X 
[28]: φύρουσα καί μιγνύουσα. — 27,11 [23]: φενακίζοντες και άπατωντες. — 
28,5. [16]: επί μέγα αϊρουσι καί ύψούσι. — 38,4 [21]: συνθήκας καί ύποσχέσεις. — 
54,18. [34]: κληρονόμον κα'ι διάδοχον. — 58,2. [57,27]: διαμηχαναται κα'ι ψευ- 
δοτοπε7(?),. — 01,15 [31]: εξ αίσιον - κ α! έ’ξω φύσεως. — 75,10. [20]: όχλον κα'ι 
λαόν. — 75,15. [30]: μεγιστάνους κα'ι άρχοντας. — 95,1. [15]: πανούργοι - κα'ι 
δόλιοι. — 97,4. [17]: καθηγητήν κα'ι διδάσκαλον. — 129,5. [22]: τής βασκανίας 
κα'ι του φθόνου. — 129,8. [24]: βασκαίνων κα'ι φθόνων. — 71,4. [17]: ούθενό- 
τητος καί ευτελείας. — 83,3. [18]: σπουδής καί έπιμελείας. — 89,10. [22]: πενίαν 
καί συμφοράν. — 91,7. [20]: άριστον καί πιθανώτατον. — 95,8. [21]: στροφή και 
πιθανότητι. — 120,4. [17]: μωρός καί άφρων. — 5,15. [30]: μεγάλαις-καί χρη- 
σταΐς. — 90,4. [18]: τόν άρχοντα τόν ηγεμόνα. — 108,5. [20]: τής φλοιάς του 
κατοφλίου. — 55,12. [29]: καί αί δύο άμφότεραι. Non dissimilis est ratio inter- 
pretamentorum: 32,0. [22] των φιλοσόφων. — 61,2. [17] τού πυρός. — 77,7. 
1 19] τού βασιλέως. Quam vero parum aptus fuerit interpres acl recte ea intel- 
legenda, quae interpretabatur, hoc prae aliis additamentum ineptissimum ostendet, 
78.14. [29]: ουδέ τής άληθείας έστί τι μέΐζον ή άληθέστερον. 
Ex indice verborum a me editioni adiuncto videre licet nonnullorum vocabu- 
lorum in recensione prototypa adhibitorum usum tanta constantia a metaphrasta 
esse repudiatum, ut ubique pro iis alia substitueret, quae aut intellectu faciliora 
aut magis usu trita aut, si dis placet, elegantiora sibi esse viderentur. Quod cum 
faceret, saepius proprietatem significantiamque sermonis Andreopuli haud medio- 
criter imminuit, velut invectis 84,0. [20] γνωσιν pro αγχίνοιαν, — 53,18. [34]. 
00,5. [17]. 116,4. [13] άγωνιζόμενος et ήγωνίζετο pro formis verbi αγωνίαν, — 
39.15. [31] ήκουσε pro ήνέσχετο, — 20,17. [33] έ'χουσαν pro άπεμπολοϋσαν, — 
50.8. [24] κεκρυμμένος pro άποτεθείς, — 10,14. [31] καλόν et 75,4 [21] άπερ- 
ήγάπα pro άρεστόν et άρεστά, — 104,6. [21] άλαζονεύσασθαι pro άφηνιάσαι, — 
14.8. [25] ήλθε et 31,4. [19] άπήρχετο pro έπανέκαμψεν, — 53,5. [23] έπικα- 
θέζεσθαι et 58,4. [57,28] καθήσθαι επάνω et 111,5. [13 sq.] επάνω καθίσαι 
pro formis verbi έποχεΤσθαι, — 66,14. [29] ό έχων τήν τράπεζαν et 67,3. [19] 
οίκοδεσπότης pro έστιάτωρ, — 13,9. [26] βουλόμενος pro μηχανώμενος, — 122,5. 
[16] πλεονεξίας pro μοχθηρίας, — 124,5. [18] ύπό πειρασμών τού κοσμού pro 
βιωτικαΐς περιπετείαις, — 24,13. [29] μ,ωροί pro σκαιότατοι, — 58,10. [20] λόγους et 
62,2. [17] ΰπόσχεσιν pro ΰποθήκας et ύποθήκην, — 91,8. [19] είπε et 90,13. [25] 
ρήματα pro ΰπέθετο et ύποτεθέντα, — 83,11 [26] πανούργος pro φιλήδονος, — 
50.16. [33] λάλησόν με pro φώνησόν με. 
Cum metaphrastes summa festinatione atque incuria neque minore audacia 
inter describendum librum retractaret, non semel factum est ut, pro vocabulo, 
quod displiceret, aliud substituens, etiam vicinas sententiae partes temere immu- 
taret. Ita, cum verbo έπίστασθαι, quod undeciens in recensione prototypa occurrit, ne 
semel quidem ille uti voluisset, 116,9. [17] pro έπίσταμαι-τί με δει πεποιηκέναι 
dédit πρέπει ποιήσαί με τούτο, quae aut intolerabilem tautologiam efficiunt, si ad 
ea referuntur, de quibus modo dictum est πρέπει με προσαγαγείν, aut iis, quae se- 
quuntur, adversantur, si τούτο idem esse statuas, quod τό ζητήσαι ταύτα τω πατρί. 
Ex eodem genere est, quod, verba composita προπορεύεσθαι et συμπαρομαρτεΐν rc- 
spuens, 33,1. [32,31 sq.] τού συμπαρομαρτούντος όχλου ήσαν προπορεύομενοι mutavit 
in ό άκολουθων αύτοίς όχλος ήν έ'μπροσθεν πορευόμενος, ea non curans, quae ipse 
