού δέ αύτω άποτειχι ζούσης τήν είσοδον 
RETRACTATIO. 
κύριος παρεγένετο προς ζήτησιν του δούλου, ή δέ γυνή αίσθομένη τούτο λέγει τω δούλω* 
είσελθε σύ εις το εσώτερον οίκημα, και τούτου γενομένου ό κύριος τού δούλου έλθών 
20 πρός αύτήν συνεμίγνυτο. ούτως ούν εκείνων συμφθειρομένων καί τού δούλου έσω προσ- 
καρτερούντος έξαίφνης ό τής γυναικός άνήρ παρεγένετο. ή δέ μοιχαλίς φοβουμένη τόν 
μοιχόν εισάξαι εις τό ένδότερον καί αύτόν, μή πως θεάσοιτο τόν εαυτού δούλον, άλ- 
λοτρόπως ένόησε τά καθ’ έαυτήν έξοικονομήσαι, καί λέγει πρός τόν μοιχόν* γύμνωσόν 
σου τήν σπάθην καί μετά θυμού, φέρων έν χερσί τήν μάχαιραν γυμνήν, προσποιητώς 
25 ύβριζε κάμε καί τού οικήματος έξέρχου, τόν δέ άνδρα μου μηδέν τι ό’λως λαλήσας. 
|καί ό μοιχός αύτίκα τούτο έποίησε καί ξιφηφορος τής οικίας έξερχόμενος τήν γυναίκα ρ. 31 
καθύβριζεν. ό δέ κύριος τού οίκου είσελθών ένθα καί ή γυνή διέτριβε, έπηρώτα αύτήν 
λέγων* τίς ή τού ξένου τούτου έλευσις πρός τήν οικίαν ημών, ώ γύναι, καί αΐ ύβρεις 
πρός σέ αί μετά ξίφους; ότε καί ή γυνή, τούτου τού ξένου ό δούλος, έφη, φεύγων κατ- 
30 έφυγεν εις τήν οικίαν ήμών σύντρομος, φονευθείς δειλιών* καί παρ’ έμού τού δούλου 
κρυφθέντος ό κύριος τούτου χειρί βιαία έπειράτο τούτον λαβε^ν καί φονεύσαι* έμού 
δέ τούτον έμποδιζούσης ένδότερον είσελθέΐν ίστατο, ώς οίδας, μετά θράσους καθυβρί- 
2 λοιπόν от. В 3 αύτίχα] αυτή В 4 συφθειρομένων В 5 άθρόων В 6 αύτώ В 
V , , , , μ 
7 θεασατο А 9 προσποιητό; B ib. καθυβρίζων με] καθυβρηζων A. praestiterit καθύ- 
βριζε με sive mavis καθύβρισόν με 10 γε] δέ AB ib. post ό δέ B addit αυτή 10 sq. έπί- 
λατο pr., corr. έπτίλατο A, διεστείλατο В 12 έτύγχανε В 13 τίς ό τρόπος от. В 14 του 
от. А 15 δούλος A, οικετης B ib. αυτών σύντρομος ενταύθα κατέφυγεν Α, αύτώ κατέ- 
φυγε σύντρομος В 16 ό от. A ib. πειρασαι В 17 άποτυχιζούσης В, άπότυχειζοΰσης А 
18 λέγει от. D 22 θεάσαιτο Ebb. 25 λαλήσης Ebh. 30 «forsan φονευθήναι vel μή 
φονευθεΐη» Boiss. idem etiam «barbare φονευθήν scribendum» coniecit ib. τόν δουλον του 
δούλου D 32 ώς είδες? 
