Philos. IV narr. FI.] 
LIBER 8 YN TI РАЕ. 
41 
πάντοις ώς ό άνήρ έκείνης έστί, καί άποφέρω σε, φησίν, εις οίκίσκον λίαν εύ- 
κοσμότατον, έν ώ τις γυνή προσκάθηται περικαλλής σφόδρα καί ώραιοτάτη καί 
σοι τώ όντι εις συνουσίαν έφαρμόττουσα. ό δε άνήρ τούτοις τοϊς λογοις τής 
προαγωγου καταθελχθείς, πορεύου μου έμπροσθεν, έφη. αυτής δε τούτου προπο- 
5 ρευομένης κάκείνου συνεπομένου αυτή παραγίνονται προς τήν τοϋ άνδρός οικίαν, 
ό δε τον εαυτού οίκον έωρακώς καί οτι πρός εκείνον ή γραύς αυτόν έκάλει συν- 
εχύθη τή λύπη καί καθ’ εαυτόν έλεγεν' έοικεν όντως ότι τοιαύτα ή σύζυγός 
μου διεπράττετο έζότου αύτής άπεδήμησα. είσαγαγούσα δε αύτάν ή προαγω- 
γός καθεσθήναι έπί τής αύτοΰ συνήθους κλίνης πεποίηκε. θεασαμένη δέ ή γυνή 
ίο ώς ό αύτής γε άνήρ εκείνος έτύγχανεν εύμηχάνω τινί πρός αύτάν τή πανουργία 
έχρήσατο, καί εύθύς άναστάσα χεΐρας τω άνδρί έπέβαλεν καί τής αύτου γε- 
νειάδος άναιδώς έφαψαμένη πλήττει αύτου τήν όψιν καί σύν δάκρυσιν έβόησε 
. λέγουσα' ώ άκόλαστε καί διεφθαρμένε, αύται ήμών αί πρός άλλήλους συνθήκαι 
τυγχάνουσιν, ούτοι οί ένορκοι δεσμοί; ού σωφρονεΐν έπηγγείλω μοι μέχρι τής 
15 οί'καδε άνακάμψεως; ί'να καί τί λοιπόν παρ’ ούδέν πάντα θέμενος εις ζήτησιν 
μάλλον έξήλθες τής προαγωγου ταύτης; ό δέ άνήρ έκθαμβος λίαν γεγονώς έπί 
τή του γυναίου τοσαύττ] άναιδεία καί άθρόα ίταμότητι, καί τί τό συμβεβηκός 
RETRACTATIO. 
έρωτήσαντος' που άπάγεις με; ή γραύς έφη· φέρω σε, ώ νεανία, εις οίκον κοσμιώτατον 
πάνυ, έν ώ καί ώραιοτάτη καί περικαλλής κάθηται, δρόσον άποστάζουσα τή οσμή 
20 καί I κατά αλήθειαν σοι άρμοδία πρός συνουσίαν, ό δέ άνήρ τοΤς λόγοις τής γραός καθ- ρ· 55 
ελχθείς’ πορεύου έ'μπροσθέν μου. κάκείνης έμπροσθεν καί τούτου όπισθεν, είσήλθον 
είς τήν οικίαν, ό δέ άνήρ τόν εαυτού οίκον έωρακώς συνεταράχθη τή λύπη καί καθ’ 
εαυτόν έ'λεγεν ώς' έ'οικε κατά αλήθειαν ότι αυτά διέπραττεν ή σύζυγός μου άφ’ ού 
έγώ των ώδε έξήλθον. είσαγαγούσα δέ αυτόν ή προαγωγός έπί τής συνήθους κλίνης 
25 καθεσθήναι πεποίηκεν. θεασαμένη δέ ή γυνή ότι ό άνήρ αύτής έστίν, εύτέχνω τινί 
πανουργία ένήργησε, καί εύθύς άναστάσα χεΐρας έπέβαλε τώ άνδρί καί τής αύτού 
γενειάδος άναιδώς άψαμένη πλήττει αύτού τήν όψιν καί σύν δάκρυσιν έβόησε λέγουσα - 
ώ άκόλαστε καί διεφθαρμένε, αύται ήμών αί πρός άλλήλους συνθήκαι τυγχάνουσι, 
ούτοι οί μεθ’ όρκου δεσμοί; ού σωφρονεΐν έπηγγείλω μοι μέχρι τού έπαναστρέψαι σε 
30 είς τόν οίκον; ί'να τί λοιπόν είς ούδέν ταύτα θέμενος είς θέλημα | καί λόγους ήλθες τής ρ. 56 
γραός ταύτης; ό δέ άνήρ έκπλαγείς σφόδρα έπί τή τού γυναίου τοσαύτη διανοία καί 
αίφνιδίω άναισχυντίοι, καί τί ήν τό ζήτημα δ σήμερον συνέβη σοι, εφη, γύναι; αύτη 
1 ώ; εκείνης άνήρ έστίν В 2 περίκαλής Α, προσκαλίς В 3 έφαρμότουσα А 4 προά- 
γωγου Α 6 τόν αύτου B ib. γράΐς (= γραί'ς?) А 7 έαυτήν έλεγε В 7 sq. τοιαύ'τα ή σ. 
μ. Α, ή σ. μ. τοιαΰτα В 8 έξότοΰ Α, έξ ού του B ib. αυτής] αυτός? 10 ά αυτός (ο ex η) 
γε ό άνήρ B ib. έκεΓ A ib. έτύχανε B ib. εύμοχάνω A 11 sq. γενείαδος Α, γενιά- 
δος В 14 τωγχάνουσιν Α 15 καί от. В 17 άνάιδεία Α, διανοία В 19 καί ώραιοτάτη] 
«videtur deesse γυνή τις» Boiss. ib. περικαλίς F 20 sq. καταθελχθείς Val. Schmidt 21 
post πορεύου inserendum esse έφη ci. Ebh v idem post έμπροσθεν inseruit πορευομένης 23 
έλεγε DF ib. αύτα D, τοιαύτα ci. Boiss. 26 επέβαλλε F corr. ead. m. 32 ο] τό D 
3* 
