LIBER ΘΥΝΤΙΡΑΕ. 
9 
τόμενος τοίνυν ό βασιλεύς έπί τή τοσαύτγ] του υιού σιωπή καί αφωνία εφη τοΤς 
μεγιστάσι αυτού' κάν γουν υμείς τω υίω μου προσφθέγξασθε’ ούτος γάρ έμέ 
δεδιώς, ώς έοικε, σιωπά, των δε εύίίύς τω νέω προσφθεγξαμένων έπάγωγά τινα 
καί προσηνή ρήματα καί άποκρίνασθαι αύτοΐς λεγόντων αύτω εκείνος πάλιν ώς 
6 τό πρότερον έσιώπα. οθεν καί στρατιώτας ό βασιλεύς καί δραστικούς αύτου 
ύπηρέτας είς τήν τού διδασκάλου αύτου άναζήτησιν εκπέμπει, οί δε τούτον έπι- 
μελώς άναζητήσαντες ού/ εύρον. πάλιν γοΰν ό βασιλεύς λέγει τοΐς αύτου μεγι- 
στάσι’ τί άρα ύμϊν είναι δοκεΐ τό τής σιγής ταύτης παραίτιον; είς δέ τούτων 
άποκρίνεται τω βασιλεΤ λέγων έοικεν, ώ βασιλεύ, ώς τω υίω σου πόματός τι- 
10 νος μετέδωκεν ό αύτού διδάσκαλος, ώστε δι’ αύτού κραταιότερον τήν διδασκαλίαν 
έν αύτω παγιωθήναι, καί στοχαζόμεθα ώς ύπ’ έκείνου τού πόματος ή αύτού 
γλώττα πεπέδηται, ή καί έκ σφοδρας καί ίταμωτάτης τού μυσταγωγοΰ αύτού 
άπειλής τε καί έκφοβήσεως. 
Έπί τούτοις ούν τού βασιλέως χαλεπώς άνιωμένου μία των αύτού γυναικών 
15 οϋτω δυσχερώς έχοντα [τόν πάϊδα] θεασαμένη φησί πρός τον βασιλέα' έπίτρεψον, 
ώ βασιλεύ, καταμόνας έμε καί τόν υιόν σου γενέσ|θαι, εΐ πως έμοί τήν ένδομυ- f ^ 5β 
μούσαν αύτω αιτίαν άνακαλύψειεν, έπεί καί πρό τούτου είώθει άνακοινούν μοι τα 
RETRACTATIO. 
φησί προς τούς μεγιστάνους αύτου’ κάν ύμεΐς τόν υίον μου λαλήσατε’ αύτός γάρ 
ώς εοικε, φοβούμενος έμε σιωπά, των δέ άρχόντων λόγους λαλησάντων τω νέω 
20 γλυκείς καί τούτον πρός άπόκρισιν έλκοντες, έκεΐνος ώς τό πρότερον σιωπών ήν. 
όθεν ό βασιλεύς περιαλγής γενόμενος στρατιώτας κελεύει είς τήν του διδασκάλου 
άναζήτησιν. οί δε έπιμελώς αύτόν άναζητήσαντες ούχ εύρον. πάλιν ούν ό βασιλεύς ρ. 11 
λέγει τοΤς μεγιστάσιν αύτου’ τί άρα ύμΐν φαίνεται τό αίτιον τής σιωπής ταύτης; 
εις δέ τούτων άπεκρίθη τω βασιλεΐ λέγων’ δοκεΐ μοι, ώ βασιλεύ, ώς τω υίω σου 
25 βότανόν τι δέδωκεν ό διδάσκαλος, ώστε διά τού βοτάνου στερεώτερον διαβήναι 
τήν διδασκαλίαν έν αύτω, καί στοχαζόμεθα ότι άπό του βοτάνου έκείνου έδεσμεύθη, 
ή καί άπό πολλής καί σκληρας παιδεύσεως τού διδασκάλου τούτο έγένετο. 
Έπί τούτοις ούν τού βασιλέως άθυμούντος καί λυπουμένου μία των αύτού γυ- 
ναικών ούτω λυπούμενον τον βασιλέα ίδούσα φησί πρός αύτόν' ώ βασιλεύ, έπίτρεψον 
30 έμέ καί τόν υιόν σου κατά μόνας γενέσθαι, καί έμοί τήν αιτίαν τής σιωπής άναγγελεΐ, 
ότι καί πρό ταύτης τής αιτίας συνήθειαν είχεν άνακαλύπτειν έμοί πάντα όσα είχεν 4 
1 τή от. В 2 et 7 sq. μεγιστάσι A, μεγιστάσιν В 3 έπάγωγα τινά A, επαγωγά τινά В 
6 έκζήτησιν έκπεμπει В 10 sq. την διδασκαλίαν έν αύτω παγιωθήναι A, cui favet Syr. 
(«damit seine Unterweisung besser hafte» Bäthgen), έν αύτω τήν διδασκαλίαν περαιωθήναι В 
11 πόματος] π ex σ factum В 12 γλώσσα В 14 in marg. m. rec. ή δέ γυνή λα(βοΰσα) 
τ(όν) παιδ(α) έπανηλθ(ε) А 15 νν. τον παΤδα neque Syrus agnoscit («Als nun eine der Frauen 
des Königs sah, wie sehr ihn der Zustand des Knaben betrübe» Bäthgen) neque metaphrasta 
legisse videtur 16 sq. ένδομηχουσαν AB 17 αιτίαν от. В ib. άνακαλύψοιεν В 20 έλ- 
κοντων Ebb. ib. πρότερον] πρώτως D 26 έν от. EF 29 έπίστρεψον D 30 άναγ- 
γελοΤ F 31 τής от. D 
1 * 
