VII 
S 19,29 — 20,1: sie wollen nicht dein Bestes', und wenn du mir nicht liecht 
gegen deinen Sohn verschaffst, so tödte ich mich mit eigner Hand. — II 27, 
10 — 13: σε αυτόν φενακίζοντες λόγοις τό συμφέρον τω κράτει σου ουδόλως έθέλουσιν. 
όθεν κάγώ διά τό την επ’ έρ.οί και σοί του υιού σου άτοπίαν έάσαί σε άνεκδίκητον 
γνωρίζω τη σκηπτουχία σου ως ές άπαντος τρόπου έρ.αυτήν διαχειρί σοριαι. — К 
1 27,23 — 26]: αυτόν σέ φενακίζοντες καί άπατωντες λέγουσι ταύτα τω κράτει σου. 
όθεν κάγώ διά την εις έρ.έ γενο ρ.ένην άτοπίαν παρά του υιού σου γνοιρίζω τη σκηπ- 
τουχία σου’ οί σύμβουλοι ψεύδονται, καν ρ,εγάλως φυλάττειν τόν υιόν 
προσποιώνται. 
S 23,34 — 24,5: Die junge Frau machte sich nun daran, sich zu schmüc- 
ken, das Polster herzurichten und ein Mahl zu bereiten, icührend die Alte den 
Mann aufsuchte. Sie fand ihn aber nicht. Da dachte sie bei sich: die junge 
Frau hat mir ein Geschenk versprochen ; ich werde einen andern Mann 
suchen und den zu ihr führen. Sie ging also fort und streifte nach einem 
andern Jüngling umher. Unterwegs fand sie den Mann jener Frau, der von seiner 
Heise zurückkehrte; als sie den erblickte, sagte sie zu ihm: « Komm getrost, komm, 
du sollst in einem sauberen Hause wohnen, in dem Alles ist, was du wünschen 
kannst ж — П 40,13 — 41,3: ή δέ γε κόρη ευθύς έγερθείσα έαυτην τε άγλαορ.όοφω 
στολή κατελάρ.πρυνε καί την οικίαν περιεκάθηρέ τε καί κατεκάλλυνε καί τάς έν 
αύτη στρωρ,νάς κοσρ.ίως κατέταξεν, είτα καί δε^πνον πολυτελή παοητοίρ,ασεν. η δέ 
γε προαγωγός έζελθούσα εις την τού έραστού άναζητησιν εκείνον ρ.έν έφευρεΐν ούκ 
ήδυνήθη, συλλογισαρ.ένη δε καθ’ έαυτήν έ'φησεν ώς· ή νεανις εκείνη δωρεαΐς 
φιλοτίρ.οις ύπέσχετό ρ.ε δεξιώσασθαι' λοιπόν ούν έτερόν τινα νεανίσκον 
εύρήσω καί πρός αύτην άπάξω. περιερχορ.ένη δε έντυγχάνει τω της γυναι- 
κός άνδρί, καί πρός αύτόν, ακολουθεί ρ.οι, έ'φη ρ.ή είδυ^α πάντως ώς ό άνηρ εκείνης 
έστί, καί άποφέρω σε, φησίν, εις οίκίσκον λίαν εύκοσρ,ότατον, έν ω τις γυνή προσκά- 
θηται περικαλλής σφόδρα καί ώραιοτάτη καί σοι τω όντι εις συνουσίαν εύαορ.ότ- 
τουσα. — R [40,31 — 41,20]: καί ή κόρη άναστάσα έν τή έαυτής στρωρ.νή κοσρ-ίως 
διετέθη καί δέΐπνον πολυτελή προητοίρ.ασεν. ή δέ γε ρ,αστροπός τόν νέον εκείνον 
(ητήσασα ούχ εύρεν, έτερον δέ νέον άντ’ έκείνου εύρούσα, άκολούθει ρ.οι, έ'φη. τούτου 
δέ έρωτήσαντος' που άπάγεις ρ.ε; ή γραύς έ'φη - φέρω σε, ώ νεανία, είς οίκον 
κοσρ,ιώτατον πάνυ, έν ώ καί ωραιότατη καί περικαλλής κάθηται, δρόσον άποστά- 
ζουσα τη όσρ.ή καί κατά άλήθειάν σοι άρρ.οδία πρός συνουσίαν. 
S 24,19: Sie sprach : « Heute hörte ich, dass du von der Reise zurück- 
kämst ». — Π 42,1 sq.: ή δέ, σήμερον, φησίν, ήκηκόειν τής οδού σε καταλαρ.βάνειν. — 
R [41,32 — 42,19]: αύτη άπεκρίνατο’ έγώ σήρ.εοον ήκηκόειν καταλαβέίν σε τάς 
θυρας τού κάστρου. 
S 27,15 — 19: Zugleich gab sie ihm ein Erkennungszeichen. Sobald er 
auf dem Markt angekommen, erblickte er den Mann, welcher das Zeichen 
hatte, das ihm die Alte gegeben. Da er also wusste, dass es der Mann 
jener Frau sei, trat er zu ihm und sprach: «0 Mann, verkaufe mir einen Man- 
tcl». — Π 47,18 — 48,5: ό δέ καθάπερ αύτω ή γραύς διεστείλατο πορεύεται πρός τήν 
άγοράν, διδαγθείς παρ’ εκείνης καί τά τού άνδρός σύσσηρ. α. περιεοχόρ.ενος δέ τοΤς 
έκεΐσε προσεΐχε ώ<, δεδίδακτο έργαστηρίοις τόν άνδρα όψόρ.ενος* ίδών δέ τινα τά τή 
γραίδι λεχθέντα κεκτηρ-ένον σήρ.ανδρα, έπέγνω ευθύς έκεΐνόν τε τυγχά- 
νειν τόν τής γυναικός σύνευνον καί πρός αύτόν άφικόρ.ενος, πώλησόν ρ.οι, εφησεν, 
