VJ1I 
τόόε σου το ύφασμα. — 11 [47,35 — 48,22]: ό δέ νέος άμ.α τώ λογω πορεύεται εις 
την άγοράν καί τό σχήμα τού άνδρός μαθών παρ’ αύτής καί τό έργαστήριον ήλθε 
προς αυτόν καί λέγει' πώλησόν μοι τόδε σου τό ίμάτιον. 
S 29,12 — 14: auch ein Dieb Icam , um zu stehlen. Es war aber Nacht und 
dunhel. Der Dieb betastete, weil es dunkel war , die Thiere , um ein recht fettes 
zum Stehlen auszusuchen. — Π 52,13 — IG: μετά μικρόν δέ παραγίνεται τις 
των κλεπτών συλήσαι έκ των υποζυγίων, καί δή σκοτίας ούσης άναψηλα/Φών αυτών 
έκαστον τή χειρί διετέλει, όπως τό πολυσάρκως έ'χον τών άλλων συλήσειε. — 
R [52,30 — 32]: μετά δέ τινα ώραν είσήλθέ τις κλέπτης εις τό πανδοχείου κλέψαι έκ 
τών μουλαρίων. καί δή σκοτείας οΰσης μ. ή βλέπων έψηλάφα τό πατερόν τών υπο- 
ζυγίων. 
S 30,35 — 31,8: Als es Essenszeit war , brachte ihm seine Frau einen gebra- 
tenen Hahn und einen Kuchen auf's Feld, die sie in einen Korb gelegt hatte. Auf 
dem Wege nach dem Felde Icam sie bei einer Ruine vorbei, aus der plötzlich ein 
Räuber herausstürzte , sie ergriff und in die Ruine schleppte. Alles was siehatte, 
ass er auf, nur von dem Kuchen Hess er ein Bischen übrig, machte daraus einen 
Elephanten , legte ihn in den Korb , wie es vorher gewesen war, und trieb mit der 
Frau Schande. — Π 57,2 — 9: περί δέ γε την ώραν τού άρίστου ή του γεωργού 
σύζυγος όψα αύτώ παρητοίμασεν ό'ρνιθός τε καί μελιπήκτου έδέσμ.ατος, ά καί σπυρίδι 
ένθείσα προς τόν άνδρα έκόμιζεν. συνέβη δέ πορευομένην αύτήν διά τίνος καταλύ- 
ματος διελθείν. ευθύς δέ τινες εκέϊθεν όδοστάται έξορμήσαντες κατέσχον την 
γυναίκα καί έν έκείνω είσαγαγόντες τώ καταλύμ.ατι βιαίως αύτΐ) συνεγένοντο καί 
ά διεκόμιζεν όψα άφελόμενοι κατέδοντο. μικρόν δέ τι τού μελιπήκτου εδέσματος 
έσύστερον λιπόντες καί εις μόρφωσιν έλέφαντος τό καταλειφθέν επισκευάσαντες τη 
σπυρίδι έναπέθεντο. — R [57,1 6—22]: ή δέ γυνή αυτού έτοιμά,σασα έψητά μαγειρεύ- 
μ.ατα, καί όρνιθα καί μ.ελίπυκτον έ'δεσμα, έν σπυρίδι ένθέΐσα πρός τόν άνδρα έκόμιζε. 
συνέβη δέ αυτήν πορευομένην διαβήναι άπό τίνος ξενοδοχείου, έν ω ήσαν άνθρωποι 
οδοιπόροι (αναπαυόμενοι, καί ώς είδον τήν γυναίκα, έκράτησαν αυτήν καί εσω 
τού ξενοδοχείου είσάξαντες άπαντες συνεμίγησαν καί τα βρώματα άπαντα έ'φαγον. 
ολίγον δέ άπό τό μελίπικτον, ήγουν τήν μουστόπιτα, αφέντες κατεσκευασαν αύτό εις 
είδος καί μορφήν έλέφαντος, καί έ’θηκαν αύτό έν τγ] σπυρίδι. 
S 35,20 sq.: Jeder der keine vollkommene Einsicht hat, der vergilt seinem 
Wohlhäter nicht. — Π 82, 13 — 15: εϊ τις τών άνθρώπων μή τελείαν σχοίη σύνεσιν, 
ούκ άποδίδωσι άγαθά τοίς εύεργετήσασιν αυτόν. — R [82,29 sq.]: έάν τις τών άνθρώ- 
πων ού τελείαν λάβη τήν φρόνησιν καί τήν μάθησιν, ούκ άποδίδωσιν άγαθά τόΐς 
εύεργέταις αύτού καί διδασκάλοις. 
S 36,6 sq.: Setze dich ein wenig, damit wir meinem Sohn erst zu essen 
geben. — Π 84,2 sq..‘ μικρόν μ.ε άνάμεινον, άνθρωπε, άχρις ού τώ έμ.ώ παιδί βρώ- 
σιμ.όν τι παρασκευάσω. — R [84,17 sq.]: ολίγον μοι άκαρτέρησον, άνθρωπε, έως ού 
τώ παιδαρίω άναπαύσω. 
S 36,32 sq.: Sie kamen in eine Stadt und kehrten bei einer alten Frau ein. — 
Π 86,2 — 4: τής δέ γε οδοιπορίας έχόμενοι εις τινα κώμην καταλαμβάνουσιν, έν ή καί 
παρά τινι γραίδι τήν κατάλυσιν έ'θεντο. — R [86,16 sq.]: τής οδοιπορίας ούν άρξά- 
μενοι κατήλθον εις χωοίον, ώστε έν αύτώ μ.εΐναι, ευρό ντε ς οικίαν γραίδος τινός. 
S 37,26 — 29: Herr , du mögest wissen, dass wir drei Gesellen waren, und 
wir trugen ihr auf, das Geld nicht aus den Händen zu geben, als wenn wir alle 
