MICH. ANDREOPULI 
[Philos. VI narr. I. 
5 G 
κομ,ίσασα περιστερά τη θυρίόι έφίσταται τους έκεΐσε κόκκους θεασομένη καί ευ- 
ρίσκει τούτους ελλιπείς κατά πολύ γεγονοτας ύπό της ζηρότητος. λέγει ούν 
πρός την ομόζυγο ν' τί έστι τούτο οπερ νυν τεθέαμαι; οΰ όιενετειλάμην σε μη- 
οολως τουτοις ήμών προσψαυειν τοΤς σιτίοις; ή θ’ ομόζυγος, καί οΰχ ήψάμην 
αυτών, άπεκρίνατο. ή οε ούοαμώς τη όμοζύγω πεπίστευκεν, άλλα μάλλον κατ’ 
αυτής άγριάνασα πλήττει θρασέως ταύτην καί τής ζωής άπορρήγνυσι, καί μο- 
νωτάτη καταλιμπάνεται. έπιστάντος δέ του /ειμ,ώνος καί πολλών ύετών τε καί 
νιφετών καταφερομενων πάλιν 6 άποτεθείς σίτος εκείνος τή του άέρος ύγρότητι 
νοτισθείς ολην εκείνην ώς τό πρότερον τήν θυρίδα πεπλήρωκεν. οπερ θεασαμένη 
ή περιστερά την αιτίαν τής έλλείψεως καί τής ώς πρώην υστέρας άναπληρού- 
σεως καθ’ έαυτήν έπέγνω, καί τό άπ’ έκείνου πικρώς έπί τή άπωλεία τής όμο- 
Β f. 86 ζύγου μ,ετεμέλετο, ούόέν δέ τής μετα|μελείας άπώνατο. ούτως ούν έπίσταμαι, 
ώ βασιλεύ, ώς είπεο καί σύ τον υιόν σου διαχείριση έκ ψιλής διαβολής τού κα- 
ταράτου τούδε γυναίου, καί ταύτα μη είδώς εί εκείνος κατάκριτος ταις άληθείαις 
πέφυκεν, συμβήσεται καί τω σω κρατεί ώς εκεί νη τή περιστερά συμβέβηκεν, 
καί τοΤς κέντροις τής μεταμέλειας χαλεπώς έση νυττόμενος καί οΰδέν σοι εντεύ- 
θεν γενήσεται όφελος, καί άλλης δέ μου διηγήσεως άκουσον, ώ βασιλεύ, περί 
τών γυναικείων δηλουσης σοι πανουργευμάτων, 
RETRACTATIO. 
περιστερά, ήτις έθηκε τον σίτον, βλέπει τούς κόκκους ολίγους ύπό της ξηρότητος καί 
λέγει πρός τήν θήλειαν τί έ'νι τούτο 8 θεωρώ; ούκ είπόν σοι ίνα μηδείς ήμων άψηται 
τούτου τού σίτου; καί ή ομόζυγος έ<ρη· ούχ ήψάμην αυτών ουδόλως, ό δέ άορην μη- 
δαμώς πιστεύσας τήν θήλειαν περισσοτέρως άγριος ήν, καί ίσχυρώς κρούει ταύτην 
καί τής ζωής διακόπτει, καί άπέμεινε μοναχός ό αρσενικός, τού δέ χειμώνος έλθόντος 
ρ. 77 καί πολλών βροχών γε|νομένων καί χιονος κατενεχθείσης πάλιν ό κεκρυμμένος σίτος 
τή τού άέρος ύγρότητι διανοτισθείς όλην έκείνην τήν θυρίδα έγέμοσεν ώς τό πρότε- 
ρον.’ καί τούτο ίδούσα ή περιστερά ένόησε τήν αιτίαν τής έλλείψεως καί τής ύστερον 
τού σίτου άναπληρώσεως, καί πικρώς έκλαιε μεταμελόμενος έπί τώ θανάτω τής όμο- 
ζύγου, οΰδέν δέ άπό τής μεταμελείας ώφελήθηκεν. τον ίσον τρόπον ούν οίδα, ώ βασι- 
λεύ, ότι καί σύ έάν τόν υιόν σου φονεύσης έκ μόνης διαβολής τού καταράτου γυ- 
ναίου, καί ταύτα μή γινώσκοντός σου εί έκεινος ταΐς άληθείαις κατάκριτος ύπάρχει 
καί έ'νοχος θανάτου έστί, συμβήσεται καί τώ σω κράτει ώς έκείνη τή περιστερά συμ- 
βέβηκε, καί τοΐς κέντροις τής μεταμελείας χαλεπώς έση κεντούμενος καί ούδεμία σοι 
άπό τούτου ωφέλεια προσγενήσεται, άλλά μάλλον βλάβη πρός θάνατον, καί άλλης 
δέ μου διηγήσεως άκουσον, ώ βασιλεύ, δηλοποιούσης σαφέστατα περί τών γυναικείων 
πραγμάτων, ήγουν τών πανουργιών. 
1 κόκους 2 a νν. λέγει ούν orditur cod. С 3 διεστεάάμην (τ supra versum) σοι С 
5 αυτω С 6 θαρσέως В 9 οπερ] οθεν pro ο B pr. 10 υστέρας В, ύστερον Ebh. 11 
εαυτόν (sic) C ib. έπέγνω] επάνω B pr. 12 μετεμέλλετο В 13 σου от. В 14 sqq. 
καί ταύτά τι τοιοΰτο μή είδότος έκείνου, καί τω σω κράτει ωσαύτως συμβήσεται ώς τή ειρημένη 
περιστερά καί τοΓς C 16 sq. άλλ’ ούδεν σοι ώφελος έσται C 18 σοι δηλουσης πανουργιών C 
19 sq. ξηρότητος ό θεωρώ D mcdiis omissis 24 κεκρυμένος F 25 άγρότητι F ib. 
έγέμωσεν Ebb. 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
35 
