XI 
34, [19] erat descripturus *). Neque adverbio εντεύθεν, duodeciens ab Andreopulo 
llöurpato, nee verbo λυμαίνεσθαι uti vohlit, idcoque 121,3. [16] pro τούς δέ γε 
διαφθονουμένους κατ’ οΰδένα τρόπον εντεύθεν λυμαίνεται sunimo cum damno sen- 
tentiae scripsit διότι μάλλον ού δύναται βλάψαι αυτούς. Praeferebat verbum παρα- 
κινεί verbo παοορμαν et verbum κατειπεΐν verbo καταψεύσασθαι, itaque 106,6. 
I 20] παρορμηθεΐσα κατεψευσάμην in παρακινηθεΐσα κατεϊπον mutavit; sed dum liane 
mutationem molitur, ita totam periodum eius partes transponendo et circumlocu- 
tionibus explicando depravavit, ut et apodosi eam et sensu orbaverit. Cum obscu- 
rum illi visum esset verbum άπονίνασθαι, ter ab Andreopulo usu notissimo cum 
genitivo casu coniunctum, 46,12 [26 — 28 ], ubi de homine agitur, qui falsa opinione 
inductus canem suum meliora meritum occiderit, pro bis sex verbis οΰδέν δέ πάν- 
τως της μεταμέλειας άπώνατο talia liugatus est: οΰδέν δέ ό κύων έκ της τού αΰθεν- 
τός αυτού μεταμελείας ώφεληθήναι ήδυνήθη, ουδέ ό στρατιώτης ήδυνήθη άπό της 
λύπης και της μεταμελείας έγεΐραι τόν κΰνα. 
Interdum totas prototypi sententias vel earum membra, saepius singula 
vocabula omisit; sed non minus saepe ita Andreopuli orationem immutavit, ut multo 
verbosiorem reddiderit, non solum eo quod sua interpretamenta ei inseruit, sed 
etiam eo quod pro singulis prototypi vocabulis, a se eiectis, non singula sed bina 
vel adeo plura subiecit, ut 8,19. [34] εκπληττόμενος-καί θαυμάζων pro κατα- 
πληττόμενος., — 13,6. [22] ήγαπημενώτερον η γλυκύτερον pro ποθεινότερου, — 
42,2. [20] άγάπης καί ύποσχέσεως pro διαθέσεως, — 49,3. [21] χολήν καί- 
λύπην pro οδύνην, — 51,12. [25] ίνα- διαλλαγήν καί άγάπην ποίηση pro 
διαλλαγήναι, — 57,8. [21] είδος καί μορφήν pro μόρφωσιν, — 82,14. [29] τήν 
φρόνησιν καί τήν μάθησιν pro σύνεσιν, — 104,2. [17] βαρέως καί άναγκα- 
στως ρΐΌ έμβριθώς, — 105,3. [19] δοξάζων καί επαίνων pro έκθειάζων et τω 
φιλοσοφώ καί διδασκάλω pro τω Συντίπα, — 105,8. [24] κατασκευής καί 
μανίας pro σκεωρίας,— 105,15. [31] πραεΤς-καί ήγαπημένους pro μειλιχίοις, — 
113,5. [16] γινώσκων καί μετερχόμενος pro έξησκημένος, — 128,1. [127,26] 
βότανα καί-ζουλάπια pro φάρμακα, — 46,16. [33] τή γνώμη σαθρός, ακό- 
λαστος τη φύσει καί πορνοκόπος pro τόν τρόπον ακόλαστος, — 54,17. [33] 
μετά πολλής άγάπης καί θερμής καρδίας καί επιμόνου παρακλήσεως pro 
διαπύρως — 61,4. [20] άναισχύντου καί άπανθρώπου καί ώμοτάτης καί 
θηριώδους pro ΐταμωτάτης, — 47,16. [33 sq.] μετά ρούχου ή σινδόνην ή 
εφάπλωμα pro έπιβλήματι των εις στρωμνήν χρηρ,ατιζόντων, — 78,14. [30 sq.] 
σοφιστήν ή ρήτορα ή διδάσκαλον-ή φιλόσοφον pro σοφιστικόν. Etiam longius 
ista orationis luxuries processit 122, 10 — 123,3. [122,21 — 123,12], ubi neque 
illtellegi potest, cur, cum τιμής παρά πάντων άζιούμενος in τιμώσιν αυτόν πάντες 
πλούσιοι καί μέσοι muta tum sit, non sint πένητες commemorati, et in locum 
verbi προσανέχουσι silbstituta προσέρχονται καί θαρρούσι καί άκούουσι καί τιμώσι 
cum praegresso τιμώσιν tautologiam efficiunt molestissimam, et tota periodi com- 
positio turpissime claudicat. 
1) Veri simillum igitur est 41,4 sq. [21], ubi ex αυτής δέ τούτου προπορευομένης κάκείνου 
συνεπομενου factum est κάκείνης έμπροσθεν καί τούτου όπισθεν, non a Hbrariis, qui Eetractationem 
describebant, seutentiam esse mutilatam, sed ab ipso metaphrasta, qui pro vocabulis a se vitatis 
alia substituere oblitus esset; nam etiam συν'έπεσθαι ex eorum est numéro, quac fastidiebat. 
