Mion. Λ NI) REO PU LI 
[Pellicis narr. II. 
26 
κάκείνης είσελθούσης έκεΤσε ακούει ό του βασιλέως υιός θορύβου τίνος καί άλα- 
λαγρ,οϋ έν τω καταλύματι γινομένου, καί άπελθών προκύψαι καί κατιδεΐν τί τα 
f 266 άκουόμενα, όρα την κόρην έκείνην ώς | λάμια μάλλον έτύγ/ανεν καί ότι έτέραις 
δυσί λαμίαις προσομιλοϋσα έλεγεν αύταΤς ώς· ιδού ήγαγον ύμΤν νεανίσκον τινά 
έφιππον, αί δε πρός έκείνην άντέλεγον' άπάγαγε λοιπόν τούτον έπΐ τό έτερον 5 
ΰεινα καταλυμα. ό νέος τοίνυν τούτων ούτω λεγομένων ακούουν έπαναστρέφει 
ευθύς έπ’ αύτόν δή τόν τόπον, ένθα τήν δήθεν κόρην του ίππου κατήγαγεν. 
έκείνη δε πρός αύτόν τό τάχος έπανήκε καί έπέβη τούτου όπιθεν ώς τό πρότερον. 
ό δέ αυτήν σφοδρά έδεδίει καί ύπέτρεμε. καί λέγει αύτω εκείνη· τί ούτως, ώ 
νεανίσκε, ύποτρέμεις καί δέδοικας; ό δέ του βασιλέως υιός πρός αυτήν άντέφη- ίο 
σεν' τινός των ομηλίκων έπιμνησθείς τανύν έκεΐνον πτοούμενος ύποτρέμω. ή δέ, 
αλλά σύ, φησίν, ί'να τί μή δωρεαις τό έκείνου θράσος κατακοιμίζεις ; βασιλέως 
γάρ υιός είναι λέγεις καί χρυσίου δαψιλούς εύπορεΤν. ό δέ πρός αύτήν λέγει* 
άλλ’ ού διά δώρων έκεΐνός μοι σπένδεται. αύθις δέ ή λάμια πρός αύτόν, δεή- 
θητι τού πατρός σου κατ’ αύτού, έφη, κάκεΤνός σε τής αύτου κακίας λύτρωσε- 15 
ται. ό δέ νέος, άλλ’ ούδ’ ό πατήρ μου περιγενέσθαι αύτού δεδύνηται. ή δέ, λοι- 
πόν τού θεού, φησί, κατ’ αύτού δεήθητι καί άπαλλαγήστ) τής τούτου σκαιότη- 
RETRACTATIO. 
είσελθούσης εκείνης ακούει ό παΐς θόρυβον εντός καί αλαλαγμόν, καί άπελθών παρέ- 
κυψε τού ίδεΐν τίς ό θόρυβος, καί όρα τήν κόρην έκείνην ώς λάμιαν προσομιλοϋσαν 
ταΤς έτέραις λαμίαις καί λέγουσαν ιδού ήγαγον ύμΐν νεανίσκον έ'φιππον. αί δε λάμιαι 20 
αυτή έλεγον άπάγαγε τούτον εις τό άλλο κατάλυμα, καί ό νέος τούτων ούτω λεγο- 
ρ. 35 μένων στραφείς άμ,α επί τόν τόπον, ένθα τήν κόρην εκ τού ίπ]που κατήγαγεν, ώρμη- 
σεν άπελθεΐν. καί έκείνη ταχέως πρός αύτόν ήλθε καί έπέβη τού ίππου ώς τό πρό- 
τερον. ό δέ νέος σφόδρα έδεδίει καί έτρεμε ταύτην. καί λέγει αύτω έκείνη - τί ούτως, 
ώ νεανία, τρέμεις καί δέδοικας; ό δέ τού βασιλέως υιός πρός αύτήν άντέφησεν’ ένθυ- 25 
μ-ηθείς τίνος των όμιλήκων καί έκεΐνον φοβούμενος ύποτρέμω. ή δέ πρός αύτόν διά τί 
σύ μή δωρεαις καί χαρίσμασι τόν έκείνου θυμόν καταπραύνεις; λέγεις γάρ είναι σε 
βασιλέως υιόν καί πολλού χρυσίου εύπορέΐς. καί ό νέος πάλιν φησίν" άλλ’ ού διά χα- 
ρισμ.άτων έκεΐνος έμοί φιλίαν ποιεί, καί ή λάμια πρός αύτόν παρακάλεσον τόν πατέρα 
σου, καί αύτός σε τής κακίας έλευθερώσει. καί ό νέος· ούδέ ό πατήρ μου, νομίζω, зо 
δύναται' όμως καλώς είπας καί πρεπόντως έφησας. καί εύθύς εις ούρανόν ό νέος τούς 
2 κατάλύμματι Α, καταλύμματι Β. post κατάλύμματι in A iterantur νν. του δέ κατάγα- 
γόντος ib. ίδεΓν τι В 3 άκουώμενα Α, άκουσόμενα B ib. έτυγχανεν A, έτύγχανε В 
ib. έτέραις А 4 δυσί] έστί В («zwei Genossinnen» Syrus Bäthgeni) ib. λαμιαΐς А 
ib. ήμΤν В («euch» Syrus Bäthgeni) δ άπαγε В 6 κατάλυμμα В 7 τυν δήθεν κό- 
ρην του ’ίππου Α, δήθεν τήν κόρην В 9 ύ'πετρεμε Α, έτρεμε В 10 νεανία В 10 sq. αντ- 
έφησε В 11 εκείνων В 12 σύ φυσιν ’ίνά τι A ib. εκείνων et κατακομίζεις В 13 
χρυσί В 14 σπεύδεται A ib. έφη post πρός αυτόν addit, ν. seq. post κατ’ αυτοΰ omittit В 
16 ή δέ от. В 16 sqq. «So rufe Gott gegen ihn an, wie du zum König gesprochen hast, der 
wird dich von seiner Hand erretten» Syrus Bäthgeni 17 άλλαγήση A pr. 17 sq. σκαί|οτητος А 
21 άπαγάγετε E ib. άλλον F 21 sq. ό νέος τούτων ούτω λεγομένων νέος στραφείς D, 
τούτων ούτω λεγομένων ό νε'ος στραφείς Ε, ό νέος στραφείς F 22 τύπον D 26 ομηλίκων 
corr. Boiss. 28 άπορεΐς D, εύπορεΓν ci. Ebh. 30 ούδέν D 31 πρεπόντως, έφησε καί? 
