24 
MICH. ANDREOPULI 
[Pellicis narr. II. 
ί'στατοκ μετά θράσους, ώς όρας, καθυβρίζων με. ό δέ άνήρ πρός αυτήν που 
έστιν ό οίκέτης; ή δε, έν τω ένδοτέρω οίκίσκω τυγχάνει, φησίν. έξήλθεν ούν ό 
άνήρ θεάσασθαι εί ό του δούλου δεσπότης υπανεχώρησεν καί τούς οφθαλμούς 
τήδε κάκεΐσε περιστρέφων ουγ έώρακεν αυτόν, στραφείς ούν καλεΐ τον δουλον 
καί φησίν αύτω* άπιθι λοιπόν έν είρήνΥ)* ό γάρ κύριός σου των ένταϋθα μακράν 
γέγονεν. τότε λέγει πρός την έαυτου σύζυγον* μεγίστην, οιμαι, ώ γύναι, τωδε 
τω δούλω τήν εύποιίαν είργάσω. ιδού τοιγαρουν, ώ βασιλεύ, άποδέδεικται τω 
κράτει σου ώς ού χρή τό παράπαν τοΤς των γυναικών άπατηλοίς ύποσύρεσθαι 
λόγοις. τούτων πάλιν ό βασιλεύς παρά τού δευτέρου συμβούλου ήδέως άκροασά- 
μενος μηδαμώς αύθις κελεύει τόν υιόν αύτού άναιοεθήναι. 
Γ. 265 Ήνίκα δε τού προστάγματος ή πονηρά τού βα[σιλέως ήσθετο παλλακή, 
παρέστη εύθύς αύτω κατά τήν τρίτην ήμέραν, καί φησίν πρός αύτόν* οι σοφώ- 
τατοί σου δήθεν σύμβουλοι, ώ βασιλεύ, σκαιότατοι μάλλον καί κακότροποι πε- 
φύκασι καί πολλήν σοι τήν βλάβην έμποιήσαι πειρώνται. ό δε βασιλεύς έφη τή 
γυναικί* καί πώς, ώ γύναι; ή δέ, ήν γάρ τις, φησίν, βασιλεύς, ός έκέκτητο υιόν, 
καί τοϊς κυνηγεσίοις έκεΐνος σφόδρα έτέρπετο. καί έν μια φησίν ό υιός τω τού 
βασιλέως καί πατρός αύτού σοφωτάτψ συμβούλω* αίτησαι τόν πατέρα μου καί 
RETRACTATIO. 
ζων με, άνηρημένος τήν σπάθην, ό δε άνήρ λέγει* πού έστίν ό δούλος; ή δέ γυνή, έσω, 
έ'φη, τού ενδοτέρου οικήματος, τού δέ οικοδεσπότου έξελθόντος θεάσασθαι εί ό δεσπό- 
της τού δούλου ύπανεχώρησε, καί άνω καί κάτω συσ,τρέψας ούκ είδεν αύτόν. τότε 
ρ. 32 στραφείς βλέπει τόν δουλον καί | λέγει αύτω* άπελθε τό λοιπόν έν ειρήνη* ό γάρ κύριός 
σου μακράν άπό των ώδε έγένετο. καί στραφείς πρός τήν γυναίκα λέγει* μεγάλην 
ευεργεσίαν ύπολαμβάνω τω δούλω ποιήσαι σε. καί ιδού, ώ βασιλεύ, άπεδείχθη τω 
κράτει σου ώς ού πρέπει καθόλου τοΤς των γυναικών άπατηλοϊς λόγοις άκολουθελν. 
τούτων πάλιν ό βασιλεύς παρά τού δευτέρου άκούσας λόγων κελεύει τόν υιόν αύτού 
μή άναιρεθήναι. 
Ή δέ πονηρά γυνή πάλιν τήν αναβολήν μαθούσα τής άναιρέσεως παρέστη 
αύθις τω βασιλεύ κατά τήν τρίτην ήμέραν, καί λέγει αύτω* ώ βασιλεύ, οί σοφώτατοί 
σου σύμβουλοι μάλλον είσί μωροί καί κακότροποι καί πολλήν σοι τήν βλάβην ποιήσαι 
δοκιμάζουσιν. καί ό βασιλεύς έ'φη πρός αύτήν* πώς, ώ γύναι; ή δέ έ'φη* ήν γάρ τις, ώς 
λέγεται, βασιλεύς, δς έ'χων υιόν κατά πολύ τά κυνηγέσια όρεγόμενον. καί μια τών 
ρ. 33 ημερών έ'φη ό υιός τόν τού πατρός | αύτού σοφώτατον σύμβουλον* ζήτησον τόν βασι- 
λέα τόν πατέρα μου, ί'να μοι όρίση Ιξελθεϊν εις κυνήγιον. ό δέ σύμβουλος ζητεΤ τούτο 
1 ante προς B inserit λέγει 2 'ικέτης A ib. τυγχάνουσι B pr. ib. φησί В 3 
ύπανεχώρησε В 4 τηδέ А 6 γέγονε В 11 τοΰ πράγματος B ib. παλακη A, παλακή В 
12 m rec. in marg.: ή γηνή Δ ib. φησί В 13 σκαιότατοι] σκαιότροποι В 15 m. rec. 
in marg.: πε(ρί) τοΰ υίοΰ τοΰ βασιλ(έως) ος έςήλθεν εις τ(ό) κυνήγ(ειν) ib. φησί В 16 καί 
om. B ib. έπετέρπετο В ib. ante τώ τοΰ В inserit αύτοΰ 17 σοφοτάτω В, σοφωτατου А 
ib. αίτησε В 24 ώς] καί F 25 post άκούσας Ebb. inseruit φιλοσόφου τών, «nam sive 
hoc sive συμβούλων (immo συμβούλου) utique excidit» 30 lemma codicum: διήγησις γυναίου 
31 δς deleri volunt Boiss. et Ebh., praeatat δς εΐχεν 33 μου от. D 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
