XIV 
scripsit οΰκ έντρέπεται, codem vcrbo pro αίσχύνεσθαι substitut«, quo alibi ter usus 
est, ut verbum αΐδεΐσθαι in recensione II usurpatura vitarct, atque infinitivo, cuius 
rationem non intellexerat, in modum indicativum mutato. 
Cum omnia liaec со ducant, ut cognatione aliqua Retractationem cum 
codice B esse coniunctam concedamus, non desunt tarnen loci, ubi R ita contra B 
cum A et C conspire t, ut maioris horum duorum fidei testimonium adferat haud 
spernendum. Nam nonnullis codicis B mendis, quibus A et C carent, etiam codi- 
cem a metaphrasta adhibitum vacuum fuisse, his scripturis inter se comparatis 
perspicuum erit: 28,1. [27,28] κατ’ αυτήν AR, κατά ταύτην В. — 33,12. [28] 
σύμβουλον AR, σύμβουλον άπολέσας Β. — 34,7. [24] εκτελέσεις Α, έκτελέσης R, 
έκτελέσω Β. — 41,2. [19] περί καλής Α, περικαλλής R, προσκαλίς Β. — 41,7 [23] 
έαυτόν AR, έαυτήν Β. — 41,10. [25] ό αυτής Α, ό- αυτής R, ό αυτός Β. — 9,17. 
[30] αιτίαν AR, omittit Β. — 87,1. [13] δι’ έμοΰ ACR, от. Β. — 89,5. [16] τό 
χρυσίον ACR, от. Β. — 100,12 [23] ό δε καθηγητής ACR, от. Β. — 105,14. [30] 
ού ACR, от. Β. — Est ubi R, cum B dissentiens, aut leviter immutatas codicum A 
et C scripturas praebeat aut earum interpetamenta, ut 10,11. [28] άπόσχωμαι A, 
χωοισθήσομαι R, ού πρόσχωμαι В. — 26,12. [27] κατακοιμίζης Α, καταπραύνεις R, 
κατακομίζεις В. — 37,12. [29] ό βαλανευς Α, ό άνήρ R, ό βαλανευς άκούσας Β. — 
40,8 [26] άπεσησάμην Α, ούκ ήκουσα R, άποσιράμην Β. — 42,5 [22] ώστε Α, ί'να 
R, ώς είτε Β. — 87,4. [15] έστήκασιν С, έστήκασιν Α, ίστανται R, εστείλασιν Β. — 
124,11 sq. [25 sq.] περιγίνεται - περιγίνεται AC, νικα-τό νικος ίγε ι R, παραγίνεται - 
παραγίνεται Β. — 126,4. [17] όντοις AC, κατά αλήθειαν R, ούτως Β. — 19,4. [20] 
τα ύδατα Α, ό ποταμός R, от. Β. — 81,1. [17] ώς ώπαν АС, ότι παν R, от. Β. — 
125,12. [27] θεώ СА, θεόν R, от. Β. — 125,13. [28] ό δε παΐς έφη СА, ό υιός εφη 
R, от. Β. — 127,3. [13] τίνα όφείλ(ει) СА, τίνα πρέπει R, от. Β. — 128,8. [19] 
ό παΐς άπεκρίνατο АС, ό νέος είπεν R, от. Β. Sed nescio, an ad rationem, quae 
codici B cum codice a metaphrasta adhibito intercédât, illustrandam ii loci omnium 
maxime idonei sint, quos appareat eiusdem in hoc atque in illo vitii contagione 
fuisse infectos, sed ita ut ea in hoc minus late serperet. Talis locus est 42,17 — 
43,1 [42,33], ubi verba λέγουσα — χρησάμενος et in R et in B praetermissa sunt, 
sed, cum in B etiam οΰκέτι σου τοις eadem liausta sint lacuna, R οΰκέτι τοΐς ser- 
vata habet. 
Cum omnes très Codices, quibus recensio II nobis tradita est, et lacunis, sae- 
pius propter eandem vocem parvo intervallo positam admissis, interdum ne hanc 
quidem excusationem habentibus, et aliis vitiis sint foedati, fieri sane potuit, ut R 
aliquotiens veram lectionem servaverit, quam non solum B, sed etiam et C et A vel 
omissione vel additione vel mutatione corruptam habeant. Consentire R cum S de 
αληθώς 54,5. [22] servando, cum II, cuius in ea libri parte B solum testera habe- 
mus, dissentiat, in editionis adnotatione est iam indicatum. Nec vero desunt alii loci, 
ubi R et S verba teneant,' quae in Π errore omissa esse putari possint, ut 48,7. 
[24] τω έμω, 61,7, [23] όμου, 77,7. [19] μάλλον. Nonne igitur 13,8 [26], ubi R 
habet τήν καρδίαν αΰτοΰ et S (p. 14,9 Baethg.) in seinem Herzen, proclive est coni- 
cere genuinam scripturam non αΰτώ fuisse, quod in Π legitur, sed τη καρδία αύτου? 
In illo vero loco 91,1. [15], ubi II habet παραστήσατε, R autem έλθετε, cum S 
(p. 38,10) geht , holt praebeat, vix dubitandum est, quin abAndreopulo έ'λθετε παρα- 
στήσατε scriptum fuerit. Multo minus mihi quidem de 123,5 sq. [18 — 20] certuin 
