54 
MICH. ANDREOPUIil 
[Pellicis narr. Y . 
βών δε τά έκεΐσε ό λέιυν έστη κάτωθεν του δένδρου, ύπήρχεν δε ό πίθης τούς 
των αναγκαίων δίδυμους εύμεγέθεις έχων, ους καί ίδών 6 άνήρ μικρόν άνεθάρ- 
σησε, καί άφνω τούτους περισχών δεσμοΐς περιέσφιγξεν. καί αΰτικα ό πίθηξ της 
ζωής άπερράγη καί του δένδρου άποπέπτωκεν. ό δε λέων ίδών αυτόν πικρώς 
απολωλότα καθ’ εαυτόν έλεγε ώς· αληθώς ό τη νυκτί έλά.σας με 
όξύτατα άπέδρα. καί ούτως άμφοτέρων ζώων ό άνήρ περιεγένετο. καί κατ’ 
αυτόν γουν τόν τρόπον κάγώ, βασιλεύ, πέποιθα επί την θείαν δύναμιν 
ώς δωη ήμίν κατά των φιλοσόφων περιγενέσθαι, οτιπερ σου καί έμοϋ 
τοσαύτην μέσον τιθέασι σύγχυσιν. τούτο δέ μοι θεόθεν εύχομαι, εί μη τι γε, 
βασιλεύ, συ με διεκδικήσεις έφ’ οις ένυβρισθήναι παρά τού υιού σου έβιαζάμην. 
B f. 85 1 τούτοις τήν καρδίαν άλγήσας ό βασιλεύς κελεύει τόν υιόν αύτοΰ ξίφει ύπο- 
βληθήναι. 
Ό δέ τού βασιλέως έκτος φιλόσοφος σύμβουλος τήν τοιαύτην κατά τού 
υιού αυτού έξενεχθήναι άπόφασιν μαθών εισέρχεται προς αυτόν ώρα έκττγ καί 
προσκυνήσας φησί' βασιλεύ, ζήθι εις τόν αιώνα καί επί μάκρους χρόνους ή 
εξουσία σου διαμείνοιε. γνώναι δέ σου τό κράτος δουλοπρεπώς άξιώ ώς εί μή 
τό παράπαν υιός σοι έτύγχανεν, έδει σε διαπύρως έτι δυσωπήσαι τό θειον τού 
παιδίον γεννηθήναί σοι ώστε τούτον κληρονόμον τής βασιλείας καταλιπεΐν' νυνί 
RETRACTATIO. 
δέ πίθηξ ύπήρχεν έχων όρχεις λίαν μεγάλους· καί ό άνήρ ώς είδεν αυτούς ολίγον 
θάρσος άνέλαβε, καί έξαίφνης σφικτώς πιάσας τους όρχεις του πίθηκος έδηος. καί άμα 
ό πίθηξ άπέθανε πεσών κάτω, καί ό λέων ίδών αυτόν πεσόντα νεκρόν έλεγε καθ’ 
έαυτόν αληθώς ώς ό τή νυκτί εμέ σύρων φύλαξ αυτός καί τούτον άπέκτεινε. καί 
ρ. 74 συντόμως έφυ|γεν. ούτως ό άνήρ τά δύο ζώα νικήσας ήλευθερώθη. κατά τούτον τόν 
τρόπον θαρρώ κάγώ, βασιλεύ, εις τήν δύναμιν τού θεού, ότι δώσει κάμοί νικήσαι τούς 
φιλοσόφους, ότι περ μέσον σού καί εμού τοσαύτην έθηκαν σύγχυσιν. τούτο δέ έγώ 
άπό θεού δέομαι δοθήναί μοι, έάν μή σύγε, ώ βασιλεύ, εκδίκησης έφ’ οίς έργοις ήναγ- 
κάσθην ύβρισθήναι παρά, τού υιού σου. τούτοις πάλιν τοΊς λόγοις ό βασιλεύς τρωθεις 
τήν καρδίαν ώρισε τόν υιόν αύτοΰ άποκτανθήναι πάλιν. 
Καί ό τού βασιλέο>ς έκτος σύμβουλος καί φιλόσοφος τήν τοιαύτην μαθών 
άπόφασιν πρός τόν βασιλέα εισέρχεται ώρα έκτη, καί προσκυνήσας, ζήθι, βασιλεύ, 
^ έφη, εις τόν αιώνα καί επί μακρούς χρόνους ή εξουσία σου διαμένοιε. γινώσκειν 
δέ σου τό κράτος δουλοπρεπώς άξιώ ότι εάν μηδόλως έτυχεν υιόν έχειν σε, 
έδει μετά πολλής άγάπης καί θερμής καρδίας καί επιμόνου παρακλήσεως παοα- 
ρ. 75 καλεΐν τόν θεόν τού δούναι σοι παιδίον, ώς εχειν | τούτο κληρονόμον καί διάδοχον τού 
4 άπεράγη 5 αληθώς inserui auctoribus Syro («Wahrhaftig, der den Affen getödtet 
hat, das ist der, der mich die ganze Nacht hat laufen lassen» Biithgcn) et metaphrasta ib. ό 
τη] ότι' ib. significavi lacunam 6 sq. ό άνήρ, ά περιεγένετο 14 ώρα έκτη pro ήμερα έκτη 
vel κατά τήν έκτην ήμέραν scriptum nescio an ipsius scriptoris errori debeatur 17 δίαπειρως 
20 σφικτώς] φρικτώς EF 22 immo έαυτόν ώς' αληθώς (Boiss. έαυτόν άληθώς ώς·) 26 
μή] μοι F 27 τοΤς om. D 28 πάλιν cum eis quae sequuntur coniungere malim 29 
lemma: έκτου φιλοσόφου λόγοι συμβουλής 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
