XV 
est, cum tarnen іи ΓΙ legatur τίνι άρα τό βασ'.λ'ύΐΐν προ ση'κει; ό δΐ παΐς, τ<» συνετοί, 
φησί, καί έχέφρονι, iu K autem ποια άρα τον βασιλέα προση'κει ποιεΐν; ό δε υιός λέγει' 
το είναι συνετόν καί φρόνιμον και εμπειρίαν Ιν τοΐς πράγμασιν ίχοντα καί ελεημο- 
σύνην πρός τό καί δίκαιος είναι, non ornncs probabilitatis fines cxcedere vidotur su- 
spicio primitus scriptum fuisse: τίνι άρα τό βασιλεύειν προσηκει; ό δε παΐς, τω συνετω, 
φησί, καί έχέφρονι καί εμπειρίαν έν τοΐς πράγμασιν ?χοντι. Nam ut responsionis 
forma male in R ad interrogationem accomodata indicio est interrogationis formam 
depravatam esse a metaphrasta, cui fortasse cautius modestiusque Visum est, quid 
regem agere, quam quem regnare oporteret, quaerere, ita verba εμπειρίαν έν τοΐς 
πράγμασιν εχοντα multo minus sensu inania sunt, quam metaphrastae additamenta 
esse soient. Vix casu factum est, quod et R et S ignorant 7,10. [27] supervacaneum 
illiul αΰριον et 10,2. [19] τοΰ πατρός, in A et B manifesto interpolatum, et 1 G,1 3. 
[28] προσκαλείται, quod quomodo ferri possit, cum 1G,7 psittacum in cavea collo- 
catum fuisse dictum sit, non video. Itaque non nimis improbabile est 53,16. [33] 
quod in Π legitur τί εκείνος παρά τω άνδρί δράσαιτο interpolatione esse depravatum 
ex τί άρα δράσαιτο; nam praepositionis παρά iste usus non caret dubitatione, R 
autem non habet nisi haec: τί άρα γένηται et S (p. 29,32): was der Affe thun 
würde. 
Sed quoquo modo haec aliaque his similia se habent, rectissime profecto egit 
Jcrnstedt, quod noluit ex duabus recensionibus tertiam conflare, ne talis haec 
fieret, veritus, qualis numquam exstitisset. 
Quam enim fallax sit Retractationis fides, etiam ubi vera praebere videatur, 
hoc unum exemplum abunde docebit. Vocabula τρΰπα et όπη', quae [55,25. 27. 32] 
habet R, cum rei, de qua agitur, magis esse apta quam recensionis Π 55,7. 8. 9. 
16. 56,1 vocabulum θυρίς, tum a Syro, qui (p. 30,16. 18.21.29) usus est vocabulo, 
quod per Loch Baethgen reddidit, confirmari videntur. Frustra tarnen conicias aut 
τρύπα aut όπη aut utrumque esse genuinum; cum enim [56,25] in eadem narratione 
de eadem ipsa re θυρίς vocabulo etiam metaphrastam usum esse animadverteris, 
intelleges eum non Andreopuli verba fidelius quam Π servasse, sed solito suo mu- 
tandi variandique studio ductum forte fortuna hic felicius quam alibi retractandi 
negotio functum esse. 
Cur tarnen Jernstedt Retractationem a sua editione abesse noluisset 
qualemque eam, Boissonadii et Eberhardi copiis contentus, exhibere in animo 
babuisset, ipse loco quodam adversariorum suorum dilucide significavit. «Retracta- 
tionem» inquit «a Boissonadio editam subieci, non quo eam emendatiorem pro- 
ponerem, sed primum ut legentibus comparationem eins cum prototypo facilio- 
rem redderem, deinde vero quoniam etiam in Retractatione testimonium ad 
recensendam Michaelis Andreopuli versionem non prorsus inutile continetur. Testi- 
monia autem, quod dicitur, aut sint ut sunt, aut ne sint, cius rei immemores 
sunt, quibus acta et diplomata emendatiora edenda videntur. Nonnullas Boisso- 
nadii, plures Eberhardi coniecturas tacui, quia vel me tacente ex comparatione 
cum prototypo facta apparet nihil emendandum esse ». 
In exitu praefationis, quae multo sane et rectius et disertius scripta esset, si 
ipsi eam scribere per fata licuisset, acturus erat vir recti et iusti amantissimus 
débitas gratias viris doctis, a quibus in editione instruenda erat adiutus, Carolo 
Krumbacher etlohanni Graeven, quorum uterque iam eodem quo ille abierunt, 
