4 Ο 
MICH. ANUREOPULI 
[Philos. V narr. I. 
παλάτιον. τού δέ γε κυνός τώ παιδί παραχαθημένου κάκείνου ϋπνω κατεχο- 
μένου όρα ό κύων öcptv τινά παμμεγέθη κατά του παιδός ερποντα καί αΰτώ 
έκφυλάξαι σχεδόν έπειγόμενον. αύτίκα γούν έγερθείς πόλεμον τορός τόν οφιν συν- 
έστησεν καί καταδακών αυτόν παραχρήμα νεκρόν άπηργάσατο. κατ’ αυτήν δέ 
τήν ώραν έπανήκεν ό στρατιώτης, καί τούτου εισερχομένου ό κύων αύτω χαρι- 
έντως προσαπήντησεν. θεασάμενος δέ έκεϊνος αί'ματι τό του κυνός στόμα λελυ- 
θρωμένον έδόκει περί αύτοϋ ώς τόν παΐοα βέβρωκε, καί θυμωθείς κατ’ αύτοϋ 
τω "ξίφεε τύψας τόν κύνα άπέκτεινεν. είτα έντάς τής οικίας γενόμενος όρα τόν 
παϊδα καθεύδοντα καί μή κατά τι τό σύνολον παραβλαβέντα, έωράκει δέ καί 
τόν οφιν άποκτανθέντα καί πρός τή κεφαλή του παιδιού κείμενον, καί εύθύς 
έγνω ώς ό κύων τόν οφιν άπέκτεινεν. είτα πικρώς μετεμέλετο ότιπερ άναιτίως 
τόν κύνα άνήρηκεν, ούδέν δέ πάντως τής μεταμέλειας άπώνατο. καί σύ ούν, 
ώ βασιλεύ, μή ούτως άκόπως τόν υιόν σου άνέλης, μήπως καί τω σώ κράτει 
ώς έκείνω δή τω στρατιώτη συμβήσεται καί μεταμελόμενος έπευ/αΐς ούδέν 
B f. 81 σεαυτόν όνήσαι δυνηθήστμ καί άλλης δέ μου διηγήσεως άκουσον. 
’Λνήρ γάρ τις ήν τόν τρόπον άκόλαστος, δς ήνίκα περί τίνος εύειδούς ήκη- 
κόει γυναικός πάντα λίθον έκίνει, τό του λόγου, άχρις άν αυτή έκ παντός τρό- 
RETRACTATIO. 
ό κύων οφιν τινά πα μμεγέθη έρχόμενον κατά του παιδός καί αύτού έκροφήσαι τό 
αίμα σπουδάζοντος. καί παρευθύς ό κύων έγερθείς πόλεμον πρός τόν ό'φιν έποίησε καί 
καταδακών αυτόν νεκρόν αυτόν άπειργάσατο. κατ’ αυτήν δε τήν ώραν ήλθε καί ό 
στρατιώτης, καί ό κύων μετά χαρας τούτω άπήντισεν. ίδών δε ό στρατιώτης τό 
στόμα του σκύλου ήμαγμένον, έδοξεν αύτω ώς ό κύων τό παιδίον έφαγε, καί κρούσας 
αύτόν τω ξίφει άπέκτεινεν. είτα εντός του οίκου γενόμενος όρα τόν παΤδα κοιμώμε- 
νον άβλαβή, θεωρεί δε καί τόν οφιν σκοτομένον καί πρός τή κεφαλή του παιδιού κεί- 
μενον, καί άμα έγνω ώς ό κύων τον ό'φιν έφόνευσε. καί πικρώς όλοφύρετο ότι χωρίς 
άφορμής τό τοιοΰτον άπέκτεινε κυνάριον, ούδέν δέ ό κύων έκ τής του αΰθεντός αυ- 
τού μεταμελείας ώφεληθήναι ήδυνήθη, ούδέ ό στρατιώτης ήδυνήθη άπό τής λύπης 
ρ. G3 καί τής μεταμελείας έγεΤραι τόν κύνα. διό καί σύ, βασιλεύ, μή ούτως άσκέπτως | τόν 
υιόν σου φονεύσης, μή πως καί τω σω κράτει μετάμελος γενήσεται ύστερον ώς τω 
στρατιώτη, καί ίσως έκεϊνος περί τίνος ζώου, καί ταύτα κυνός όντος φιλοδεσπότου" σύ 
δέ περί υιού τίνα έξεις άπολογίαν, άδίκως καί έξ άκοής μόνης τοιαύτα έπιχειρήσας; 
όμως μέντοι γε, ώ βασιλεύ, καί άλλης διηγήσεως έπισχών άκουσον, παρακαλώ. 
Άνήρ τις ήν τή γνώμη σαθρός, άκόλαστος τή φύσει καί πορνοκόπος, ώς όπόταν 
περί τίνος ωραίας γυναικός τι ήκουε, παν πράγμα δευτέρου λόγου έποιεϊτο καί έν 
1 sq. κατεχομένω 2 sq. αύτόν άμφιελίξαι? metaphrasta do έκθηλάξαι (= έκθηλάσαι) co- 
gitavisse videtur 12παντα 13 ασκόπως? 14 sq. έπευχατω ουδέν σε αυτών ώνή δυνηθεΐσι 
1G ακόλαστον ώς 17 παντός] παν 19 σπουδάζοντα Boiss. 21 μετά χαρας pro χα- 
ριέντως etiam ρ. 8,29 sq. ib. άπήντησεν Boiss. ib. ιδών post στρατιώτης iteratum F 21 
άβλαβώς D ib. σκοτωμένον Ebh. 27 ούδε — ήδυνήθη ош. D 29 μή πω (DE) Boiss. 33 
γε add. F ib. παρακαλώ om. D 33 Іешта: έτε'ρα του αύτου Ε 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
