44 
MICH. ANDREOl’ULI 
[Pellicia narr. IV. 
συμβήσεται σοι ΰπ’ αυτών ώσπερ καί τινι των y -οίρων έπισυμβέβηκεν. έθος γάρ 
ήν έκείνφ έπί τινα συκήν παραγίνεσθαι καί τα του δένδρου άποπίπτοντα σύκα 
έκάστοτε έσθίειν. μια γουν των ήμερών παρ’ αυτήν άφίκετο κατά τό αΰτου σύν- 
ηθες καί τινα όρα πίθηκα τή συκή έπαναβάντα καί εκ των σύκων έσθίοντα. ό 
δέ γε πίθηξ τόν χοίρον έωρακώς ρίπτει αύτώ εν σϋκον άνωθεν, οπερ ό /6І ρος των 5 
πιπτόντων ήδύτερον τυγχάνον ήδέως καί ήσθιε. καί τούτου χάριν έτερον συκον 
ριφθήναι παρά του πίθηκος έξεδέχετο. εκείνου δέ ούδέν έτι τω χοιρω προσρίπτον- 
τος ί'στατο ούτος κάτωθεν εκτεταμένου κεκτημένος τον τράχηλον καί πρός τόν 
πίθηκα άδιακόπως ήτένιζεν. έπί πολύ δέ αυτού ά.νω τούς οφθαλμούς άνατείνον- 
τος αί τού τραχήλου αύτου φλέβες άπεψύγησαν, καί παραχρήμα ό χοίρος τής ίο 
ζωής άπερράγη. τούτων ό Κύρος παρά τής γυναικός άκούσας καί δεδιώς μήπως 
έαυτήν τω δηλητηρίω κτείνγ] φαρμάκω καί αύτός άποδειχθή τού θανάτου αύτής 
αίτιος, κελεύει αύθις τόν υιόν ξίφει άναλωθήναι. 
80 Τής I τοιαύτης ούν άποφάσεως αύθις έξενεχθείσης εισέρχεται πρός τόν βα- 
σιλέα κατά τήν πέμπτην ημέραν ό πέμπτος αύτοΰ φιλοσοφώτατος σύμβουλος 15 
καί τήν συνήθη αύτώ άπονείμας προσκύνησιν, δέσποτα, φησίν, βασιλεύ, ζωής 
εις τόν αιώνα, έπίσταμαι σύν ακρίβεια ώς άνάπλεως σοφίας καί συνέσεως πέφυ- 
RETRACTATIO. 
ώσπερ καί τινι των χοίρων έγένετο. συνήθως γάρ είχεν εκείνος ό χοίρος έπί τινα συ- 
κην δένδρον πορεύεσθαι καί τά άποπίπτοντα έκ τού δένδρου σύκα έσθίειν. καί μια 
των ήμερων κατά τό είθισμένον πορευθείς πρός τήν συκην όρα τινα πίθηκα κατά 20 
τής συκής έπαναβάντα καί τά σύκα έσθίοντα. ό δέ γε πίθηξ τόν χοίρον θεασάμενος 
ρίπτει αυτόν κάτωθεν σύκον, όπερ φαγών ό χοίρος γλυκυτερον των άλλων των κάτω 
πιπτόντων σύκων κατέφαγε, καί πάλιν άλλον σύκον έκ τού πίθηκος καταλαβείν ήλ- 
πιζεν. ώς δ’ ό πίθηξ άλλο σύκον ούκ έ'ρριψεν, ίσατο κάτωθεν ό χοίρος έκτεταμένον 
έ'χων άνω τόν τράχηλον καί βλέπων άδιαλείπτως τόν πίθηκα. έπί πολύ δέ τού χοί- 25 
ρου άνω τούς οφθαλμούς έ'χοντος αί τού τραχήλου αυτού φλέβες άπεψύγησαν, καί 
60 παρευθύς ό χοίρος τής ζωής άπερράγη. τούτων ό Κύρος παρά τής γυναικός άκού|σας 
καί φοβηθείς μή πως έαυτήν τω βλαβερω έκείνω κτείνη φαρμάκω καί αύτός αιτία 
φανήσεται τού θανάτου αυτής, κελεύει πάλιν τόν υιόν άναιρεθήναι. 
Τότε ό πέμπτος σύμβουλος καί φιλόσοφος κατά τήν πέμπτην ημέραν εί'σεισι 30 
πρός τόν βασιλέα, καί συνήθως αύτόν προσκυνήσας φησί* ζώοις εις τόν αιώνα, βασιλεύ, 
ακριβώς γινώσκω σε, βασιλεύ, ώς άκρως τή γνώσει καί τή σοφία καί τή παιδεύσει γε- 
γένησαι’ ίνα τί τοίνυν ό ούτω συνέσεως έ'χων άσυλλόγιστον άποφαίνη τήν καταδίκην, 
1 συμβήσηταί 2 καί τά] κατά 5 αύτώ εν] αύτόν 7 δέ addidi 9 αδιακόπτως 
, , , , λ, 
10 απεψιγησαν 11 κύρος 18 leraraa: πεμπτον (πα i. e. παλιν F) παράδειγμα τής γυναι- 
κός ib. συνήθειαν F 18 sq. et 20 συκήν, 19 et 21 σύκα F (neque differt B, qui ctiam 6 σύ- 
κον Labet) 19 δένδρον seclusit Ebb., item 20 alterum κατά 22 κάτωθεν] κάτω έν Ebb. 
23 κατέφαγε] κατεφάνη Ebb. ib. λαβείν D 24 ά'λλον F ib. ίσα τό D, ισα τό F, 
ίσατό Ε, ίστατο Boisa., εϊσατο Bursian 26 άπεψίγησαν F 28 αίτιος? Ebb. 30 lemma: 
πέμπτος φιλόσοφος DE 31 ζωής Ebb. 32 ακριβώς — βασιλεύ om. F ib. άκρος Boiss. 
